दोन सूक्ष्म कथा

आणि हां तुम्हाला माहित नसलं तर सांगत्ये
आम्ही एकमेकींचे पिरीयड पण ट्रॅक करतो."

माझ्यापेक्षा माझ्या लेकीला चांगले मित्र-मैत्रिणी मिळाले या भावनेने गदगदून आले

खरे आहे. तुम्ही आणि तुमचे मित्र एकमेकांचे पीरियड ट्रॅक करीत नसा, ही खरोखरच शरमेची बाब आहे.

(एकमेकांचे ऑफ पीरियड भरून काढायला नियोजनाचे साधन म्हणून ही पद्धत खरे तर अतिशय उपयुक्त ठरली असती. परंतु, आपल्या भारतीय परंपरेत विचार करणे हे पाप आहे, त्याला काय करणार? चालायचेच.)

अवांतर: एखादा शिक्षक (शाळामास्तर) जेव्हा रिटायर होतो, तेव्हा त्या निवृत्तीस ‘रजोनिवृत्ती’ म्हणून संबोधणे कितपत सयुक्तिक ठरेल? (कारण, निवृत्तीबरोबरच पीरियडही संपतात!)

(झालेच तर, शाळेत जेव्हा एखाद्या शिक्षकाचा पीरियड चालू असतो, तेव्हा त्यास ‘रजस्वला’ म्हणता येईल काय?)

अतिअवांतर: रबींद्रनाथांची ‘शांतिनिकेतन’ ही शाळा हिंदुपरंपरावादी होती. तेथे पीरियडला बाहेर बसत.

"बाबा, जी०एस०ए० यावर्षी जगात ८ व्या स्थानावर आहे, एन०आय०डी० ८१ व्या स्थानावर आहे आणि आय०डी०सी० कुठेच नाहीये"

बरे मग?

जगात कोठलीतरी शाळा कोठल्यातरी नंबरावर असायचीच, आणि दुसरी एखादी शाळा कोठेही नसायचीच.

शिवाय, “Patriotism is, fundamentally, a conviction that a particular country is the best in the world because you were born in it.” असे कायसेसे शॉ की कोणीतरी म्हणून गेलेला आहेच.

सांगण्याचा मतलब, एखादी शाळा ही जगात अमक्यातमक्या नंबरावर असेलही, परंतु, that fact does not automatically reflect upon each and every student of that institution.

Guilt by associationप्रमाणे glory by associationदेखील फ़िज़ूलच.

पण लक्षात कोण घेतो? चालायचेच.