पब, बायका, भारतीय संस्कृती... (अरुण जोशी काय म्हणतात?)

वेगवेगळी फी असते, पबच्या दर्जानुसार. १-२ वर्षांपूर्वी दिल्लीत उत्तम दर्जाच्या पबची कपल एंट्री फी ७५० रु असायची. म्हणजे तिथे बँड असतो (मला कै ते इंग्रजी गाणे कळत नाहीत, पण आमच्या शेजारची जोडी त्यांच्यावर बरीच सेंटी झालेली आढळायची.) प्रकाशव्यवस्था खूप छान असते. बसायची, नाचायची इ व्यवस्था पण छान असते. मोकळी जागा खूप असते. पिली तर दारूचे पैसे वेगळे द्यावे लागतात. सहसा अशा पबमधे गेल्यावर फालतू पबमधे जायचे मन करत नाही.

सहा महिन्याखाली पबमधे जायची सवय रिवाइव करण्यासाठी मी एक स्किम घेतली होती, वर्षाला ५००० रु, १२ आमंत्रणे (प्लस कुठेतरी वाह्यात जागी वाह्यात सिझनमधे हजार नियम घालून पर्यटनाचे हॉटेल, इ). मी फॅमिलीवाल्यांची स्किम मागीतली म्हणून तिथे कोणीही सिग्रेट पीत नसे. कारण खूप लहान मुले येत. पण तिथे प्रचंड गर्दी, ३ करोड डेसिबलचा आवाज, आणि एक २-३ मिनिटांचे मेन आकर्षण (म्हणजे युक्रेनियन मॉडेलने परीचा ड्रेस घालून नाचणे) पाहता देखिल न येणे, असा प्रकार असे. ज्यांना थिरकायला आवडते त्यांच्यासाठी असल्या स्किम्स फस्क्लास आहेत. पण ज्यांना शांतपणे इतरांना थिरकताना पाहताना आवडते त्यांच्यासाठी बकवास.

एकूणात भारतात पबचा अनुभव एक तर ( या एक आणि तर मधे गॅप असतो का?) महाग वा भिकार असतो. (अर्थातच म्हणूनच मंत्र्यांनी आपल्या माताभगिनींचे पैसे वाचवण्यासाठी संस्कृतीचा दाखला देऊन पबमधे जाणे कसे अयोग्य आहे ते सांगीतले आहे, नै का?)