कविता .......उरल्या उपरेपणाच्या. ..
स्मिता जोगळेकर
कविता .......उरल्या उपरेपणाच्या. ..
खरं तर आमच्याकडे
लिहीण्यासाठी
दाखवण्या बघण्यासाठी
ठोस असे काहीच नाही
ना चुलाण्याचा धूर
ना घुंगराचे छुन्नक गाणे
ना देवळातील हरी विठ्ठल गजर
ना अति किंवा अनावृष्टीचे
दणके फटके
ना वर्णाचे न धर्माचे
ना भाषेचे न असण्या नसण्याचे
पीळ कोणतेच
इकडे नव्यांना तर आम्ही
कधीच आपलं मानलं नाही
वर इथे राहून
तिकडचे कढ काढण्यात
लेखण्या झिजून गेल्या
हाताचे घट्टे भेगाळून गेले
मागच्या पुढच्या बटा
विरळ होत रुपेरी होत गेल्या
आम्हालाही चुकवून
आता हिंदकळणे फक्त
एकूणच सीमारेषांवर अधांतरी
त्यांनी पूर्वीच मिटली कवाडे
यांच्या आमच्यात नादान दुरावा
आता सुकलेल्या फोलपटांमधून
कविता .......उरल्या उपरेपणाच्या.
!
!