उदरभरण नोहे: हल्ली कुठे आणि काय खाल्ले? - ४

आधीचे भाग | २ |

आपण ऐसी अक्षरेचे सदस्य नवनवीन पुस्तके वाचत असतो, नवनवीन संगीत/व्याख्याने वगैरे ऐकत असतो, नाटके/चित्रपट/व्हिडीयो/दृकश्राव्य कार्यक्रम बघत असतो. इतकेच नव्हे, तर त्याबद्दल ऐसीवर लिहून इतरांनाही जे जे उत्तम वाटले त्याबद्दल सांगून त्याचा आस्वाद घ्यायला उद्युक्त करतो, त्याच बरोबर जे जे अनुत्तम त्याबद्दल सावधही करतो. याच बरोबर आपल्यातील अनेक पाककृती आणि छायाचित्रणातही एकत्रितपणे काहीतरी उपक्रम राबवताना दिसतात. या सगळ्यात पदार्थ बनवणार्‍याप्रमाणे जातीच्या खवैय्याकडे दुर्लक्ष होऊ नये असे वाटले आणि त्यातूनच ह्या धाग्याची कल्पना सुचली.

आपण रोजचे जेवण जेवतोच, पण त्याच बरोबर वेगवेगळ्या हॉटेलांमध्ये नवनवीन पदार्थ चाखत असतो. हॉटेलांतच नाही तर सणासुदीच्या निमित्ताने किंवा कधी सहज लहर आली म्हणून किंवा कधी एखादा जिन्नस स्वस्तात मिळाला म्हणून घरीच काहीतरी नवा, सुग्रास पदार्थ बनतो. हा धागा अशाच तुम्हाला आवडलेल्या/नावडलेल्या पदार्थांवर चर्चा करण्यासाठी आहे. इथे हल्ली तुम्ही कुठे आणि काय खाल्ले? ते तुम्हाला आवडले का? असल्यास का? नसल्यास का? जर हा पदार्थ घरी स्वतः बनवला असेल / त्याची पाकृ माहित असेल तर तो कसा बनवला? जर हा हॉटेलात खाल्ला असेल तर ते हॉटेल कुठे आहे? पदार्थाची किंमत काय होती? हॉटेलचा अ‍ॅम्बियन्स कसा होता वगैरे हवं ते लिहू शकता. पदार्थाचा फोटो असेल तर उत्तमच.

अर्थातच हे फक्त खाण्याबद्दल नाही, तर पिण्याबद्दलही आहे

भाग ३ बराच लांबल्याने, वाचनाच्या सोयीसाठी, तेथील रुची यांच्या प्रतिसादाचे रुपांतर, नव्या भागात करत आहोत:
======================

ऐसी अक्षरेच्या श्रद्धाळू / अश्रद्ध, आस्तिक/नास्तिक, विवेकवादी/परंपरावादी, सर्वधर्मीय....सांस्कृतिकदृष्ट्या मराठी सदस्यांना 'उकडीच्या मोदकांच्या हार्दिक शुभेच्छा'!
modak
फोटो जुना आहे पण गरमागरम वाफाळते मोदक, तूप आणि नारळाचे दूध घालून आत्ताच संपविले!

0
Your rating: None

मिनी वोक ओरीएन्टल किचन ह्या

मिनी वोक ओरीएन्टल किचन ह्या मॉडेल कॉलनी मधील एका अतिशय छोट्या पण अतिशय स्वच्छ ठिकाणी बर्मीज खो सुई ( उच्चारातील चू.भू.दे.घे.) हा एक अफलातून प्रकार खाण्यात आला.


(चित्र जालावरून साभार)

नारळाच्या दाट दुधातील ग्रेव्ही, नुसत्या लसूणावर परतलेले नूडल्स आणि बरोबर तळलेले नूडल्स , तळलेला कांदा,तळलेला लसूण, कांद्याची पात, लिंबू , बारिक चिरलेली मिरची इ. वेगळे मिळते.

नूडल्स वर ग्रव्ही ओतायची आणि मग तुमच्या आवडीप्रमाणे इतर पदार्थ वरून भुरभुरायचे...

अहाहा.... निर्मल आनंद(खूबसूरत मधल्या रेखा चा डायलॉग आठवा!)

किंमत फक्त २२० व्हेज ग्रेव्ही - दोन जणांना आरामात शेअर करता येईल(शिवाय आम्हाला कॉर्पोरेट डिस्काउंट म्हणून २०% टक्के सूट मिळाली.. दिल गार्डन गार्डन हो गया)

-सविता
----------------------------
|| स्वतः मेल्याशिवाय स्वर्ग दिसत नाही ||

आहा!!! जाणारच.

