मनातले छोटेमोठे प्रश्न किंवा विचार - भाग ८९

'नार्कोस' पाहावी का? का पाहावी?

तिसरा सीजन येतोय, तिन्ही एकदमच पहा ☺

https://swarajyamag.com/politics/case-against-maya-kodnani-convicted-in…

अरे वा , छान झालं हे . म्हणजे आता येत्या एक दोन वर्षात माया ताई आरोप मुक्त होतील अशी आशा .( होपफुली हे जर फास्ट ट्रॅक केलं तर २०१९ च्या निवडणुकीत त्या निवडून सुद्धा येऊ शकतील ) आता दे भ बाबुराव बजरंगी यांच्यासंबंधी असे आर्टिकल, खोट्या आरोपातून व कोर्टाच्या निर्णयातून मुक्तता कधी याची वाट बघायची .

https://swarajyamag.com/magazine/in-hot-blood-review-a-tantalising-read…
नानावटी हे नाव हिंदूंतही असते का प्रभाकर हे नाव पारशांतही असते?

कॅशलेस करायला गेलात सगळं तरी लुटालुट काही थांबत नाही.

प्रसंग एक -
आज सकाळची गोष्ट, दुचाकीमध्ये पेट्रोल भरायला गेले, इंडिकेटर बघून पेट्रोल भरेपर्यंत, दुसऱ्याने कार्ड स्वाईप करायला घेतलं , झाकण फिरवे पर्यंत, गाडी आगे लो वगैरे करेपर्यंत ३४५ रुपयांचं स्वाईप केलेलं. इंडीकेटर वर ३४३.४५ च रिडींग मी स्वतः पाहीलं होतं. त्यावरून वादावादी, मागच्या लोकांचा त्रागा, दिवसाची सुरुवात बंड्ल झाल्यामुळे चिडचिड हे सगळं.. वर आणि ते पेट्रोल पंप वाले जाने दो ना मॅडम १ रुपये के लिये कितना मचमच वगैरे टोमणे मलाच वर मारतात.
कॅश देताना रुपयांसोबत पैसे देणं शक्य नसणं एक वेळ समजूही शकते मी, पण कार्डसाठी इतकी कटकट का करावी लागते...?

प्रसंग दोन -
मी आणि माझी मैत्रिण बाहेर जेवायला गेल्तो, बाटलीतल्या पाण्याची दुप्पट किंमत बिलात लावलेली. त्यांना विचारले तर सर्विस चार्जेस आहेत म्हणून सांगितलं. बिलात जि स टी होतंच. एम आर पी पेक्षा जास्त किमतीत तुम्ही विकू शकत नाही म्हणून वाद घातला तेव्हा त्याने वरचे वीस रुपये माझ्यावर उपकारकेल्यागत तोंड करून कमी केले. त्यात मैत्रिण जाउ देना, कशाला भांडतेस वगैरे करतच होती.

आपला वेळ, उर्जा शक्ती डोकं पणाला लाऊन हे सगळं करायचा कधी कधी कंटाळा येतो. मग चिडचिड होत राहते. आपण नियमाने जे पैसे असतील ते द्यायला तयार असून फसवले गेल्याची भावना येते. बरं बाकीचे लोक आवाज उठवत नाहीत, आपणच तेवढे भांडत बसतो त्यामुळे आधी तंबी मिळते कधी कधी , तिथे जाऊन वाद नको घालूस एक दोन रुपयांसाठी... मी तुला देतो / देते पैसे वगैरे.
मुळात आपल्या स्वतःसाठी आवाज उठवणं हेच फार कमी लोकांना जमतं , काही लोक वेळ नाही, कशाला वाद म्हणून सोडून देतात. आणि आम्ही मात्र भांडकुदळ ठरतो.
कुठेतरी, कुणाचं तरी चुकतंय असं वाटतं.. नाही का?

समाजातलं सौहार्द, ओलावा, व आपुलकी हरपत चाललेली आहे ( इति आमचे एक अध्यात्मवादी, विनोबाभावेवादी नातेवाईक)

.
.
हा सीन आज उगीचच आठवला....
.
.
.

https://scroll.in/magazine/847995/what-made-freddie-mercurys-voice-so-m…

.
हे पत्र सो.मि. वर फिरत आहे. म्हणे लॉर्ड मकाउले ने भारताचा पाडाव करण्यासाठी भारतीय शिक्षण व्यवस्थेवर प्रभाव टाकला जावा अशी शिफारस केली होती. पण पत्राच्या सुरुवातीस तो ज्या भूभागाबद्दल बोलत आहे तो भारत नसून....
.
.

