तर्कतीर्थ महोदय ,

पिवळा शर्ट तोही निळ्या फुलांची नक्षी असणारा, लाल तुमान आणि गुलबक्षी टोपी घालून कुणीतरी कर्वे नगर स्टँड जवळ एक जुनी कंट्रोल केबिन आहे त्यासमोर हातात चाफ्याचे फुल घेऊन उभे रहा. दोघांनीही हा वेश केल्यास उत्तम.
तिथेच नंबर एक्सचेंज करा. लगेच आपापल्या घरी जाऊन फोनवर बोला.

आपले फोन कसे इथे एक्सचेंज करणार? मला ते रिस्की वाटतं.

'च'च्या भाषेत लिहून पाहा.

'...बंदरात जाऊन घेऊन या!'

किंवा 'दुल्हन की बिदाई का वख्त' याची आठवण करून दिलीत. त्यात तर मिलिंद सोमण आहे.

आर्यभटीय पद्धतीत एन्क्रिप्ट करून इथेच लिहा. पब्लिक की-प्रायव्हेट की वगैरेंची भानगडच नको! (सिंधुआज्जींच्या ‘ज्लखिण्न्ठप्थॉभ्री’सारखे काहीतरी निष्पन्न होऊ शकेल त्यातून कदाचित, परंतु, तो धोका पत्करण्यालायक आहे.)

इथे, ही पद्धत वापरून कोणीही तो नंबर डीकोड करू शकेल, हा (वरकरणी) धोका आहे खरा. परंतु, पद्धतीचा किचकटपणा लक्षात घेता, कोणाला पडली आहे इतकी फाइट मारण्याची, आणि तीदेखील केवळ तर्कतीर्थांचा (किंवा, फॉर्दॅट्मॅटर, अबापटांचासुद्धा) नंबर मिळविण्याकरिता? Security by obscurity झिंदाबाद!

या पद्धतीत धोका जर काही असलाच, तर तो म्हणजे, इतका किचकटपणा पत्करून नंबर एन्कोड करण्यात तर्कतीर्थ आणि अबापट दोघेही आळस करतील, आणि एकमेकांना आपापले नंबर देण्याचा प्लान रहित करतील,  हा आहे. And that’s precisely the beauty of the आर्यभटीय scheme!

(पाहा आपले पूर्वज थोर होते की नाही?)

सध्या असे माना की हा धागा वाचणारे सर्व पब्लिक अज्ञात आहे आणि त्यांना आपला संपर्क क्रमांक किंवा वैयक्तिक माहिती मिळणे हे अत्यंत नकोसे आहे. यासाठी एक दोन उपाय आहेत तांत्रिक. (नॉन AI)

काय हे. आमच्या कॉम्प्लेक्स सोल्यूशनची हवाच काढून घेतली.

खाकेत कळसा आणि गावाला वळसा झाला.
प्रोफाईलमध्ये Contact = व्यक्तिगत निरोप पाठवा.

…स्वतःवरून जगाची पारख करणे उचित नव्हे, वगैरे वगैरे गविशेठनी मला एकदा लेक्चर मारले होते, ते आपल्या जागी ठीकच आहे, परंतु, कितीही झाले, तरी अबापट काय, तर्कतीर्थ काय, किंवा मी काय, ही थोड्याफार फरकाने साधारणतः एकाच वयोगटातील माणसे. आणि, माझ्यापुरतेच बोलायचे, तर मी इन्स्टावर नाही, आणि DM म्हणजे नक्की काय (किंवा कशाशी खातात) हे मला आजतागायत ठाऊक नाही. (नॉर्मल माणसे जर DM करीत असतील, तर मी abnormal आहे. आणि, यात मला यत्किंचितही वैषम्य वगैरे वाटत नाही. परंतु, तो पूर्णपणे वेगळा मुद्दा.)

तर सांगण्याचा मतलब, तर्कतीर्थ किंवा अबापट यांची स्थिती कदाचित माझ्याइतकी वाईट (abnormal) नसेलही; कदाचित, ते माझ्याहून अधिक savvy असू शकतील. (Which is not saying much, but, that, again, is a different point altogether.) परंतु तरीही, हा प्रश्न अशा प्रकारे सोडविता येईल, हे (ठाऊक असूनही) त्यांना चटकन सुचेलच, असे नाही.

(तुम्ही, on the other hand, काय बुवा, तरुण मंडळी…)

असो चालायचेच.

कदाचित, त्यांना नंबरांची अदलाबदल करायचीच नसेल, तर?

कदाचित, त्यांना परस्परसंपर्क करून प्रत्यक्षात भेटायचेच नसेल, तर?

कदाचित, आपण नंबरांची अदलाबदल करू पाहात आहोत, आणि तेणेकरून एकमेकांना प्रत्यक्षात भेटू पाहात आहोत, अशी त्यांना (for whatever reason known only to themselves) पब्लिकसमोर केवळ बतावणीच करायची असेल, तर?

म्हणजे असे पाहा. कोथरुडात राहणारे, नूमवित शिकलेले, झालेच तर ते जे कोणी लंके सर आहेत/होते त्यांचे (आजमितीस हयात असलेले) माजी विद्यार्थी जगात पुष्कळ असतील. Fair enough. त्यातले अनेक जण एकमेकांना भेटत असतील किंवा भेटू इच्छीत असतील, नि भेटण्याकरिता एकमेकांशी संपर्क करू पाहात असतील. Again, fair enough. Perfectly within their prerogatives. परंतु, त्याकरिता ते आपला rendezvous इथे उघड्या फोरमवर कशाला ठरवू पाहतील? जणू हा एखादा (SWM seeking SWF-छाप) Personals section असल्यागत? तुम्हीच सांगा, ते जर एकमेकांना भेटू पाहताहेत (आणि, त्यांनी इच्छा असल्यास (at their own respective risks) एकमेकांना अवश्य भेटावे; त्याबद्दल तुम्हाला, मला, किंवा अन्य कोणाला काही प्रत्यवाय असण्याचे काहीच कारण नाही.), तर तो त्यांचा आपसांतील मामला आहे; त्याचा ज़िक्र आणि/किंवा त्याची चर्चा इथे पब्लिकमध्ये व्हावी, असे त्यांना कधी वाटेल काय/का वाटेल? कोठलेही दोन भेटोत्सुक (‘मीलनोत्सुक’ म्हणणार होतो, परंतु, दुर्दैवाने त्याचा भलताच अर्थ होतो.) असे कधी करतील काय?

नाही म्हणजे, अबापट यांचे तर्कतीर्थ यांजप्रति प्रस्तुत अनावृत पत्र एरवी आपल्या जागी ठीकच आहे. To the point आहे, आणि puts the point across, I must say, rather succinctly. परंतु, त्यातील शेवटचा (काहीसा खाजगी स्वरूपाचा) परिच्छेद हा public consumptionकरिता काहीसा चमत्कारिक वाटला, इतकेच.

बाकी, जग हे असेच चालायचे. चालू द्यात बापडे!

‘दोन ओंडके’, हं? 😉

(गदिमा (गदिमाच ना ते? (चूभूद्याघ्या.)) बाकी बेरकी, हं!)