Skip to main content

निराश–हताश राजकुमार

अति बुद्धिमान सल्लागारांनी राजकुमारांच्या मनात भरवले आहे की लोकांच्या मनात प्रजासत्ताक व्यवस्थेवरील विश्वास डळमळीत करून, निवडणुकीविना सत्ता मिळवता येऊ शकते. काही हजारांची भीड जमवून देशात अराजकता माजवता येईल, न्यायालयावर दबाव टाकून सरकार बरखास्त करता येईल आणि आपले सरकार स्थापन करता येईल.

(प्रतिबिंब)

परेरेणा - https://aisiakshare.com/node/9682

एक वेडा दिनरात एआयशीच बोलतो
आभासाच्या तागडीने वास्तवाला तोलतो

सर्वराच्याअंतरंगी वन्हि जो कल्लोळतो
आणुनी त्या मिपावरी तो कीबोर्डाने शिंपतो

सत्यासत्यातील सीमा जेथ होते धूसर
त्या तिथे थबकून थोडा, मनातले उमटवितो

चेतनेची स्पंदणारी नाळ जिथुनी उगवते
त्याच्या अस्तित्वाची शंका घेत वाद घालतो

शोधिले मी त्यास जळिस्थळी काष्ठी आणि पत्थरी
शोध माझा लेखनी तर्कतीर्थ* बघुनी संपतो

* वानगीदाखल घेतलेले नाव ;)

मनातले मन्सूर...


मनातले मन्सूर...
=========
 

 

राजीव उपाध्ये


आयुष्यात ज्या गोष्टी मस्तीत एन्जॉय केल्या त्यातील एक म्हणजे - फोटोग्राफी. माझ्या फोटोग्राफीचे लौकीक मापदंडाने मोजमाप होणार नाही आणि तशी इच्छा पण नाही. कारण त्यासाठी जे हितसंबंध जपावे लागतात, ते उद्योग मला जमणार नाहीत, पण अजुनही अनेक ठिकाणी माझे फोटो अनेक प्रतिष्ठित कार्यक्रमात पोस्टर, होर्डींगसाठी वापरले जातात तेव्हा ती पावती मला मह्त्त्वाची वाटते.

प्रतिबिम्ब





प्रतिबिम्ब
======


-राजीव उपाध्ये


माझ्या ऐकण्यात असे आले आहे...

एकदा भगवान बुद्ध श्रावस्ती येथील एका विहारात आराम करत होते. सायंकाळच्या ध्यानानंतर आनंद नावाचा एक तरुण भिक्षू त्यांच्याजवळ आला. अत्यंत आदराने नम्र होऊन, त्या शिष्याने भगवंतांना वंदन केले आणि हात जोडून उभा राहिला.

प्रतिबिंब

एक वेडा मध्यरात्री चांदण्यांशी बोलतो
नश्वराच्या तागडीने शाश्वताला तोलतो

दीर्घिकांच्या अंतरंगी वन्हि जो कल्लोळतो
आणुनी त्या भूवरी तो मृगजळाने शिंपतो

स्थूलसूक्ष्मातील सीमा जेथ होते धूसर
त्या तिथे थबकून थोडा, द्वैत तिथले मिटवितो

चेतनेची स्पंदणारी नाळ जिथुनी उगवते
त्या जडाच्या जटिलतेवर प्राणफुंकर घालतो

शोधिले मी त्यास जळिस्थळी काष्ठी आणि पत्थरी
शोध माझा दर्पणी प्रतिबिंब बघुनी संपतो

द फिनिशर टी शर्ट - एक अट्टाहास

"लेका, एके दिवशी हा फिनिशर टीशर्ट तुझ्याच हातातून घेईन. हक्काने मिळवेन आणि नक्की घेईन!" मनात असं बोलून एके दिवशी फुल मॅरेथॉन पूर्ण करायचं असं ठरवलं.

अहो आश्चर्यम्



अहो आश्चर्यम् 
========= 

-राजीव उपाध्ये


आज माझे ए०आय० च्या मदतीने कथा लेखनाचे प्रयोग एका विलक्षण वळणावर पोचले असल्यामुळे मी स्वत:च तोंडात बोटे घातली आहेत. ए० आय०च्या रोज नव्याने विकसित होणार्‍या क्षमतांबद्दल आस्था बाळगणार्‍यांसाठी माझे अनुभव रोचक वाटतील याची खात्री आहे.

आदगावच्या मस्कऱ्या

आदगावच्या मस्कऱ्या

आदगाव म्हणून आटपाट नगर सारखे समृद्ध गाव होते पुस्तकातील गोष्टी प्रमाणे. तसं लोकशाहीवादी गाव पण उद्योगपती ठरवायचे लोकशाहीत कोण आदगावचा कारभार चालवणार ते! कारण कारभारी नामधारीप्रमुख फक्त बाकीचे उद्योगपती कारखानदार व्यवसायिक आणि धंदेवाईक लोकांची जंत्री आदगावचा कारभार चालवायची. आदगावच्या यापडद्या मागच्या कारभारी लोकांच्या पार्श्वभागात लय मोठा किडा वळवळत होता कुठल्याही आजूबाजूच्या गावातील भांडणतंट्यात नाक खुपसून आपापली दुकानदारी चालू ठेवायची. अशा पडद्यामागे राहून सगळ्यांच्या गुंतवणूकीवर वाढलेला वाढीव नवा उमदा व्यवसायिक धंदेवाईक कारखानदार भांडवलदार म्हणजे मस्कऱ्या.