आहा!!! जाणारच.

बाकी ते कार्पोरेट डिस्कौंट कुंच्या कंपनीला मिळते?

राईटिस्ट हिंदुत्ववादी एमसीपी.

सेनापती बापट परिसरातील सर्व

सेनापती बापट रस्ता परिसरातील सर्व कंपन्यांना मिळत असावे.

जाऊन मस्त चापा. बिल देताना जे आहे ते कार्ड लांबून हलवून दाखवा आणि परिसरतील कंपनीचे नाव घ्या (अ‍ॅक्सेंचुअर, सिग्मा, पर्सिस्टंट, यार्दी (ही आमची कुंपणी) , बिटवाईज, बीएमसी ). तो माणून आय-कार्ड निरखून बघत नाही, नुसते कार्ड आहे असे सांगितले तरी पुरते त्याला.

लास्ट टैम फारच आवडल्याने काल परत गेलो होतो तिकडे, आय-कार्ड पण विसरले होते. पण नुसते सांगितले तरी त्याने दिला डिस्काउंट. (अर्थात मी तिकडे किमान ७-८ वेळेला गेलेले असल्याने, त्याला इमेल वर एक दोन सल्ले आनि झोंमॅटो वर रिव्हू सुद्धा लिहिला असल्याने तो मला आता चेहर्‍याने ओळखत असावा ही शक्यता सुद्धा नाकारता येत नाही)

-सविता
----------------------------
|| स्वतः मेल्याशिवाय स्वर्ग दिसत नाही ||

काय सांगता?

हे असच लांबून आम्ही कार्ड हलवून दाखवतो कंपनीत महिन्यातून एकदा.
त्यांना वाटतं पोरगं रोज कामाला येतय.
महिन्याच्या महिन्याल खात्यात पगार जमा!!
(डोळा मारत)

--मनोबा
.
संगति जयाच्या खेळलो मी सदाहि | हाकेस तो आता ओ देत नाही
.
memories....often the marks people leave are scars

माझ्या मते कॉर्पोरेट

माझ्या मते कॉर्पोरेट डिस्काउंट सर्व आयटी कंपन्यांना मिळतोच. बाकीच्यांच ठाउक नै. एक्सेस कार्ड दाखवावे लागते. पण मी जिथे काम केलय त्या कंपणीँना शक्यतो १० आणि कधीतरी १५% च मिळायचा. २०% म्हणजे भारीच!

सविता, मस्त फोटो. आधी सांगितल असत तर ऐसी कट्टा इथेच केला असता की (स्माईल)

Amazing Amy

कट्ट्याला वेळ आहे त्यामुळे

कट्ट्याला वेळ आहे त्यामुळे अजूनही बदलू शकता जागा! (१८ जानेवारी ना?)

पण तिथे अँबियन्स झीरो आहे आणि एका वेळेला जास्तीत जास्त १६ लोक बसतात हे ध्यानात ठेवा.

पण मस्त पदार्थ पोटभर खाऊन बिल साऊथ इंडिज पेक्षा १/३ येईल हे नक्की!

-सविता
----------------------------
|| स्वतः मेल्याशिवाय स्वर्ग दिसत नाही ||

हिमाचल्...अन चीजकेक..

This comment has been moved here.

सदासर्वदा योग तूझा घडावा
तुझे कारणी देह माझा पडावा |

परवा माझ्या स्पीच क्लबच्या

परवा माझ्या स्पीच क्लबच्या ग्रुप बरोबर "डुलुथ ग्रिल" मध्ये "लँब शँक " खाल्ला. पहील्या घासालाच निवर्तले व परत जन्मून खाऊ लागले. डिश अतिशय स्वादिष्ट होती. सगळे बडबडे, बहीर्मुख लोक हादडताना अक्षरक्षः स्पीचलेस झाले होते. माझ्या लँब शँक" बरोबर मीट स्ट्यू होता तो चवीला बराचसा भारतीय होता पण मसालट नव्हता. योग्य प्रमाणात कोथिंबीर, काबुली चणे, बटाटा,टोमॅटो हे घटक त्या स्ट्यूत घातले होते व मसाला भुरभुरल्यासारखी चव होती. फ्लेम ब्रेझ्ड शँकचे मीट पटकन निघात होते. ते मीट सहज निघते का हे आधीच विचारुन घेतले होते कारण सर्वांसमोर मेसी खायचे नव्हते.

लँब शँक.

