लोकसत्ताचा अग्रलेख दि.०१/४/२०१३

हा अग्रलेख. सविस्तर प्रतिसाद नंतर देते.

>>इंडिया जिँकल्याचा आनंद मुसलमानाने दावलाच पाहिजे. घरातला पितळी हंडा ईकून फटाके आणलेच पाहिजेत लोक बघण्या एकण्याची काळजी घेऊन उडवलेच पाहिजेत तरच देशभक्ती सिध्द होणार !

अशी अपेक्षा अग्रलेखात व्यक्त झाली आहे असं वाटलं नाही. अग्रलेखातून उद्धृत केलेली खालची ही वाक्यं दलित चळवळीची आजची शोकांतिका दाखवतात -

नंतर एक प्रकारचे सुस्तावलेपण या सगळ्या मंडळींत आणि अर्थातच चळवळीतही येत गेले. दलित लेखकांचे लेखकराव होत गेले आणि तेही प्रस्थापित लेखकांप्रमाणे सरकारी कृपाप्रसादासाठी सत्ताधाऱ्यांच्या दारी हात बांधून उभे राहण्यात धन्यता मानू लागले. अशा धन्य धन्य झालेल्यांची वर्णी अनेक विद्यापीठांत वा राज्यसभांत लावली गेली

परिवर्तनाची भाषा करणाऱ्यांचे निखारे आमदारकी, खासदारकी वा गेला बाजार भटकेविमुक्त महामंडळ किंवा शेळीमेंढी महामंडळ मिळाले तरी विझतात हे त्यांना [राज्यातील चलाख राजकारण्यांना] कधीच कळले होते.

समस्त महाराष्ट्राने शरमेने मान खाली घालावी असे प्रसंग या राज्यात दररोज घडत आहेत. माने यांची त्यात भर पडली. अशा वेळी अन्यांप्रमाणेच माने यांचाही निषेध तितक्याच तीव्रतेने व्हावयास हवा. ते होताना मात्र दिसत नाही. एरवी बसता उठता शाहू, फुले, आंबेडकर यांची नावे घेणाऱ्यांचा आवाज माने यांच्याबाबत नेमका कसा काय बसला? वास्तविक स्त्रीमुक्ती संघटना, बाबा आढाव आदींनी माने यांनी कथित अत्याचार केलेल्या महिलांना आधार देण्यासाठी पुढे यावयास हवे. या सर्वाच्याच जिभांना एकाच वेळी कसा काय चिकटा आला?

ही अपेक्षा चुकीची आहे का? मुद्दा निव्वळ मान्यांचा नाही. मुळात दलित चळवळीचं आज जे काही झालं आहे त्याविषयीचं आत्मपरीक्षण आज कोणाकडून होताना दिसत आहे का? की सर्व काही आलबेल आहे असंच म्हटलं जात आहे? आज आंबेडकर हयात असते तर त्यांनी ह्या परिस्थितीविषयी काय म्हटलं असतं? तसं म्हणणारं आज कोण आहे?

इंडिया जिँकल्याचा आनंद मुसलमानाने दावलाच पाहिजे. घरातला पितळी हंडा ईकून फटाके आणलेच पाहिजेत लोक बघण्या एकण्याची काळजी घेऊन उडवलेच पाहिजेत तरच देशभक्ती सिध्द होणार ! असला प्रकार झाला हा गड्याहो

हे वाक्य भेदक आहे!

माने प्रकरणाचा चळवळीतील लोकांना दु:ख होऊही शकतं, झालंही असेल पण राजकीय सोयीप्रमाणे त्यांच्यावर निषेध व्यक्त करायचा दबाव आणणे योग्य आहे का? असा काहिसा भाव मला या लेखनातून जाणवला.

मुळात या राजकारणाची दुसरी बाजु (खरंतर कोणतीही बाजु)नीटशी माहिती नसल्याने सध्या कुंपणावर आहे

"स्वत:चे पुरोगामित्व सिद्ध करणे म्हणजे काही विशिष्टांविरोधात बोलणे एवढेच असल्याने अनेकांनी माने यांच्या आरतीच्या तबकाला आपलाही हात लावला"
हे वाक्य भेदक आहे!
बाकी लेखाचा काहीच्याबाही अर्थ लावून चार ओळी खरडल्या असल्यामुळे त्याविषयी न बोलणंच बरं.
(अवांतर: मागं एकदा लेखकाने जालसन्यास घेतल्याचे स्मरते. त्याचे काय झाले?????)

असो...

कालच्या 'लोकसत्ता'मध्ये ह्याविषयी दोन बातम्या आल्या होत्या. त्यांपैकी एकीत असा आरोप होता की अॅडव्होकेट वर्षा देशपांडे यांच्याकडून फिर्यादी आणि त्यांच्या वकिलांवर दबाव येत आहे; तर दुसऱ्या बातमीत स्त्रीवादी कार्यकर्त्या विद्या बाळ यांनी फिर्यादी महिलांची भेट घेतली त्याबद्दल वृत्त होतं. ह्या महिलांची परिस्थिती खूप भयंकर आहे असं विद्या बाळ यांनी म्हटल्याचं त्यात दिलं होतं. आज वाचकांच्या पत्रांमध्ये अवधूत परळकर यांचं पत्र आहे. आरोप सिद्ध होण्यापूर्वीच माने यांना दोषी मानण्याचा आरोप त्यात त्यांनी पल्लवी रेणके यांच्यावर केला आहे, आणि जाताजाता न्यायसंस्थेवर ताशेरे ओढले आहेत. 'सकाळ' अपेक्षेप्रमाणे मूग गिळून आहे.

माने हे दलित चळवळीतले असल्याने मिडिया दहाही बोटे तोंडात घालून बसला आहे.ल़क्ष्मण माने ऐवजी कोणी ल़क्ष्मण गोखले असता तर केतकर्,वागळे वगैरे मंडळींनी हंबरडा फोडला असता.अजूनही महाराष्ट्रातले ब्राम्हण कसे बुरसटलेल्या,नीच विचारांचे आहेत ह्यावर चर्चा,मूल्यमापन वगैरे झाले असते.पण तसे होणार नाही. माने हे जाणत्या राजाचा दलित गडी आहेत."देशात अनेक महिलांचे शोषण होते.प्रश्न मोठा गंभीर आहे." असली वेळ मारून नेणारी वक्तव्य पवार करतील.
लोकांना काय ? ते 'धरणात मु**चे का?" असल्या वाक्यांवरही दात दाखवून हसतात्.
'रात्री बाई दिसली तर दुसरे काय करणार' असे वक्तव्य बारमतीच्या दादा-पादांनी केले तर आश्चर्य वाटायला नको.
(दलित चळवळींतल्या लोकांना जाणणारी) रमाबाई

लक्ष्मण माने 'शरण' आलेले आहेत. ही बातमी:
http://www.ibnlokmat.tv/showvideo.php?id=285842