ब्रिटीश बुलडॉग ...

माझा परममित्र भाल्या एक दिवस अचानक साक्षात्कार झाल्यासारखा चेहेरा करून बसला होता तेव्हाच मी ओळखलं, की ह्या सहामाहीचं काही खरं नाही. धन आणि ॠण संख्या नुकत्याच शिकवल्या होत्या,त्यातल्या ॠण संख्या माझ्या बरोबर सलगीने वागणारं असं दिसत होतं. मागे जेव्हा जेव्हा भाल्याला साक्षात्कार झाला, तेव्हा दर वेळी असंच माझं प्रगतीपुस्तक बोंबललं होतं. त्याने प़क्षी पकडण्याचं ट्रेनिंग त्याच्या मामाकडून घेतलं तेव्हा म्हणा, किंवा भांडी घासायच्या साबणापासून क्षेपणास्त्र तयार करायची कला तो गावी शिकून आला होता तेव्हा घ्या - मी मात्र दोन्ही वेळा चिंबलो होतो.
पण ह्यावेळची गोष्ट वेगळी होती. भाल्या नुसताच सा़क्षात्कारी नव्हता, तर भारावला होता. त्याचे डोळे कुठेतरी लांब पहात होते.

"२६ माणसांना ठार मारलं. आता सांग, कोणी आहे असं अजून?" त्याने मला प्रश्न टाकला.
"आईल्ला! २६?"
"मग! शेवटच्याची तर कवटी फोडली. हातानेच."
"कुठे रे? कोणी? तुला कसं-" नो वंडर भाल्या भारावला होता. हाताने कवटी फोडली म्हंजे.. खतर्नाक प्रकार.
पण भाल्या आपल्याच नादात खुळावला होता.
"ब्रिटीश बुलडॉग. जब्राट आहे तो. आधी सगळ्यांना बोलावतो आणि वॉर्निंग देतो- की मी तुम्हाला मोस्टली मारीन. आणि तरी जर ते तयार झाले लढायला तर तो सोडत नाही."
".....!!"
"ब्रिटिश बुलडॉग.च्कॅ!", असं चत्कारून भाल्या पुन्हा सा़क्षात्कारी पोझमधे गेला.

मग सावकाश माहिती काढली तर मला बरंच काही समजलं. डबल्यू डबल्यू एफ असा एक सिक्रेट क्लब आहे म्हणे. त्यात लोक जब्राट मारामारी करतात. कुस्ती वगैरे प्रकार एकदम पकाव वाटतील, अशी मारामारी.
तिथे ते काहीही वापरू शकतात. खुर्च्या, टेबलं, लोखंडी सळ्या. आणि ते एवढे ताकदवान असतात की त्यांना काहीच होत नाही. अमेरिकेतले बॉडी बिल्डर्स खूप शक्तीशाली असतात.
एव्हाना आमच्या आजूबाजूला ह्या डबल्यू डबल्यू एफ बद्दल जाणकार असलेली बरीच पोरं जमा झाली होती. च्याय्ला, ह्यांना हे सगळं कळतं कुठून?

"योकोझुनाने परवा खुर्ची मारली रे कमालाच्या डोक्यात. बिचारा."
"पण कमालाकडे विडो पावर आहे. तो आधी ती टाकतो सगळीकडे आणि मगच लढायला येतो."
"विडो पावर नाही रे वूडू पावर. आणि ती पापाशँगोकडे पण आहे."
"हो,माहिते! पापाशँगो जादू करतो. तो अन्बीटेब्ल आहे ह्यावेळी. त्याला स्पेल येतात."
"काहीsss! अंडरटेकरपुढे पापाशँगो टिकणार पण नॅ. अंडरटेकर ७ फूट आहे."
"जँट गोन्सालेस ७ ११ आहे. तो बेश्ट आहे."
मग भाल्याने हुकूमी अस्त्रं काढलं-
"ब्रिटीश बुलडॉग. २६ लोकांना मारलंय." सगळे क्षणभर गप्प झाले.
"हॅ. फेकतो काय्पण."
"नाही तर जा मग. माझा दादा अमेरिकेत अस्तो. त्याने बघितलं. स्वतः". भाल्याने गौप्यस्फोट केला. मी आता निव्वळ थरारलो होतो. अमेरिकेतल्या दादाने सांगितलं म्हणजे ते ब्रह्मवाक्य. ह्यावर कोणीच काही बोलू शकलं नाही.

