Skip to main content

नीतिमत्ता

वडीलोपार्जीत संपत्ती?
मानवतेचा ठेवा?
स्त्रीधनच.
बहुतेक
वापरु की नको?
जग कुठे चालल्लेय?

----------
उधळ्या इसाप
भरपूर वाटून, झाला सुप्रसिद्ध!
आता, मी वाटून काय उपयोग?
आणि हो, घाबरतोय कोण कुप्रसिद्धीला?
-----------------------

ती ना? नसतेच राजकारण्यांकडे,
सरकारी बाबूंकडे आणि
भांडवलशहांकडे.
म्ह्णूनच मीही वापरत नाही.
कशाला त्यांची वक्रदृष्टी?

--------------------------

म्हणाली, मला स्वातंत्र्य द्या.
तुमच्या आयुष्यात स्थान द्या.
नाही जाणार पळून,
नाही होत मी भ्रष्ट.
ज्यांनी दिले, ते अजरामर झाले.
स्साली, जरा बोलू दिले,
तर पोहोचली थेट माझ्या मरणापाशी..

नगरीनिरंजन Tue, 10/04/2012 - 14:14

मांडणी वेधक आहे. तिला न ठेवण्याचे बहाणे आणि दाखवण्यापुरती ठेवलीच तर शेवटच्या दोन ओळींतून गैरसोय होताच तिला सोडचिठ्ठी देण्याची प्रवृत्ती छान दाखवली आहे असे वाटले.