ललित

भूमिकेतल्या आयांच्या गोष्टी

लेखिका - कविता महाजन

प्रिय

लेखक - श्रीरंजन आवटे

प्रिय,

तेरा ट्रेडीसनल अत्याचार

लेखिका - ३_१४ विक्षिप्त अदिती

फार पूर्वीपासून मी धार्मिक वाङ्मय आणि रूढींची टिंगल करत आले आहे. का याचा विचार करत असताना असं वाटलं, काही शेजारीपाजारी होते तसे लोक शिंग फुटल्यानंतरच भेटले असते, तर कदाचित मी धर्मद्वेष्टी झालेही नसते. पण ’देवाच्या मनात’ तसं होणं नव्हतं.

आवधूऽत चिंतन श्री गुर्देव दत्त

लेखक - मुक्तसुनीत

आयुष्यातल्या सुरुवातीच्या वर्षांमधे ज्या व्यक्ती आयुष्यात येतात त्यांचा परिणाम मोठा असतो हे वेगळं सांगायला नको. बगारामकाका ऊर्फ बाबाकाका या माणसाबद्दलही हे खरंच आहे.

पाखी

लेखिका - नंदिनी

तसं बघायला गेलं तर माझा रोजचच दिवस. आणि रोजच्या दिवसांतच घडलेली एक क्षुल्लक घटना.

स्टाफरूममधे मी बसून वाचत होते. हातातलं पुस्तक बंद करून मी वर पाहिलं. पाखी केव्हापासून स्टाफरूममधे येऊन माझ्यासमोर उभी होती कोण जाणे.

"काय गं?" मी डोळ्यावरचा चष्मा काढत विचारलं.

फोटोग्राफी सोडलेल्या लेखकाबद्दल

लेखक - अवधूत डोंगरे

एक फिल्म कॅमेरा घेतला त्यानं, व्हिव्हिटार ह्या कंपनीचा, एन ३८००. निकॉनचा एफएम १०, असा एक कॅमेरा होता, तो जास्त प्रसिद्ध होता. म्हणजे पूर्ण सेटिंगं आपली आपण करावा लागणारा प्राथमिक फिल्म कॅमेरा म्हणून प्रसिद्धीच्या अंगाने निकॉन वरचढ होता, पण तरी त्यानं व्हिव्हिटारचा घेतला, कारण पैशातल्या किंमतीत तो हजारेक रुपयांनी कमी होता आणि जरा जास्त जड, दणकट होता निकॉनच्या कॅमऱ्यापेक्षा.

अवधूत डोंगरे

​तीन म्हाताऱ्या

लेखिका - शहराजाद

Somehow I want to die

लेखिका - जुई

हाय् ! माझं नाव सुमुख धोंडे. मला मरायचं होतं, त्याची ही कथा.

'मी कसा जगलो', असं सगळे लिहतात म्हणून आपलं मी ठरवलंय, की मी कसा मेलो, ते लिहायचं. वाचा नाहीतर चावा. काहीजण हसतील पण. त्यांनी हसा. आपल्याला काय फरक पडतो?

तर मी कसा मेलो.

मला आपलं मरायचंच होतं. बरोबर आहे, माझ्यासारखी विलक्षण वेगळी इच्छा असलेल्या माणसाला जसं वागवलं जातं तसंच मला वागवयाला लागले लोक.

(Y)

लेखक - सतीश तांबे