मी नुसता वेडा झालो होतो. मला काय ऐकू आणि काय नाही असं होऊन गेलं. ह्यामागे दोन कारणं, खरं तर एकच- बाबा. बाबांच्या मते केबल टीव्ही आणल्याने मुलं बिघडतात. बाबा तर केबल नसूनही बिघडलेलेच होते.
दुसरं कारण म्हणजे टीव्ही बघायला लोकांकडे जाण्यावर बंदी. महाभारत/रामायण आणि बालचित्रवाणी बघण्याची परमिशन मी मोठ्या मिनतवारीने मिळवलेली. पण नंतर "झी टीव्ही" ह्या प्रकाराने तो परवाना हिसकावून लावला होता.
मग मी नुसत्या हकिगती ऐकण्यावर समाधान मानलं.
ल्यूक आणि बूच असे दोन भाऊ एकत्र लढतात. ते खूप विचित्र आहेत. हिटमॅन हार्ट नावाचा एक रेसलर एकदम हिरो दिसतो, त्याला फुल मुलींचा सपोर्ट वगैरे असतो. (आमच्या वर्गातली रश्मी म्हणे त्याची फॅन आहे. रश्मी? बघून वाटत नाही...तरीपण पहिल्या पाचांत नंबर अस्तो.) अजून एक हल्क हॉगन आहे, तो सगळ्यांचा बाप आहे म्हणे. दरवेळी शर्ट फाडून सुरवात करतो लढायला. मी हे सगळं भक्तीभावाने ऐकू लागलो.
मॅचो मॅनचे कारनामे एकाकडून ऐकून त्याला दुसरीकडून ऐकलेल्या अल्टीमेट वॉरियर नामक लढवय्याबद्दल माहिती देऊ लागलो. माझं डबल्यू डबल्यू एफचं सामान्यज्ञान चिक्कार वाढलं होतं.

पण भाल्या तो भाल्याच. च्कॅ!

"अंडरटेकरपेक्षा डेंजर कोणीच नाही." भाल्याने एक दिवशी गंभीर चेहेर्याने घोषणा केली.
"अरे पण बुलडॉग मारेल की त्याला. आर्रामातsss-" मी उत्साहाने माझ्या ज्ञानाचं प्रदर्शन केलं.
"ह्म्म... बुलडॉग काहीच नॅ. अंडरटेकर भूत आहे बहुतेक. त्याच्यावर आधी एकदा ऑपरेशन झालंय कसलंतरी. त्यामुळे पॉवर येते त्याला."
मग मला ह्या नव्या माणसाबद्दल भाल्याने बरंच ज्ञान दिलं. अंडरटेकर म्हणे स्मशानातून येतो. त्याचा जीव दुसराच एक माणूस सांभाळतो. त्या दोघांचं खरं नाव, रहाण्याचं ठिकाण कोणालाच माहिती नाही. ते अचानक प्रकट होतात, लढतात आणि निघून जातात. हा खरंच डेंजर प्रकार होता.
"मग अंडरटेकरला हरवणार कसं?"
"नाहीच हरवू शकत. अजून तरी अजिंक्य आहे तो. पुढच्या रयवारी बुलडॉगचं कसं होणार काय माहीती." भाल्याने चिंताजनक मुद्रा केली. मीही केली.

पुढल्या रयवारी शिंपल्या आणि कोलंबी हादडतानाही मला मनात बुलडॉगविषयी थोडी काळजी वाटत होती. माणसांना मारणं तसं सोप्पं आहे. पण भुताशी मस्ती करायला कोणी सांगितलं होतं?
संध्याकाळी मैदानावर जाईपर्यंत मला धाकधुक होती. पण भाल्या एका कोपर्यात पेप्सीकोला चोखताना बघून मला थोडा आत्मविश्वास आला.

"काय झालं? कोण जिंकलं?"
"आपण. दोघांनी टॅग टीम केली. " भाल्या पुन्हा भारावलेल्या सुरात म्हणाला.
"म्हंजे?"
"एकत्र आले दोघं ऐनवेळी. आणि शत्रूंना सांगितलं की हिंमत असेल तर या लढायला. ४-५ जण आले, पण कोणीच वाचू शकलं नाही आपल्यापुढे. बुलडॉग आता ३० वर पोचलाय."