लँब शँक हा अतिशय चविष्ट प्रकार आहे आणि बनवायलाही फार सोपा आहे. कांदा, लसूण, सेलरी, गाजर, चिकन स्टॉक आणि आपल्याला आवडणारी अर्ब्स वगैरे घालून ओव्हनमध्ये दोन-अडीच तास शिजवायला ठेऊन दिले की मांस अगदी मऊसूत शिजते. इथे एक चांगली पाकृ. आहे. सर्वसाधारणपणे त्याबरोबर बटाटे (मॅश्ड) खातात. तुम्ही लँब शँक बरोबर पुन्हा मीट स्ट्यू घेतलात म्हणून आश्चर्य वाटले कारण लँब शँक हा एका प्रकारे स्ट्यूच आहे. शँक्सच्या ऐवजी बकरीचे तुकडे वापरून हीच पाकृ वापरली आणि बरोबर थोडे छोटे बटाटे (आणि आवडत असल्यास थोडी स्टाऊट) घातली की आयरीश लँब स्ट्यू तयार! हे दोन्ही पदार्थ थंडीत खायला फार मजा येते.

रुची, स्ट्यू होता त्या बोल

रुची, स्ट्यू होता त्या बोल मध्ये. त्या शँकबरोबर अत्यंत कमी मसाल्याचा काबुली चणे, टोमॅटो, गाजर, बटाटा, कोथिंबीर घातलेला रस्सा आला. तो अफाटच होता. मी काही वेगळं मागवलं नाही.

ओके.

आता समजले, शँकबरोबर आलेला स्ट्यू (स्माईल)

अलीकडेच

फिष टेंगा अन फिष बांबू शूट्स नामक आसामी पद्धतीच्या फिष डिषेस खाल्ल्या. फिश बांबू शूट्स चवीला खास नै, पण किंमत मात्र अंमळ नावासारखी, सबब त्यावर काट.
टेंगा मात्र उत्तम. गिरवीत मोहरी जाणवते, पण अंमळ आंबटपणही आहे. आवडले.

राईटिस्ट हिंदुत्ववादी एमसीपी.

मोहरी अती फेसल्याने नाकात

मोहरी अती फेसल्याने नाकात बांबू शुट झाला की नै? (डोळा मारत)

- ऋ
-------
लव्ह अ‍ॅड लेट लव्ह!

हा हा हा नै

हा हा हा नै (डोळा मारत)

राईटिस्ट हिंदुत्ववादी एमसीपी.

एक वाईट अनुभव

बनाना लीफ नामक एका स्थानिक भारतीय रेस्टॉरंटमध्ये जबरदस्त वाईट अनुभव आला. मुंबई स्टाईल ६ प्रकारचे स्ट्रीट फूड अपेटायझर्स आणि ३ कोर्स अनलिमिटेड जेवण या दाव्याला भुलून तिथे खाण्याचे पातक सपत्नीक केले. तेलकट डाग पडलेल्या ताटल्या, पाण्याचे ओशट ग्लास आणि वास मारणारी आंबट लस्सी याकडे दुर्लक्ष करत स्ट्रीट फूड - चाट प्रकारांची लाळ पुसत वाट पाहत बसलो. सर्वप्रथम एका ताटलीत एक सिंगल पीस पाणीपुरी आली. ती लगेच संपली. त्यानंतर पाच दहा मिनिटांनी एक मिनी सामोसा आला. (बहुदा फ्रोजन समोसा गरम करण्यास तितका वेळ लागत असावा) मग आणखी वाट पाहिल्यावर नैवेद्य दाखवल्याप्रमाणे वाटीभर भेळ आली, नंतर गोल्फचेंडूच्या आकाराची एक कचोरी आली, (त्यात चटणी वगैरे नसल्याने ती मागवली असता बहुदा स्वाद किंवा तत्सम ब्र्यांडच्या प्रिझर्वेटिव युक्त चटण्या असतात त्यातली थोडी चटणी एका स्टीलच्या वाटीत आणून समोर ठेवली ) मग एक शेवपुरी आली आणि शेवटी तेलाने थबथबलेला मसाला डोसा. नंतर ३ कोर्स जेवणात फ्लॉवर रस्सा भाजी, तेलकट पुऱ्या किंवा नान आणि डाळीचा चिखल होता. कसेबसे पोटात ढकलून बाहेर आलो. दोघांचे प्रत्येकी १३.९९ डॉलर + ट्याक्स असे द्यावे लागले. टीप देण्याची इच्छा झाली नाही.

