याबाबत आपले मत व्यक्त करू शकता...

लग्न, घटस्फोट याच प्रमाणे दत्तक घेणे ही संपत्तीच्या वहिवाटीसाठी केवळ एक कायदेशीर तरतूद आहे असे मला वाटते. त्यापलिकडे, या गोष्टींमुळे -न करताही- नात्यात फरक पडत नसल्याने, याउप्पर या घटनांना महत्त्व का द्यावे?

>>बाळाला दत्तक घ्यायचे म्हणजे नेमके अजून काय साधायचे?

आपल्या "येणार्‍या पुस्तकातील संदर्भावरून" याचा अर्थ कळला नाही. त्यामुळे मत द्यायचे की नाही हे कळत नाही.

एक लांबलचक वाक्य.
छोट्या वाक्यांम्धे चर्चा विषय लिहिला असता तर समजायला सोपा गेला असता मला (कदाचित).
तुमचे कोणते पुस्तक येणार आहे?

जशी एखादी छोटीशी वेल एका विशाल वृक्षावर अतीव विश्वासाने नि:संकोचपणे वेटोळे घालते अगदी तसेच जर एखाद्या मानवाच्या अंगा-खांद्यावर त्याच्या नातेवाईकांचे बाळ आपलेपणाच्या प्रेमाने बागडत असताना त्याला त्याबद्दल स्वत:च्या बाळाइतकेच प्रेम, ममता वाटून हे आपलेच मूल आहे हीच भावना सदैव मनी वावरत असेल आणि आपत्य प्रेम मिळून, माया ममता पुरेपूर देता येत असेल तरीही मग त्या बाळाला दत्तक घ्यायचे म्हणजे नेमके अजून काय साधायचे?

सकाळी वाचलेल्या ह्या ओळी लक्षात यायला, समजायला आणि मग उमजायला संध्याकाळ झाली.

खरच सांगतो, क्षणभर मला हे दवणेंचेच लिखाण वाचले.

दत्तक घेतले की ते बाळ २४ तास आपल्या प्रेमळ नजरेखाली वाढू शकेल. आपले संस्कार (व्हॅल्यूज) आपण त्या बाळामध्ये रुजवू शकू, मातीच्या घड्याला आकार देऊ शकू. हे फक्त दुरून शक्य नाही. सर्वस्वाने आपले तेव्हाच होइल जेव्ह दत्तक घ्याल.

१. मुलाचे पालकत्व कायदेशीरपणे स्वतःकडे घेणे. त्याचे हित अहित, शिक्षण, पालनपोषण करण्याची जवाबदारी अधिकृतपणे घेणे.
१अ. ते बालक असेपर्यंत किंवा काही काळ पर्यंत वाटणारे वात्सल्य तात्पुरते न ठेवता कायमची कमिटमेंट करणे
२. त्याच्या मूळ पालकांना त्याच्यावरचे पालकत्वाचे हक्क सोडायला लावणे. पुढे ते त्या मुलाला स्वतःकडे घेण्याची मागणी करू शकणार नाहीत अशी व्यवस्था करणे.
३. मूळ पालकांच्या मालमत्तेतील त्याचा हक्क संपुष्टात आणणे.
४. दत्तक पालकांच्या मालमत्तेत त्यांच्या इतर जैविक बालकांसारखाच हक्क निर्माण करणे.

आज पूर्ण दिवसात हा एकच धागा वाचू शकलो. वाचून होईपर्यंत संध्याकाळ झाली.(काही समजेल अशी आशा अगोदरच सोडून दिली आहे) :D :D

दुसर्‍याचे मुल अंगाखांद्यावर खेळवणे व दत्तक घेणे या दोन भिन्न व्यवस्था आहेत. आपण काही दिवसांच्या अंतराने किराणादुकानात नियमीत जात असतो म्हणजे ते किराणादुकान आपलेच झाले असे नाही.

लग्नाबाबतही काही लोक असेच दुर्बोध बोलतात, एकत्र रहाता येत असेल, भांडता येत असेल, उत्पादन करता येत असेल तर लग्न करायचे म्हणजे अजुन काय साधायचे? त्याचे उत्तर बहूदा अपत्याच्या उत्तराआधिच मिळायला हवे.

याबाबत आपले मत व्यक्त करू शकता...

हो करू शकतो खरा... नाही म्हणजे, कोणी बंदी आणलेली नाही, हे खरेच. नजरेस आणून दिल्याबद्दल धन्यवाद. हं, आता व्यक्त करायचे की नाही, याबद्दलचा निर्णय यथावकाश, पूर्ण विचाराअंतीच घेईन म्हणतो. आभारी आहे.

(किंवा, पु.लं.नी कोठेतरी अत्यंत उचितपणे म्हटल्याप्रमाणे: "तुझ्या बैलाला घो!" अर्थात, नेमका संदर्भ तूर्तास हाताशी नाही, परंतु मूळ उद्धृत "तुझ्या बैलाला हो!" असे असल्याचे आठवते. मात्र, प्रचलित मराठी वाक्प्रचार तदनुसार नसल्याकारणाने, पु.लं.चे विधान उद्धृत करताना त्यात यथोचित सुधारणा करण्याचे स्वातंत्र्य घेतलेले आहे. शेवटी पु.लं.च्या झाल्या म्हणून काय झाले, चुका त्या चुकाच, आणि त्या दुरुस्त केल्याच पाहिजेत, नाही का?)

(अतिअवांतरः "तुझ्या बैलाला घो" या वाक्प्रचाराचा नेमका अर्थ कृपया कोणी समजावून सांगू शकेल काय? आगाऊ धन्यवाद.)

जशी एखादी छोटीशी वेल एका विशाल वृक्षावर अतीव विश्वासाने नि:संकोचपणे वेटोळे घालते अगदी तसेच जर एखाद्या मानवाच्या अंगा-खांद्यावर त्याच्या नातेवाईकांचे बाळ आपलेपणाच्या प्रेमाने बागडत असताना

'दुसर्‍यास (दुसर्‍याचे?) गिळंकृत केल्यावर एखादा अजगर ज्याप्रमाणे एखाद्या विशाल वृक्षाला अतीव सुस्तपणे वेटोळे घालतो' अशी पर्यायी उपमा सुचवू इच्छितो. जरूर विचार व्हावा.

@ऋता, @परिकथेतील राजकुमार, @ राजे, @रामपुरी : प्रतिसादाबद्दल धन्यवाद... मी पूढच्या वेळी नक्कीच छोटेसे आणि सोपे वाक्य टाकेल..
या संदर्भातीलच दूसरा नवीन धागा (सोपा, सुटसुटीत) चर्चेसाठी लवकरच टाकणार आहे...

जर नातं दत्तक घेण्याइतकं भावनिक असेल तर दत्तक घेण्याची व्यवहारीकता केल्याने काय नुकसान होईल? व्यवहारीकपणा केला म्हणजे लगेच नात्यातली भावनिकता कमी होते का? फक्त व्यवहार म्हणून कोणी दत्तक घेत असेल तर तो वेगळा प्रश्न झाला.