Skip to main content

जोडपं/ तोमास त्रांसतोमर

जोडपं

ते दिवा विझवतात
दिव्याचा घुमट क्षणभर चकाकतो
आणि ग्लासातल्या गोळीप्रमाणे विरघळून जातो
एक उत्थान;
आणि हॉटेलच्या भिंती स्वर्गाच्या अंधारात उचलल्या जातात

जोडप्याच्या हालचाली मंदावल्यात
ते झोपलेत; पण त्यांच्या मनातली गुपितं एकत्र येऊ लागलीएत
एखाद्या शाळकरी पोराने काढलेल्या चित्राच्या
ओलसर कागदावर
मिसळून धावणार्‍या दोन रंगांप्रमाणे

बाहेर अंधार आणि शांतता भरून राहिलीए
या रात्रित शहर मात्र जवळ आल्यासारखं वाटतंय
घरे आपल्या बंद खिडक्या घेऊन आलीएत
निर्विकार चेहर्‍यांची गर्दी होऊन
दाटीवाटीने वाट पाहत उभी आहेत

तोमास त्रांसतोमर

माझे डॉक्टर होणे : २ (क्रमशः)

१. (ब) माझे (आयुर्वेदिक) डॉक्टर (न) होणे

तर २०व्या शतकाच्या अखेरीला केंव्हातरी एकदाचे अ‍ॅडमिशन फॉर्म वगैरे भरून वगैरे झाले.

बीज.....

निष्ठेच बीजच नाकारलंय
माझ्या गर्भान,
शय्येच वर्तुळ नाही की
योनीचा गाभाराही नाही ,पूर्वापार ...
कुण्या रामा मागून तुडवायची नाही ,
आंधळी वाट ,
की मांडायचा नाही,
शालीनतेचा बाजार ...
उत्कटतेचा सीमा ठरवायच्या आहेत ,
माझ्या मलाच ,
अन ठरवायचं आहे ,
झुळूक व्हायचं की वादळ हेही ..
निष्ठेच बीज नाकारून ,
नवा संग बहरयाचा,आहे देही .....
योजना ....

यक्षगान

कितीदा म्हणालो | विसरेन सारे
करेन ही दारे | सारी बंद

एकदा तुलाही | दुरून पाहेन
आणि म्हणेन | पुन्हा तेच

कुणी दिले तुला | पावसाचे डोळे
आणि हे हिवाळे | सोबतीला

कुणी उधळिला | दारी पारिजात
कुणाचे हे हात | मोसमांचे

मिटू देत सार्‍या | क्षणांच्या रांगोळ्या
आपल्या ओंजळा | सुटू देत

आपल्या सभोती | दिशांचा गराडा
आणि एक तडा | संभ्रमाचा

कशासाठी चाले | तुझी घालमेल
उगाच पडेल | पुन्हा पेच

हातांवरी माझ्या | वाळलेले रक्त
की जसे आसक्त | हाडमांस

एवढी तहान | पुढे मरूस्थळ
छातीत घायाळ | एक पक्षी

किती गोड हासे | लहानसे मूल
कुणाशी बांधील | सुख बाबा

Calcutta brothel (वेदना क्र. ३२)

Calcutta brothel मधुन
अस्फुट स्वरांचे ढग लहरत येतात..
मी सुन्न पायरीशी बसुन असतो,
फिडल वाजवत..
माझ्या व्रणांना लागलेलं
वीर्य चाटुन घेतात, फिडलच्या लाटा..
भुकीने भारलेल्या
वासनेच्या पायथ्याशी
भातुकलीचा खेळ ऎन रंगात असताना...
दग्ध वेदना जोजवत असतो
मनातला उपाशी प्रेषित!
बाहुलीचे सोनेरी केस हुंगुन,
शरीर सांधुन...तो उठतो.
करवादणारया लाकडी पायरयांवरुन
मला स्पर्शुन जातं एक आदिम जनावर...
त्याचे उरले सुरले गरम उच्छ्वास
माझ्या सुरात ठेऊन जातात
काही पेनीज आणि वेदना क्र. ३२...
तेव्हाच ती दारात येते
चिरंतन प्रश्नांचे पदर सावरत.
अंधारातली छद्मी हास्यं
वासनेनी उतु जाणारी रंध्रं

माझे डॉक्टर होणे : १ (क्रमशः)

१(अ). अ‍ॅडमिशन : फॉर्म भरणे.

२०वं शतक संपायला बरीच वर्षं शिल्लक असतील, मी नुकतीच बीजे ला अ‍ॅडमिशन घेतली होती.. हां, डॉक्टर कसा झालो ते सांगायचं म्हंजे तिथे अ‍ॅडमिशन घेण्यापासूनच सुरुवात करावी लागेल. बाकीचा फ्लॅशबॅक नंतर कधीतरी, सध्या अ‍ॅडमिशन फॉर्म भरण्याची स्टोरी सांगतो.

‘..और हम कर भी क्या कर सकते है.?’

Taxonomy upgrade extras

भूका रहना आप के यहॉँ आजकल ‘फॅशनेबल’ हो गया, फास्ट इज अ‍ॅन इव्हेण्ट फॉर यू.! यहां जो सालोंसे ‘भूका’ है. उस को क्या फर्क पडता है.? यहॉँ वो इरॉम शर्मिला सालोंसे फास्ट कर रही है.उस को ग्लॅमर नहीं मिला.तो कॉमन मणिपूरी भूक से मर भी जाए.तो क्या बडी बात है.!’
-इम्फाळ मधे राहणारी केम लोटिंगबाम. सरकारी नोकरी करते. नवराही कमावता. कुठलंही मध्यमवर्गी कुटूंब असावं तसंच केमचं घर, पैसा आहे गाठीशी. पण त्याचा उपयोग काय.? तिच्या दोन वर्षाच्या मुलाला अस्थमा आहे. खोकून खोकून मुलाचा श्वास कोंडताना पाहण्यापलिकडे केमकडे दुसरा पर्याय नाही. इम्फाळमधे आजच्या घडीला तरी तिच्या लेकावर उपचार होऊ शकत नाहीत.
होणार कसा.?

Acacia

हॉरर आणि थ्रिलर चित्रपटांमध्ये कोरिअन चित्रपट हे कायमच स्वतःचा असा एक वेगळा दर्जा टिकवून राहिलेले आहेत. ह्या चित्रपटांच्या यादीतलाच एक अप्रतिम चित्रपट म्हणजे अकॅशिआ. अकॅशिआ म्हणजे छोटी छोटी पिवळी फुले येणारा एक वृक्ष.

नटरंग

मराठी सिनेमात काय तो अभिनय, काय ती कथा, अन गाणी तर अहाहा!!! यापेक्षा जीव दिलेला बरा...पटकथा, नाविन्य वगैरे तर फार म्हणजे फार्फारच दूरच्या गोष्टी...अशीच काही दशके गेली..नाही का??
मराठी सिनेमात पैसा नाही म्हणून चांगले लेखक, दिग्दर्शक, अभिनेते इकडे फिरकत नाहीत वगैरे आक्षेप तर जुनेच...अरे पण अगदी ऐंशीच्या दशकात सुद्धा मराठी सिनेमा छान होतं...मग अचानक काय झेंडू फुटले?