रेस्टॉरंटचा पटेल नामक मालक अत्यंत मुजोर होता. आत ३ पैकी दोन टेबलांवर गोरे ग्राहक होते व एकावर आम्ही भारतीय बसलो होतो. पटेलमहाशयांनी गोऱ्या ग्राहकांची जेवण आवडले का वगैरे आवर्जून चौकशी केली मात्र आमच्याकडे ढुंकून पाहण्याचे कष्ट घेतले नाहीत. वेट्रेस जवळपास नसताना मालकांकडे पाणी मागवल्यावर दुर्लक्ष केले व वेट्रेस येईपर्यंत वाट पाहावी लागली. एका गोऱ्या ग्राहकिणीने फक्त लस्सी व एकदोन ऍपेटायझर खाल्ले व मुख्य जेवणाची वाट न बघता आवरते घेतले. निघताना तिने फक्त दोनतीनच पदार्थ खाल्ल्याने कमी पैसे घेण्याची विनंती केली असता पटेलमहाशयांनी You opted for unlimited food असे म्हणून १४ दिडक्या वस्सूल करुन घेतल्या.

घरी येताना मी व बायको दोघांच्या पोटात प्रचंड ढवळून येत होते व मळमळत होते. डॉक्टरकडे वगैरे जावे लागले नाही याचे आभार मानत संध्याकाळी पोटभर वरणभात खाल्ल्यावर बरे वाटले.

या गरीबांच्या आष्टीनात!

तुम्ही म्हणता तसं सेल्फ-रेसिझम मी ही अनुभवलेलं आहे, पण अॉस्टीनमधली, निदान आम्ही जातो ती, रेस्टॉरंट्स अपवाद आहेत. अमेरिकन/ब्रिटीश पद्धतीचं उत्तर भारतीय आणि अगदी भारतीय पद्धतीचं म्हणावं असं दाक्षिणात्य, असे दोन प्रकारचे बुफे असणाऱ्या दोन रेस्टॉरंटांमधे आम्ही बरेचदा जातो. इतर स्नॅक टाईप खाण्याच्या दोन जागा आहेत. तिथे कुठेही अशा काही अडचणी नाहीत.

पण सगळ्या ठिकाणची बेसिन्स, टॉयलेट्स मात्र दळिद्री किंवा त्यापेक्षा थोडी बरी म्हणावीत अशी. एका ठिकाणी मालकांनी जागा चांगली ठेवली आहे तर गिऱ्हाईकं तिथे हात पुसून कागद कचऱ्याच्या पेटीत टाकत नाहीत. ते ही पायाने झाकण उचलायच्या कचरापेटीत. त्यामानाने, अगदी अमेरिकन डायनर दिसावं एवढं चकचकीत, गुळगुळीत दिसणारं एक रेस्टॉरंट आहे, तिथे अन्न चविष्ट नसलं तरी जायची सोय मात्र व्यवस्थित आहे ... बाकीच्या अमेरिकेसारखीच.

---

सांगोवांगीच्या गोष्टी म्हणजे विदा नव्हे.

टॉयलेटबद्दल पूर्ण सहमत!

टॉयलेटबद्दल पूर्ण सहमत!

तुम्ही फार सोशिक दिसता आहात,

तुम्ही फार सोशिक दिसता आहात, वुस्टर(एमए) मधे एक इन्डिया पॅलेस नामक अस्सल भारतीय माणसाने(म्हणजे अस्सल भारतीय म्हणून पाकिस्तानी माणसाने चालविलेले नव्हे) चालविलेल्या रेस्तरांमधे जाण्याचा कुयोग आयतेच चालून आला होता, ऑर्डर देताना जरा तिखट बनवा असे सांगितलेले तो एवढे मनावर घेईल असे वाटले नव्हते, पहिल्या घासानंतर बहुदा उपलब्ध सगळेच तिखट त्याने वापरले असावे अशी शंका आली, माझ्या मित्रांनी आचार्‍याला बोलावून त्याला आधी आग्रहाने ते खायला घातले व नंतर तो नको-नको म्हणत असताना बराच वेळ शिव्या खायला घातल्या, त्याचे पोट आणि त्यांचे मन भरल्यावर उठून(ऑफकोर्स पैसे न देता)घरी जाऊन ब्रेडावर भागविले.

बेडेकर मिसळ

बेडेकर मिसळ इथे येण्याचे अगत्याने करावे.
भारतीय्-अभारतीय सर्वांचा हटकून अपमान झाल्याचे पाहण्यात येइल अशी खात्री आहे.

--मनोबा
.
संगति जयाच्या खेळलो मी सदाहि | हाकेस तो आता ओ देत नाही
.
memories....often the marks people leave are scars

छ्या ! उगाच बदनाम नका करू

छ्या !
उगाच बदनाम नका करू बेडेकरवाल्यांना. मी तरी अजून अपमान केलेला पाहीला नाहिये त्यांनी कुणाचा. उगाच आगाऊपणा करणार्‍या गिर्‍हाइकांचा देखील !

