दोन कविता

कवी - श्रीरंजन आवटे

१.

स्तनाळली धरतीही
आज हसली मधाळ
काहुरल्या वार्‍याने गं
केली चुगली ढगाळ ॥१॥

आभाळीच्या समाधीचा
आज झाला म्हणे भंग
कामायनी धरतीचा
असा शृंगारी अभंग ॥२॥

अंग अंग शहारले
कण कण पुलकित
किती जन्मांची कहाणी
तरी मधुर गुपित ॥३॥

सारा सढळ संभोग
असा आदिम सर्जक
धरतीच्या गर्भाशयी
कुण्या झाडाचे अर्भक? ॥४॥

२.

चंद्रकिरणांच्या विभ्रमणानंतरही
मी नाही मोजू शकलो
तुझ्या डोळ्याचा अपवर्तनांक,

Somehow I want to die

लेखिका - जुई

हाय् ! माझं नाव सुमुख धोंडे. मला मरायचं होतं, त्याची ही कथा.

'मी कसा जगलो', असं सगळे लिहतात म्हणून आपलं मी ठरवलंय, की मी कसा मेलो, ते लिहायचं. वाचा नाहीतर चावा. काहीजण हसतील पण. त्यांनी हसा. आपल्याला काय फरक पडतो?

तर मी कसा मेलो.

मला आपलं मरायचंच होतं. बरोबर आहे, माझ्यासारखी विलक्षण वेगळी इच्छा असलेल्या माणसाला जसं वागवलं जातं तसंच मला वागवयाला लागले लोक.

माझा परिसर, माझा कलाव्यवहार

लेखक - सचिन कुंडलकर

काव्यातली सृष्टी

लेखक - धनंजय

(तीनही व्हीडीओ एकाच कवितेचे आहेत. वाचनाच्या वेगानुसार व्हीडीओ निवडता येईल.)

धीमी गती

१८६४ चा शेअर मॅनिया, बँक ऑफ बाँबे आणि प्रेमचंद रायचंद

लेखक - अरविंद कोल्हटकर

(प्रेमचंद रायचंद ग्रुप ह्यांच्या संस्थळावरून साभार)

सतीश तांबे, एक बातचीत : "करमण्यातून कळण्याकडे"

- ऐसीअक्षरे

(Y)

लेखक - सतीश तांबे

दोन शब्द

- ऐसीअक्षरे