पण मेघनाला संस्कृती बुडावी असे वाटत असताना तिने अशी तिची काळजी घेणे दुटप्पीपणाचे नाही काय?

हो. का नाही? ती काय माणसं नाहीत का, आँ?

अर्थात! भारत हा आता शहरांत नांदणारा देश होतो आहे. (हे २०१४ आहे १९५१ नव्हे!)
तसेही ते छान छान गाव सोडून वैट्ट नी दुष्ष्टांच्या शहरात जन्ता का येते देव जाणे (बहुदा तुमच्या दृष्टीने ज्याला भार्तीय सौंकृती म्हणतात त्याचा कंटाळा येतो का त्यांना?)

जमिनीशी कधीचीच नाळ तुटल्याने भूतकाळाला रोम्यांटिसाईझ करणार्‍यांची मते ग्राह्य मानण्यापेक्षा शहरी हुच्चभ्रूंची मते मान्य करणे एकवेळ(हा हन्त हन्त) परवडले.

धर्म, विज्ञान, अर्थव्यवस्था, राज्यव्यवस्था, समाजशास्त्र, इ इ यांचे एक एक गाढवपणाचे नि महागाढवपणाचे नियम प्रचलित यायला लागल्यापासून. जितके जास्त नियम, तितकी संस्कृती जास्त बुडाली.

भारतीत शेतकरी दारू पितो (म्हणजे प्यायचा. आता खेड्यांतल्या वाईट स्थितीमुळे वैषम्य नि व्यसनाधिनता प्रचंड वाढली आहे. १९८० च्या दशकात जे दुष्काळ पडले, लोकसंख्या वाढली तेव्हा हे व्यसन एक्सपोनेंशियली वाढत होते हे मी स्वतः पाहिले आहे. पण ती आता संस्कृती म्हणणार का?) असं जर तुम्हाला म्हणायचं असेल तर कोपरापासून नमस्कार. शेतकर्‍यांच्या बायका पितात म्हणायचे असेल तर दंडवत. तुम्हाला नि तुम्ही ज्या हिरोंची पुस्तके वाचता त्यांनासुद्धा.

काही कामगार (खासकरून शहरी कारखान्यात्ला, ग्रामीण शेतातला नव्हे) दारू पितात म्हणता यावे. त्यांना पिळल्याने वैतागून फ्रस्टेशन काढण्यासाठी ते तसे करतात. पण हा देखिल सांस्कृतिक ट्रेंड नव्हे.

मी उदगीरला असताना, ११वी नि १२ वीला, गावापासून ५-६ किमीवर असलेल्या आदिवास्यांच्या शाळेत जाऊन १-२ तास शिकवत असे. तिथे त्यांच्याशी नि त्यांना भेटायला येणार्‍या कितीतरी पालकांशी मी चिक्कार गप्पा केल्या आहेत. दारू पिण्याचा ट्रेंड हा नविन आहे, नि नव्या जगाशी जुळवून घेण्याची शक्ती कमी पडल्याने तो लोकांना जुडला आहे असे जाणवते. छत्तिसगडच्या बर्‍याच लोकांशी मी बोललो आहे. शस्त्रे, दारू, इ इ हे सगळे पुन्हा नव्या जगरहाटीत मागे पडल्याच्या वैफल्याने आले आहे. ईशान्य भारताच्या देखिल आदिवास्यांचा हाच प्रकार आहे. मी लहान होतो तेव्हा माझे कितीतरी वडार, धनगर, पारधी, मांग, इ मित्र होते. ब्राह्मणांइतका सभ्यपणा त्यांचेकडे नव्हता असे मानले तरी त्यांची कौटुंबिक वागणूक प्रचंड चांगली होती. 'दारू प्यायची नाही / नसते' हा क्लिअर नियम असे. पण जे कॉन्स्पिक्यूअस आहे ते दिसते. ते भांडी, इ दुरुस्त करणारे भटके लोक गावात येतात. दिवसभर कष्ट करतात. रात्री त्यांच्यातला एक प्रचंड दारू पितो, गोंधळ घालतो, गाव डोक्यावर घेतो नि एक माणूस म्हणतो - "ते पहा घिसाडी , दारू पितात नि गोंधळ घालतात." (लक्ष्मणशास्त्री अशा कमेंटेटरच्या शेजारी थांबले असणार).

भारतीय शेतकरी, कामगार, आदिवासी, इ इ नि त्यांच्या बायका दारू पितात म्हणणे मंजे टोटल वाह्यातपणा आहे. ईश्वर असे म्हणणारास माफ करो.