मेकॉलेचे माहिती नाही पण तो जॉन स्टुअर्ट मिल नामक अडाणचोट होता तो लय हरामखोर होता.

प्रतिगामी/ सांस्कृतिक उजवे असणारे इंटेलेक्चुअल्स भारतीय - ह्यांची यादी मिळू शकेल का?
ट्विटरवर फॉलो करण्याचा प्रयत्न करणार आहे.

जर्मनी एकदम प्रेझेंट आणि फ्युचर मधे कसाकाय येतोय? स्पेन तर अजीबातच नाही.

'नाही निर्मळ मन, काय करील साबण' , असे एक वचन तुकारामांच्या तोंडी सांगितले जाते. तर तुकारामांच्या काळात साबण माहीत होता का ? की नंतर कुणीतरी हे वचन प्रचारात आणले आहे ?

पण तो भारतात कधी आला, त्याचा उलगडा झाला नाही.

गव्हाची बिअर लावून ऐसीकर लास झालेले दिसतात.

केतकरीय ज्नानकोषात काही जुनी माहिती होती. आता तो लेख संपादित झालेला दिसतोय. अद्ययावत झाला खरा पण जुनी माहिती उडाली.
तेल आणि राख एकत्र केले असता पदार्थ स्वच्छ होतो हे इतर लोकांप्रमाणे आपल्यालाही कित्येक शतकांपूर्वीपासून माहीत होते. शुचित्वासाठी भस्म अथवा विभूति वापरण्याची प्रथा प्राचीन आहे. त्यातूनही चिताभस्म अधिकच उपयोगी कारण त्यात लाकडाची राख अधिक प्रमाणात असते. स्वयंपाकाची भांडी राखेने घासण्याची प्रथा कानाकोपऱ्यातून अजूनही टिकून आहे .जगात इतरत्र मिळते तशी आपल्याकडेही एक खास गुणधर्म असलेली , राखेचे प्रमाण अधिक असलेली अल्कलाइन माती काही ठिकाणी मिळत असे, अजूनही मिळते. त्यात मुलतानी मिट्टी प्रसिद्ध आहे. लखलखीत कांतीसाठी आजही तिचा वापर मोठ्या प्रमाणात होतो. या मातीत काही खनिजेही असतात जी झिलईसाठी उपयुक्त असतात. तर सौम्य तैलाम्ल आणि राख वा मातीसारखा अल्कधर्मी यांच्या मिश्रणातून स्वच्छताकारक पदार्थ निघतो हे आपल्याला माहीतही होते आणि आपण तो सुरुवातीला ओबड धोबड रूपात आणि नंतर संस्कारित कृतीनुसार बनवतही होतो.
शिवाय रिठे, जांभळाची साल, बाभळीची कांडी असे फेनकारक वनस्पतिज पदार्थ आपण वापरत होतो. त्यात कडुलिंब, कुडा, कडू जिरे, शिकेकाई, बावची, नागरमोथा, गवला कचरी, मेथी, खस खस अश्या अनेक औषधी वनस्पतींची वेगवेगळी मिश्रणे वापरून लेप, उटणी, कल्प अशी सौंदर्यप्रसाधनेही बनवत होतो .

"The problem in Venezuela is not that socialism has been poorly implemented but that socialism has been faithfully implemented,"

_____ US President Donald Trump (While Addressing the UN General Assembly)

.
अत्यंत मार्मिक चित्रण आहे हे....
.
.

आंध्रवाले मजूर उन्हात काम केल्यावर संध्याकाळी ताडी घेतात याचे काय कारण असेल?

व्हॉट्सॅपवर नवरात्रीनिमित्ताने एक झकास मेसेज फिरतोय, मी तो उत्साहाने सगळ्यांना फॉरवर्ड करतोय. (बाटलेला लिबरल दुप्पट वेगाने मेसेज फॉरवर्ड करतो म्हणे)
त्या मेसेजातला महत्त्वाचा मुद्दा हा; की