Freedom of expression is not under threat. Monopoly of expression is under threat.

त्यांच्यातला एक ढापण्या बोकड

त्यांच्यातला एक ढापण्या बोकड दाढीवाला येड्यासारखा वागतो. त्या दिवशी उगाचच तिखट तर्री मागितली तर कचकुन तिखट करणे (मला माझ्या पद्धतीने प्रमाण म्यानेज करायचे होते). त्यावर लिंबू मागितले तर फुकटचे सल्ले देणे वगैरे करत होता. त्या दिवशी नंतर तिथल्या एका ओळखीच्याला पकडून तूच सर्विस दे असं सांगितलं होतं

तो सोडल्यास सर्व जण लै भारी मंडळी आहेत.

व्यक्ती

क्ष नावाची एखादी व्यक्ती य नावाच्या व्यक्तीशी चाम्गली वागली असेल तर झ नावाच्या व्यक्तीशीही चाम्गली वागेलच असे नाही.
य ने झ ला क्ष बद्दल चाम्गले बोलण्याचा आग्रह करुन उपयोग नाही, झ ने य ना क्ष बद्दल वाईट बोलण्याचा आग्रह करुन उपयोग नाही.

ज्याचा त्याचा अनुभव.
माझ्याशी वागणूक खराब होती. त्यचवेली हॉटेलात आलेल्या गोर्‍या व्यक्तीशीही वागणूक सौहार्दपूर्ण वाटली नाही.
तुम्हाला चाम्गली वागणूक मिळालेली असणे शक्य आहे.
तरीही मिसळ हादडायला एरव्ही तिकडे जाणे होतेच.

--मनोबा
.
संगति जयाच्या खेळलो मी सदाहि | हाकेस तो आता ओ देत नाही
.
memories....often the marks people leave are scars

चांगली वागणूक म्हणजे काय? जो

चांगली वागणूक म्हणजे काय? जो पर्यन्त छान खायला घालतायत, शिवीगाळ नाही करत आहेत तो पर्यंत मी तरी समाधानी असेन. आता लोक तौबा गर्दी असली आणि त्या व्यवस्थापकानी भली मोठी वेटिंग लिस्ट दाखवली तरी लोक अहो अजून किती वेळ असं सारखं विचारतात... कोणीही वैतागेल !

Freedom of expression is not under threat. Monopoly of expression is under threat.

नकोच

अधिक चर्चा नकोच. मी माझ्याकडून थांबत आहे.
मी कुणाला बेडेकरमिसळवाल्यांना वाईट म्हणण्याचा आग्रह करु इच्छित नाही.
कुणी मला बेडेकरमिसळवाल्यांना चांगले म्हणण्याचा आग्रह करु नये.

--मनोबा
.
संगति जयाच्या खेळलो मी सदाहि | हाकेस तो आता ओ देत नाही
.
memories....often the marks people leave are scars

सांगताय काय!

त्यचवेली हॉटेलात आलेल्या गोर्‍या व्यक्तीशीही वागणूक सौहार्दपूर्ण वाटली नाही.

मुंजाबाच्या बोळातल्या 'बेडेकर टी ष्टॉल'मध्ये आजकाल गोर्‍या व्यक्तीसुद्धा येतात?

('गोर्‍या' अ‍ॅज़ इन 'गोर्‍याघार्‍या' तर नव्हेत ना?)
=================================================================================
मुंजाबाच्या बोळातच आहे ना अजून? की हलले इतरत्र? नाही म्हणजे, फारा वर्षांपूर्वी, नारायण पेठेत लहानाचा मोठा होत असताना, त्याची किमान दोन स्थित्यंतरे पाहिलेली आहेत, म्हणून विचारले.

हो. तिथेच आहे. निदान २

हो. तिथेच आहे. निदान २ आठवड्यांपूर्वी तरी होते. आम्हाला अपमान मिळाला नाही. त्यादिवशीचा संपला असावा स्टॉक.

हो तिथेच आहे. पण एक शाखा (!)

हो तिथेच आहे. पण एक शाखा (!) सुरु केलीये कर्वेनगर/वारज्यामध्ये

Freedom of expression is not under threat. Monopoly of expression is under threat.

ती त्यांची शाखा नाही

बोळातील ठिकाणी मोठ्या अक्षरात नोटीस लावली आहे "वारजे-कर्वेनगरमधील शाखा आमची नाही. तिथे आमच्या नावाचा (गैर)वापर होत आहे"
कंसातील शब्द त्यांनी लिहिला नाही, ते त्यांना सूचित करायचे आहे; असे मी म्हणत आहे.