त्याने अंडरटेकर आणि ब्रिटिशबुलडॉगला आपलंसं केलेलं बघून मला आनंद झाला. समोरच्या ४-५ जणांबद्दल वाईटही वाटलं. मूर्ख लेकाचे! इथे एकटा ब्रिटिश बुलडॉग पेलवत नाही लोकांना आणि हे दोघांबरोबर लढायला निघालेत. नशीब त्यांचं! त्या विजयाच्या आनंदात मी रात्री पालकाची भाजीसुद्धा जोषात खाल्ली. आईला चक्कर आली असणार बहुतेक.

असाच महिनाभर गेला. डबल्यू डबल्यू एफच्या सुरस आणि चमत्कारिक कथांमध्ये बरीच भर पडली होती. सध्याचा नवा सम्राट होता अल्टीमेट वॉरियर! हा सद्गृहस्थ म्हणे ब्रिटिश बुलडॉग आणि अंडरटेकरलाही पुरून उरला होता! गेला महिनाभर तो अजिंक्य होता. मला आता ह्या माणसाची शक्ती अविश्वसनीय वाटत होती. ह्या सगळ्या लढवय्यांविषयी माझ्या मनात एकदम उच्च वगैरे आदर निर्माण झाला.
त्यानंतरच्या बुधवारची गोष्ट. भूगोलाचे संभाव्य मागायला म्हणून मी नाईलाजाने अजिंक्यकडे गेलो. तो तसा शिष्ट आणि पहिल्या वगैरे नंबरचा मुलगा असल्याने सहाजिकच माझा शत्रू होता. एरवी त्याच्या आजूबाजूलाही मी फिरकत नव्हतो, पण आता नाईलाज होता. सरांनी अजिंक्यलाच भूगोलाच्या पेपरचे १० संभाव्य प्रश्न सांगितले होते. वहीतून प्रश्न उतरवून घेतल्यावर मी परत निघत होतो.

"डबल्यू डबल्यू एफ बघणार?"
"मी?" माझा विश्वास बसेना.
"नाय्तर काय गवळी सर? " अजिंक्यने डोळे मिचकावले.
त्याने टी.व्ही लावला. एवढे दिवस नुसते ऐकलेले सगळे लोक मला आता दिसणार होते. अंडरटेकर, तो अल्टिमेट वॉरियर आणि मुख्य म्हणजे ब्रिटिश बुलडॉग. मी अक्षरशः प्राण डोळ्यात आणून टी.व्ही कडे बघितलं.
खूपशा लोकांमधे एक माणूस माईक घेऊन आला. भोवती प्रचंड गर्दी होती, वेगवेगळे दिवे चमकत होते.
आणि एका रिंगणामध्ये लालभडक चड्डी घातलेला एक उघडाबंब माणूस खुर्ची घेऊन फिरत होता. त्याने एक विचित्र वाटणारा मुखवटा घातलेला, आणि तो इंग्लिशीत काहीतरी बोलत होता.
"ब्रिटीश बुलडॉग." अजिंक्य टी.व्हीसमोरून मान न वळवता म्हणाला.

कुठेय? हा उघडाबंब पैलवानासारखा दिसणारा जोकर? असा? आणि तो खोटा मुखवटा- जेमतेम त्याच्या चेहेर्याला झाकत होता. माझ्या मनात मी ह्या लढवय्यांची जी काही चित्रं रंगवली होती त्याच्या १०%सुद्धा ताकद नव्हती ह्या माणसात. असं कसं? मला एकदम खूप राग आला. डबल्यू डबल्यू एफ चा, ब्रिटीश बुलडॉगचा, अजिंक्यचा, झी टी.व्ही चा आणि भाल्याचा. खोटारडे साले.

त्या रविवारी मी मैदानावर गेलो तेव्हा भाल्याने मला बघून लांबूनच आरोळी ठोकली - "ह्या आठवडयात ब्रिटीश बुलडॉगने काय केलं म्हायतीये का? इकडे ये मग सांगतो"
मी दोन मिंटं त्याच्याकडे रोखून बघितलं आणि परत घरी आलो.