पण तुम्हाला कधी प्रश्न पडलाय, की कोण ठरवतं हे रंग म्हणून? किंवा याच दिवशी हाच रंग घालायचा ही परंपरा कितीशे वर्षांपासून चालत आली आहे म्हणून? हो. आम्हाला पडला हा प्रश्न. आणि आम्ही त्याचं उत्तरही शोधून काढलं. गंमत म्हणजे आमच्या उत्तराला क्विंटचं अनुमोदनही मिळालं. उत्तर आणि त्यामागची कथा मोठी रंजक आहे हो. वाचाच मग आता..
तर , आमच्या आठवणीप्रमाणे साधारण २००३च्या सुमारास आपल्या महाराष्ट्र टाईम्सने श्रावणक्वीन आणि नवरात्रीचे नऊ रंग हा प्रकार चालू केला. पहिले दोन-तीन दिवस मटा पुरवणीमध्ये त्या दिवसाच्या रंगाच्या सुंदरशा साडीमधल्या मॉडेलचे फोटो हे आकर्षण होतं. मग आलं तुमचेही असे ऑफिसमध्ये सगळ्यांनी एकाच रंगाचे कपडे घातल्याचे फोटो पाठवा म्हणून आवाहन. मग काय, बॅंका, शाळा , ऑफिसेस मधल्या ग्रुप फोटोजनी मटा पुरवणीची मधली दोन आणि कधी कधी शेवटचं पानही खाऊन टाकलं.

आणि कहर म्हणजे

क्विंंटचा लेख. त्यात त्यांनी २००३साली मटाचे संपादक असलेल्या भरतकुमार राऊतांनाच या प्रश्नाचं उत्तर द्यायला साद घातली आणि उत्तर जाम खडबडायला लावणारं होतं. ते म्हणाले, यात धार्मिकता वगैरे काही नाही, तर लोकसत्तेच्या तुलनेनं घसरत चाललेला मटाचा खप वाढवण्यासाठी त्यांनी केलेली ही मार्केटिंग स्ट्रॅटेजी होती. राऊतांनी हेरला रोज ऑफिसला जाणार्‍या मध्यमवयीन बायकांचा वाचकवर्ग. आणि त्यांना आकर्षित करण्यासाठी मग फोटोज, छान छान साडीतल्या मॉडेल्स हे सगळं रोजच्या मटाच्या पुरवणीत येऊ लागलं..

ह्यावर छान चर्चा व्हावी, ऐसी जरा अजून भरलेलं दिसावं आणि जमलं तर खरेखोटेपणाही तपासून मिळावा म्हणून हा उद्योग.

'old lady of boribunder' हे times of india चे खूप जुने वर्णन आहे.

या सायटीवर येणाऱ्या लोकांपैकी अनेक जण आयटीवाले आहेत. त्यांच्यासाठी एखादा धागा असावा का ? आयटीधागा स्पेशल. म्हंजे आयटी वाल्यांच्या जिव्हाळ्याचे विषय असा धागा असावा का ? असा धागा या सायटीवर अस्थानी होईल असं नाही .... पण एकदा असा धागा काढला की ह्याचप्रकारचे व याच विषयाशी संलग्न् विविध धागे निघतील व त्याच त्याच विषयांचे/धाग्यांचे प्राबल्य होईल व ..... खेळ/क्रीडा/राजकारण/समाजकारण/कला/साहित्य हे विषय मागे पडतील !!!!

आईटीकर एकमेकांची सुखदुःखं जाणून असतात.

राहूल शिवशंकर हा अर्णब गोस्वामी प्रमाणे प्रत्येक शब्दा मागे स्युडो लावतो.

बाय द वे स्युडोकम्युनल आणि स्युडोकॉन्झर्व्हेटिव्ह हे शब्द असतात का ?
(गृहितक - सेक्युलर वि. कम्युनल. व लिबरल वि. कॉन्झर्व्हेटिव्ह)

अनु तै , जोरदार पुनरागमन .. व स्वागत ..
एकदा तुमच्या मते खरे लिबरल आणि खरे काँझर्व्हेटिव्ह याची व्याख्या सान्गाल का ? म्हणजे तुमच्याशी सहमत किंवा नाही हे सांगता येईल .

अतिआदर्शस्थिती आहे ती.
मी/आणिकोणी ठराविक परिस्थितीत कसा वागेन यावर मी उदारमतवादी/संकुचित/स्वार्थी/शोषक/ ठरतो.

अबा आणि चिजं यांचे मला कौतुक वाटते. इतक्या जोरदार हल्ल्यानंतरही ते अविचल आहेत. म्हणजेच ते स्युडो नसावेत.

ही प्रतिक्रिया इथे हलवली आहे.
- व्यवस्थापन.