--मनोबा
.
संगति जयाच्या खेळलो मी सदाहि | हाकेस तो आता ओ देत नाही
.
memories....often the marks people leave are scars

हो

तिथेच.
गोरा = युरोपीय वंशीय.
मलाही आश्चर्य वाटलं इतक्या गावात, आतामध्ये तो ते शोधत एकटाच आल्याच पाहून.

--मनोबा
.
संगति जयाच्या खेळलो मी सदाहि | हाकेस तो आता ओ देत नाही
.
memories....often the marks people leave are scars

हम्म्म्म...

ऐकावे ते नवलच!

कुठेशीक?

('स्थानिक' बोले तो?)

कोलंबस

कोलंबस (ओहायो)

धन्यवाद

.

हा हा हा!

भारतीय रेस्तराँत भारतीय ग्राहकांना वेगळी आणि गोर्या ग्राहकांना वेगळी सर्विस देण्याचा अनुभव सार्वत्रिक दिसतोय (स्माईल)
आम्ही अलिकडे 'निर्वाण/णा' नावाच्या भारतीय रेस्तरॉंत गेलो असताना आमची ऑर्डर घ्यायला माणूस तब्ब्ल २५ मिनिटांनी आला आणि जेवण त्यानंतर ३० मिनिटांनी! आम्हाला लगेचच त्या रेस्तरॉंचे नाव 'निर्वाणा' का आहे ते समजले! आमच्या नंतर आलेल्या गोर्या दांपत्याची ऑर्डर ते आल्यावर पाचेक मिनिटात घेतली गेली आणि त्यांचे जेवण आमच्या बरोबरच आले. शिवाय अधूनमधून त्यांच्या टेबलापाशी जाऊन मधाळ हसू देऊन त्यांची विचारपूस चालली होती ते वेगळेच.

मलाही बर्‍याच "मोठ्या"

मलाही बर्‍याच "मोठ्या" हाटिलात हा भेदाभेद जाणवला होता. मात्र आमच्या जवळ एका हाटिलात मूळच्या मालवणी काकू माझ्यासाठी दर रविवारी एक 'हलवा' राखून ठेवत असत / किंवा एखाद्द्या रविवारी दोन पीसेस देत असत तेव्हा पर्सनलाइज्ड सर्विसवर - भारतीयांनी ठरवलं तर- गिर्‍हाईक किती बांधून ठेऊ शकतो हे ही जाणवलं

- ऋ
-------
लव्ह अ‍ॅड लेट लव्ह!

एक सहज पृच्छा

तुम्ही जेवढी भार्तीय हाटेले पाहिली त्यांचा बह्वंशी अनुभव असाच होता की कसे?

बाकी भारतीयांच्या तुच्छतेबद्दल सहमत आहे.

राईटिस्ट हिंदुत्ववादी एमसीपी.

सरसकट नाही

सरसकट अपमानास्पद नाही पण सामान्यपणे असा एक अंडरकरंट स्पष्टपणे जाणवतो.

संमिश्र अनुभव

सरसकट वाईट अनुभव येतो असे म्हणणार नाही (पुरेसे चांगले अनुभवही गाठीशी आहेत), परंतु दुर्दैवाने अशा प्रकारचा अनुभव तितकाही दुर्मिळ/असामान्य नाही.

ओके, धन्यवाद.

ओके, धन्यवाद.

राईटिस्ट हिंदुत्ववादी एमसीपी.

लोकहो वर्णन करता ते छानच आहे,

लोकहो वर्णन करता ते छानच आहे, फोटु टाकलेत अजुन बहार येइल.

Amazing Amy

नुकतेच एकदा...

...बहुधा मागच्याच आठवड्यात (नक्की कधी, ते आता आठवत नाही, पण एवढ्यातच कधीतरी) डिकेटरच्या झायकामध्ये टपकलो होतो. तसे आम्ही अधूनमधून बर्‍याचदा तिथे टपकतो म्हणा. १९९०च्या दशकाच्या मध्याकडे अटलांटाच्या डिकेटरात सुरू झालेले - आणि, मुख्य म्हणजे, अजूनपर्यंत तोच दर्जा कायम टिकवून असलेले, उत्कृष्ट प्रतीचे हैदराबादी पद्धतीचे रेष्टारंट. (हो, नाहीतर बाकीची बहुतांश इण्डियन रेष्टारण्टे ही सुरू होतात, तेव्हा अनेकदा बरी असतात, क्वचित उत्कृष्टही असतात, नि सुरू झाल्यावर दोनतीन महिन्यांतच क्वालिटी ढुप्प होते, असा कन्शिष्ट्ण्ट अनुभव आहे. अनेकदा, लवकरच मग ती बंदही पडतात. प्रस्तुत रेष्टारण्टवाल्याने मात्र इतकी वर्षे धंदा टिकवून, आणि त्यात पुन्हा दर्जाही बर्‍यापैकी कायम राखून, सुखद धक्का दिलेला आहे.)

