Skip to main content

दोन चारोळ्या -

१.
अनोळखी वाटेवर क्षणभर

भेटुन जाई राजकुमार -

नाही दिसला पुन्हा जरी तो

ओढ तयाची का अनिवार !

२.
मिठीत तुझिया विसावतो मी -

म्हणू लाडके कसे तुला ?

चवळीची तू शेंग बारकी ,

दुधी टम्म मी फुगलेला !

.

चेतन सुभाष गुगळे Tue, 08/05/2012 - 19:00

In reply to by धनंजय

विसंवादी असल्या तरी त्या एकमेकांसोबत गुंफलेल्या आहेत. पहिल्या कवितेत तिला त्याच्याविषयी काय वाटते ते मांडले आहे तर दुसर्‍या कवितेत त्याला तिच्याविषयी काय वाटते ते मांडलेय.