आबाजी,
राज्यकर्ते नि सामान्य लोक यांचे वर्तन फार भिन्न असते म्हणण्यात चूक काय आहे? जयपूरच्या आमेर किल्ल्याला जाल, तिथची शेजारची एक गढी देखिल पाहायला लोक सांगतील. ती म्हणे एका राजाने त्याच्या ९९ राण्या ठेवण्यासाठी बांधली होती. गाईड त्या गढीच्या कितीतरी गोष्टी नि त्या राजाच्या कितीतरी 'सवयी' बद्दल माहिती देईल. ते काय सामान्य राजस्थानी माणसाचे वर्तन आहे का? कॄष्ण (एकतर देव, वर राजा, वर काल्पनिक) त्याचे उदाहरण देऊन भारतीय लोक पारंपारिक रित्या दारू पीत होते असे म्हणणे चूक नसावे काय? नि आपण या व्यसनाच्या व्याप्तीबद्दल बोलतोय ( दारू भारतीयांना माहित होती कि नाही, इ नाही). मेघनाला असे उत्तर दिले तर आपणांस त्यांत इनेब्रिएटेड काय वाटले?

गावातल्या कलालावरचा टॅक्स रेट लावणारे नोटीफिकेशन पाहून बहुसंख्य गावकरी दारू पित असा अर्थ काढणार? गावात पाटील, तलाठी, पोलिसपाटील, कुलकर्णी, इ इ लोक दारू पित असतील. शेतकरी, कामगार नि आदिवासी ग्राहक होते असे दाखवणारे कागद सुद्धा आहेत का?

डोळ्यावर झापड वैगेरेची भाषा नको. कोणत्याही आकड्याचा काहीही अर्थ काढता येत नाही.

ठ्ठो!!
मुद्दाम हंपीचे उदा दिले होते, जिथे खास सामान्य लोकांची शिल्पे आहेत!

(वैट्ट दुष्ष्ट) ऋ

मी वा कोणी एक - मागचा जमाना वाईट तर शिल्पातल्या बायका इतक्या गुबगुबित कशा?
राजेश घासकडवी - आपल्या काळात भरभराट होती असे इंप्रेशन द्यायला कोणाही राजाला आवडेल.
---------------------------------------------------------------------
मी - कमी कपडे, इ आपली संस्कृती नाही.
ऋषिकेश - हंपीची शिल्पे पाहा
-----------------------------------------------------------------------
शेवटी काय, तुम्ही पुरोगामी असलं पाहिजे. मग चीत भी मेरी, पट भी मेरी.

हे मात्र बरिक खरे हो.
तुम्ही एकदा उदाहरणे मागताना अतिप्राचीन किंवा पुराणातली उदाहरणे नकोत.
"उडणारे माकड" , "आगीनेसुद्धा न जळणारी बाई" अशी उदाहरणे नकोत; असे म्हटले होतात.
ते लैच भारी होतं.

सहमत आहे. तुम्हांला फक्त तुमची स्वतःची निरीक्षणे ग्राह्य वाटतात, दुसरा कोणी असला तर तो बरोबर असूच शकत नाही.

=))

ठ्ठो!!!!!

आमच्या उदगीरमध्ये असं नव्हतं,

=))

तंतोतंत सहमत.

शिवाय संस्कृती हे माझ्या जगण्याचं बायप्रॉडक्ट आहे. त्याचं काय बरंवाईट होतं का, होतं की नाही याच्याशी मला घेणंदेणं नाही. मला जगण्याशी, सुखात-मनापासून जगण्याशी देणंघेणं आहे. त्यासाठी लागतील त्या निवडी मी करते, त्याचे परिणाम भोगते.

थोडक्यात - संस्कृती गेली गाढवाच्या गावात!

कारण ते दारूचं अवमूल्यन करताना बाकी इतर अनेक आचरट-कालबाह्य-अन्याय्य गोष्टींचं समर्थन करताहेत, जे काही झालं तरीही होता कामा नये.

२ मराठी माणसं हमरातुमरीवर आली की हिंदीत बोलतात असा जावईशोध लावू इच्छिते ;)

Well, this is what I exactly said -
1. It is fact that most Indians rever the Mahabharat for thousands of years.
2. Most people consider Draupadi as goddess or heroin on the right side.
3. Traditionally, people don't use foul words for her, rather they worship her.
4. Here I am not talking about the history of some Indian royalty, etc, etc.
5. I am talking about how ordinary people of India have behaved (thought about a woman married to many men) which (the behavior) does not need a proof.

यात जावईशोध काय आला? आजही द्रौपदीला घाण शब्द वापरत नाहीत. मागेही वापरत नसत. मग जावईशोध / सूनशोध कोनता?