(धडपड)

"ए हळू रे!"

"काय हळू? अशीच मजा येते!" (तुला पण येतेय ना टवळे? मग उगीच पिरपिर कशाला?)

"म्हणून काय इतकं फास्ट? (उद्या पाठ चेपून दे म्हणून माझ्याच मागे लागशील!)

"नाही तर काय? हे जेटयुग आहे म्याडम! (आणि उरकून मला म्याच बघायची आहे. तुझं काय, पडशील घोरत नेहमीसारखी!)

"जेटयुग असलं तरी तू मात्र बैल आहेस हे नक्की!" (घोडा म्हणायला पाहिजे होतं का? स्टड म्हणजे.. पण बैलही चालेल. तो कुठलासा मराठी सिनेमा आहे ना...)

"आणि तू माझी गाय" (बापरे! 'गर्ल' म्हणायला पाहिजे होतं हिला भलतीच शंका यायची...)

"पुरे! जास्त चावटपणा नको, नाही तर चिमटे घेईन मागून!" (ढेरी बघ आता मागून पण दिसायला लागलीय तुझी.. तरी स्वतःच सगळं करायची हौस काही जात नाही. वय झालं आपलं आता राजे...)

"ब्वॉर्र! राह्यलं! पण जरा अजून जवळ सरक ना. घट्ट पकडून बस ना." (मलाच किती जोर लावायला लागतोय. तुम्ही बायका च्यायला एकूण थंडच...)

"नक्को... आधीच तू सारखे दणके मारतो आहेस ते काय कळत नाहीये का मला?" (आता नक्की वोलिनीची ट्यूब शोधून ठेवायला लागणार मला...)

"हा हा हा"

"जरा हळू रे... खूप स्पीड वाढवला आहेस... मला भिती वाटतेय... (हुश्श! संपत आलं वाटतं एकदाचं...)

"काही नाही होत गं... माझा कंट्रोल................. आऽऽऽऽऽऽऽऽऽऽऽऽ"

.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.

"बघ तरी तुला सांगत होते... हळू, हळू म्हणून." (आणि सगळं स्वतः करायची काय गरज होती?)

"हो गं! ओव्हरकॉन्फिडन्समधे गेलो मी."

"आता समजून काय उपयोग! त्या दिवशी समजलं असतं तर पेस्ट कंट्रोलवाल्यांना बोलवून एकाच दिवशी सगळीकडे औषध फवारुन घेतलं असतं. पण तुझी हौस! म्हणे घरच्या घरी हातपंपाने औषध मारु. बादलीतली पाईप धरुन माझे हात सोलवटले आणि तू बस आता आठवडाभर पाठ धरुन..."