अहो आश्चर्यम् 
========= 

-राजीव उपाध्ये

आज माझे ए०आय० च्या मदतीने कथा लेखनाचे प्रयोग एका विलक्षण वळणावर पोचले असल्यामुळे मी स्वत:च तोंडात बोटे घातली आहेत. ए० आय०च्या रोज नव्याने विकसित होणार्‍या क्षमतांबद्दल आस्था बाळगणार्‍यांसाठी माझे अनुभव रोचक वाटतील याची खात्री आहे.

आदगावच्या मस्कऱ्या

आदगाव म्हणून आटपाट नगर सारखे समृद्ध गाव होते पुस्तकातील गोष्टी प्रमाणे. तसं लोकशाहीवादी गाव पण उद्योगपती ठरवायचे लोकशाहीत कोण आदगावचा कारभार चालवणार ते! कारण कारभारी नामधारीप्रमुख फक्त बाकीचे उद्योगपती कारखानदार व्यवसायिक आणि धंदेवाईक लोकांची जंत्री आदगावचा कारभार चालवायची. आदगावच्या यापडद्या मागच्या कारभारी लोकांच्या पार्श्वभागात लय मोठा किडा वळवळत होता कुठल्याही आजूबाजूच्या गावातील भांडणतंट्यात नाक खुपसून आपापली दुकानदारी चालू ठेवायची. अशा पडद्यामागे राहून सगळ्यांच्या गुंतवणूकीवर वाढलेला वाढीव नवा उमदा व्यवसायिक धंदेवाईक कारखानदार भांडवलदार म्हणजे मस्कऱ्या.

२०२६ सालच्या नोबेल पुरस्काराचं भाकीत २००५ साली दोन मराठी लेखकांनी केलेलं होतं. त्या संशोधनाबद्दल तपशीलवार लेख.

आजचा गांधीवाद