करुणा... नावात काय असते म्हणा. जिथे करुणेचा पाझर फुटायला हवा तिथे नेमके हे नाव सापडत नाही आणि जिथे नको तिथे हे नाव सापडते. आमच्या शाळेच्या वर्गात दोन करुणा होत्या. खरे तर त्या वेळेस साथच होती दिपाली रुपाली सोनाली अशा नावांची. प्रत्येक काळात असते तशी .शाळेच्या वर्गात चार तरी दिपाल्या , सोनाल्या आणि रुपाल्या असायच्या. मुलांच्या बाबतीत दोन विजय चार सुनिल आणि तीन संजय नक्की सापडणार म्हणजे सापडणारच. आडनाव सारखे असणे समजू शकते.नाव आणि आडनावही सारखे निघायचे. पाटील कुलकर्णी जोशी पवार कांबळे गायकवाड हे असतातच.आमच्या सातारकडे तर काही गावे च्या गावे ठरावीक आडनावांची असतात.

हा जो पुरुष आहे तो एका परदेशी कंपनीत मॅनेजर आहे. त्याचं नाव आहे मॅनेजर. ही जी स्त्री आहे ती त्याची बायको आहे आणि तिचे नाव बायकोच आहे. ह्या क्षणी हॉस्पिटलच्या स्पेशल रूम मध्ये असहाय अगतिक स्थितीत लोळागोळा होऊन पडली आहे. मॅनेजर बायकोच्या समोर खुर्चीवर बसला आहे.
त्याच्या क्षुब्ध मनांत अनेक अर्थशून्य वादळें निर्माण झाली आहेत,दुसरें तरी काय करणार?
वेळ, रात्रीचे आठ वाजले आहेत.
आठचा राउंड करून डॉक्टर तिला तपासून गेले. तपासणी आपली नेहामिचीच. म्हणजे ब्लड प्रेशर स्तेथेस्कोप ऑक्षिजन लेवल इत्यादि. केस पेपर वर काहीतरी खरडून डॉक्टर बाहेर पडले.
तो डॉक्टरांच्या बरोबर बाहेर गेला.

जतिन साधा माणूस आहे.  खूप शांत माणूस आहे.

कुणाच्या अध्यात ना मध्यात.

असं सागरदर्शन हाऊसिंग सोसायटीत राहणारे बरेच लोक म्हणायचे.  शांततेचा तळ किती खोल असतो याची जाणीव किंवा पर्वा वर वर पोहणाऱ्यांना नसते.

त्याला एकटा मात्र कोणी म्हणत नव्हते.