रेष्टारण्ट सेल्फ-सर्व्ह पद्धतीचेच आहे (पक्षी: म्याकडॉनल्डातल्यासारखे ऑर्डर द्यायला लायनीत उभे राहायचे, ऑर्डर देतानाच पैसे द्यायचे, नि ऑर्डर तयार झाल्यावर आपले नाव पुकारल्यावर आपणच ट्रेमधून आपले जेवण आपल्या टेबलापर्यंत उचलून न्यायचे, नि जेऊन झाल्यावर टेबलावरचा कचरा आपणच कचर्‍याच्या डब्यात टाकायचा; टिपिंगची भानगड नाही, शिवाय, सेल्फ-सर्व्ह असल्याकारणाने किमतीही त्या मानाने कमी आहेत.), नि थर्माकोलच्या प्लेटा अन् थर्माकोलचेच पाण्याचे कप नि प्लाष्टिकच्या डिस्पोज़ेबल काट्याचमच्यांचाच माहौल असतो, पण जेवण लाजवाब. मात्र, मेनूवरून हैदराबादी खासियतीच मागवाव्यात, म्हणजे आत्मा तृप्त होण्याची ग्यारण्टी. उगाच मेनूवर आहे म्हणून इतर काहीतरी मागवले, तर बरे मिळते, नाही असे नाही, पण त्यात ती मजा नाही. (याबद्दल पुढे. शेवटी ज्याची जी स्पेशाल्टी, तीच खावी, नाही का?)

रेष्टारण्टात तशी नेहमीच गर्दी असते, पण शुक्रवारी रात्री अनेकदा डायरेक्ट मशिदीतून निघून इथे हादडायला येणारी झुंबड काही औरच. अशा वेळी पार्किंगचा पोपट होऊ शकतो; नव्हे, बहुधा होतोच. (रेष्टारण्टाच्या मागच्याच हॉलमध्ये मशीद भरते वाटते; चूभूद्याघ्या.) इतर दिवशी पार्किंगला अडचण येत नाही. पण एकंदरीत मजा असते. गर्दी असली, लायनीत एखादवेळेस जास्त वेळ उभे राहावे लागले, तरीही इट ईज़ वर्थ द वेट.

हां, तर अशा रीतीने तेथे टपकलो होतो. निहारी खाल्ली. (बरेचदा खातो म्हणा.) अप्रतिम. केवळ उच्च. अवर्णनीय. अहाहा! खाओ, तो जानो! (अटलांटात निहारी इतरत्रही - अशाच एका पण पाकिस्तानी सेल्फ-सर्व्ह रेष्टारण्टात - खाल्लेली आहे, पण त्यास ती सर नाही. कोठे इंद्राचा ऐरावत, नि कोठे शामभटाची तट्टाणी. नाही म्हणायला, फार पूर्वी आणखीही एका काहीशा उच्चभ्रू - बोले तो, महागड्या नि झटॅक - फुल्ल-सर्व्ह पाकिस्तानी रेष्टारण्टात उत्कृष्ट निहारी खाल्ली होती, पण ते पाकिस्तानी रेष्टारण्ट पुढे काळाच्या ओघात नि ढुपत्या इकॉनॉमीच्या रेट्यात लवकरच बंद पडले. धाकल्या बुशसाहेबाच्या कारकीर्दीतली गोष्ट. तर ते एक असो.) पोराने चिकन ६५ मागवले. इतके जिभेवर विरघळल्यासारखे कोवळे (मराठीत: टेंडर) नि चवीत नेमके असे चिकन ६५ त्रिभुवनांत इतरत्र मिळत असेलही कदाचित - त्रिभुवन हिंडलेलो नसल्याकारणाने खात्रीलायकरीत्या सांगू शकत नाही - परंतु बृहदटलांटात तरी सापडणे अशक्य. बायकोने साग पनीर नि दाल हैदराबादी मागवली. तरी मी वॉर्न केले होते, की हे हैदराबादी रेष्टारण्ट आहे, हैदराबादी पदार्थ ही याची खासियत आहे, पंजाबी नव्हे; तेव्हा उगाच नसते काहीतरी साग पनीर वगैरे मागवण्याच्या फंदात पडू नकोस, आपले नेहमीचे ट्रैड-अँड-टेष्टेड बघारे बैंगन घे, म्हणून. पण 'ते तर आपण इथे नेहमीच खातो, म्हणून या वेळेस काहीतरी वेगळे' म्हणून हे मागवण्याची उपरती झाली. आणि व्हायचे तेच झाले. दाल हैदराबादी अपेक्षेप्रमाणेच उत्तम; साग पनीर, वेल, नॉट ब्याड, पण सो-सो. म्हटले आय टोल्ड यू सो. तर ते एक असो.

