Skip to main content

एलेजी

कधी काळ आपला नाही म्हणून
कधी लोक आपले नाहीत म्हणून

कधी रस्ते ओळखीचे नाहीत म्हणून
कधी आधार सापडले नाहीत म्हणून

कधी व्यवस्था आपली नाही म्हणून
कधी आपली व्यवस्था उभारता आली नाही म्हणून

कधी भूमिका फसल्यात म्हणून
कधी बाजू ठरवताच आल्या नाहीत म्हणून

कधी भोगवादाचा चीड आली म्हणून
कधी वस्तूंच्या झगमगाटात हरऊन गेलोत म्हणून

कधी आदर्श सापडले नाहीत म्हणून
कधी वाटा पाडता आल्या नाहीत म्हणून

कधी इतिहास समजला नाही म्हणून
कधी वारसा खोटाय हे समजलं म्हणून

कधी नाकारलो गेलोत म्हणून
कधी तग धरू शकलो नाहीत म्हणून

कधी संतापण्याच्या सर्व शक्यता मावळल्याहेत म्हणून
कधी आरामात जगण्याची सवय झाली आहे म्हणून

मी विचार करतो की आपण सगळे
असे रस्त्याकाठी हतबल उभे आहोत का म्हणून -

अनंत ढवळे

क्रेमर Mon, 05/11/2012 - 20:22

कविता अतिशय आवडली. कविता वाचतांना जाणवलेल्या लयीमुळे कवितेला 'रेक्विय्म' असे शीर्षक कमी सूचक पण अधिक समर्पक ठरले असते असे वाटून गेले.

तिरशिंगराव Tue, 06/11/2012 - 21:07

कविता खूप आवडली. अशाच दर्जेदार कवितांची अपेक्षा आहे.

राजन बापट Tue, 06/11/2012 - 23:00

उत्तम कविता. इतर कवितांइतकीच आवडली.

ऋता Wed, 07/11/2012 - 23:31

कविता आवडली...पटली म्हणता येइल किंवा व्यक्त केलेला विचार आपल्याच मानातला आहे असं वाटलं. शेवटचा "पंच" (शेवटच्या दोन ओळी) मस्त जमलाय.
'एलेजी'चा अर्थ माहित नव्हता. जालावर पाहिला. पण तो या कवितेचा प्रकार म्हणता येइल, शीर्षक म्हणून तितका योग्य शब्द वाटला नाही. असो. पारिभाषिक शब्दकोशात शोधले असता 'विलापिका' हा मराठी प्रतिशब्द मिळाला.