(इथले बघारे बैंगन मात्र आवर्जून खाण्यासारखे असते. हरकत नाही, पुढल्या वेळी पुनश्च हरि ॐ.)

या ठिकाणी मटका कुल्फी हा प्रकारही फार सुंदर मिळतो. तीन फ्लेवर उपलब्ध आहेत - केशर-पिस्ता, आंबा आणि चिक्कू. पैकी चिक्कू सर्वोत्तम. (मात्र, या वेळी कुल्फी खाल्ली नाही.)

एकंदरीत, झक मारलीत नि मेट्रो-अटलांटात चुकून कधी कडमडलातच, तर आवर्जून जाण्यालायक जागा.

टीप: वरील माहिती ही (कितीही अचूक नि मनापासून - सिन्सियरली - लिहिलेली असली, तरी) येथील बहुतांश वाचकांसाठी अत्यंत निरुपयोगी (मराठीत: यूसलेस) आहे, याची पूर्ण जाणीव आहे. किंबहुना म्हणूनच ती जनरीतीस नि या धाग्याच्या परंपरेस अनुसरून (नि वचपा म्हणून) येथे आवर्जून मांडलेली आहे.

(कोणीतरी 'माहितीपूर्ण' द्या रे या प्रतिसादाला!)

ऑर्ड् र

त्या दोन पाकिस्तानी हडळी सारख्या दिसणार्या मुलींनी घेतली होती का?

झकास.

झकास.

आता फक्त अटलांटा भागात फिरण्यासारख्या, बघण्यासारख्या गोष्टींची यादी देऊन टाका. आमच्याकडून १४ तासावर तर आहे अटलांटा! (डोळा मारत)

---

सांगोवांगीच्या गोष्टी म्हणजे विदा नव्हे.

श्रेणी

दिलो!

राईटिस्ट हिंदुत्ववादी एमसीपी.

धन्यवाद!

आपले उपकार या जन्मी फिटणे शक्य नाही.

चुकून

चुकून निरर्थक दिली.
(वरतून दुसॠ देण्याऐवजी खालतून दुसरी श्रेणी दिली गेली. अ‍ॅरो की चा झोल.)

--मनोबा
.
संगति जयाच्या खेळलो मी सदाहि | हाकेस तो आता ओ देत नाही
.
memories....often the marks people leave are scars

साली कंजूषी!

मी वरतून चौथी श्रेणी (बोले तो, 'माहितीपूर्ण') मागितली होती; वरतून दुसरी (पक्षी: 'मार्मिक') नव्हे.

सबब, आपण खालून चौथी ('भडकाऊ') दिली असतीत, तर आत्मा तृप्त झाला असता. ती तहान खालून दुसरीवर (= 'निरर्थक') भागवावी लागली.

श्रेणी देताना अशी हातची राखून देणे बरे नव्हे!

(मी आपणांस कधी 'भडकाऊ'पेक्षा कमी अशी कोणती श्रेणी कधी दिल्याचे आठवते काय? 'सढळ हस्त' म्हणजे काय, याबद्दल आपली कधी शिकवणी घ्यावी म्हणतो.)
=================================================================================================================================
आमची सर्वात लाडकी श्रेणी! म्हणून तर ती इतक्या मुक्तहस्ताने प्रदान करीत हिंडतो. शिवाय, प्रदानांती श्रेणिग्राहक हमखास भडकतो, असे निरीक्षण आहे; सबब, श्रेणी सार्थकी लागते.

जी श्रेणी दिली असता घेणारा भडकणार नाही, ती श्रेणी 'भडकाऊ' कसली?

दिली!

दिली!

-सविता
----------------------------
|| स्वतः मेल्याशिवाय स्वर्ग दिसत नाही ||

थ्यांक्यू!!!

याकरिता मी आपला आजन्म ऋणी राहीन.

ब्ल्यू नाईल

ब्ल्यू नाईलला विविध प्रकारच्या बिर्याण्या खाल्ल्या. नंतर अर्धी पिस्ता कुल्फी. खिसा रिकामा झाला.पण व्हाट दी हेल. मन सुखी झाले.

उसके दुष्मन है बहुत, आदमी अच्छा होगा