एक आगळा वेगळा क्रिकेट सामना !

क्रि़केट हा खेळ मुंबईसाठी जीव की प्राण.
तेव्हा क्रि़केट मॅचसाठी गर्दी होणं ह्यात काय नवल? पावसाळ्यात हवा बदलली की मुंबईकरांना जितक्या सहजतेने सर्दी होते, तशी कुठेही क्रि़केट मॅच सुरु असेल तर तिला गर्दी होतेच. पण ह्या गर्दीतही प्रकार असतात.
एखाद्या आंडुपांडू संघाच्या मॅचसाठी फार लोक जमा होत नाहीत. बघ्यांचा जेमतेम घोळका असतो. तो जसा अचानक येतो, तसाच विरून जातो.
पण काही वेळा एखाद्या संघाच्या मॅचेस बघायला लोक अगदी वेडे असतात. तिकिटं (उच्चारी तिकिटी) काढून ते स्टेडियमवर जमतील, तिथे ताटकळत उभेही रहातील. आणि मागणी तसा पुरवठा ह्या तत्वानुसार आपले चॅनेल कॅमेरे घेउन तयार असतील!

तेव्हा ही गोष्ट आहे कॅंपा-कोला ११ विरुद्ध झोपडपट्टी ११ ह्या सामन्याची. मुंबईच्या प्रसिद्ध वानरवेडे स्टेडियमवर हा सामना जोशात खेळला गेला.
झोपडपट्टी ११ चे समर्थक फार तर १००! एकतर चॅनेलवर मॅच दाखवली तरी त्यांना ती बघणं झेपलं नसतं. त्यात पुन्हा स्टेडियमवर येऊन मॅच बघायची औकात असलेले अजून कमी. तेव्हा या संघासाठी काही गरदी जमेल असं कुणालाच वाटलं नव्हतं. पण समोर होता कँपा-कोला ११ हा लोकप्रिय संघ. त्यातील बरेचसे खेळाडू क्रिकेटमध्ये नवशिके असले तरी त्यांना खूप लोक ओळखत होते. कुणाचं कुणी तर कुणाचं कुणी ह्या संघाशी संबंधित. शाळा, कॉलेजं, दुकानं, सरकारी आणि बिनसरकारी ऑफिसेस अशा सगळ्यांना कँपा-कोला ११ विषयी अपार आत्मियता वाटे. मग सामना बघायला गर्दीदेखील अशाच लोकांची होती, हे काय वेगळं सांगायला हवं का? ही झाली स्टेडियमची बात- चॅनेलवरसुद्धा भरपूर लोक कँपा-कोला ११ ला सपोर्ट करत होते. चॅनेलवाल्यांनीसुद्धा आता मजबूत फिल्डिंग लावली.

आता प्रत्यक्ष क्रि़केटविषयक म्ह्णाल तर तिथे थोडा वेगळा प्रकार होता. कॅंपा-कोलाचा संघ तसा दुबळाच. क्रि़केटच्या भाषेत सांगायचं, तर त्यांची बोलिंग ही सहज धुता येईल अशी होती. बॅटिंग तर "स्टंपसमोर असून अडचण नसून खोळंबा" ह्या दर्जाची! ह्याउलट झोपडपट्टी ११ चे फलंदाज चांगले कसलेले होते. त्यांना अनेक मॅचेसचा सराव होता. त्यांच्या कित्येक फलंदाजांनी स्थानिक पातळीवर बरेचदा प्रॅक्टीस केलेली होती. गोलंदाजीतही ते कमी नव्हते.

सामना सुरू झाला, आणि जाणकारांच्या लक्षात आलं, की कँपा-कोला ११ काही तग धरू शकणार नाही. बरं, झोपडपट्टी ११ जिंकणार हे तर स्वच्छ दिसत होतं. बरं एवढी गर्दी कँपा कोलाच्या समर्थकांची असल्यामुळे कँपा-कोला ११ हरून चालणार नव्हतं. नाहीतर परत अशा मॅचेस बघायला येणार कोण हो? झोपडपट्टी ११ वाल्यांच्या समर्थकांत काही एवढी धमक नव्हती की ते स्टेडियममध्ये येऊन किंवा चॅनलचे पैसे भरून सामना बघतील.
आता काय करायचं? तेव्हा मग सामन्याच्या समालोचकांच्या आणि चॅनेलवाल्यांच्या डोक्यातून एक सुपीक कल्पना निघाली. खेळाचे नियमच बदलून टाकायची. खेळाचे अंपायर ह्याच्या सक्त विरूद्ध होते, आणि त्यांनी तसं स्पष्ट सांगितलंदेखील- पण समालोचकांचा विरोध हा शेवटी त्यांनाही परवडणारा नव्हता. हो, उद्या त्यांनी समालोचन करायचंच बंद केलं, तर काय घ्या? तेव्हा अंपायर चूप बसले.
म्हणजे आता नियम थोडे असे होते -
झोपडपट्टी ११ संघाला एक टप्पी आऊट, कँपा-कोला ११ ला मात्र एक टप्पी नॉटाउट.
झोपडपट्टी ११ संघाने एकही बाउन्सर टाकायचा नाही. कँपा-कोला ११ ला एका ओवरमध्ये २ बाउन्सर चालतील.
झोपडपट्टी ११ चे फलंदाज रनर घेऊ शकत नाहीत, कँपा-कोला ११ वाले रनर घेऊ शकतात.
आणि सर्वात महत्त्वाचा नियम म्हणजे: झोपडपट्टी ११ चा संघाच्या फलंदाजांच्या चौकार्,षटकारांना अथवा गोलंदाजांच्या विकेट्सना टीव्हीवर दाखवलं जाणार नाही. हो, कोणाला त्यात रस होता? तेव्हा अशा गोष्टी कव्हर केल्या नाहीत म्हणून जेमतेम १०० लोक बोंबलले असते. ह्याऊलट कँपा-कोला ११च्या फलंदाजांचे चौकार, षटकार, दुहेरी-तिहेरी धावा तसंच झालंच तर गोलंदाजांनी काढलेल्या विकेट्स ह्यांचं संपूर्ण चित्रिकरण बहुतेक सर्व चॅनेल्सवर दाखवलं जाणार होतं.
झोपडपट्टी ११ संघाची अख्खी इनिंग जेमतेम तासाभरात संपली. बहुतेक सगळे खेळाडू एक आकडी धावसंख्येत बाद झाले. पण एकदोघांनी मात्र नेटाने किल्ला लढवला असावा, कारण संघाची धावसंख्या त्रिशतकापुढे पोचली होती.
आता वेळ आली कँपा-कोला ११ ची. काय सांगू महाराजा? त्यांची इनिंग जी सुरू झालीये म्हणता, प्रत्येक चेंडूवर काही ना काही घडतच होतं! कधी फिल्डरचा कॅच सुटतोय तर कधी फलंदाज रनाऔट होता होता वाचतोय. एक दोनदा तर संघातल्या खेळाडूंनी अंपायरपुढे ह्र्दयद्रावक अपीलंही केली.

निकाल? नाही.. अजून कँपा-कोला वाल्यांची बॅटिंग चालूच आहे. आणि ती संपण्यात समालोचकांना आणि चॅनेलवाल्यांना काहीच रस नाहीये.
झोपडपट्टी ११ बद्दल काही कल्पना नाही बुवा, तुरळक धुरळा उडवलाय त्यांनी काहीतरी अन्याय वगैरे सांगून, पण ते मला ठाऊक नाही.
कँपा-कोला ११ बद्दल काही अजून माहीती हवी असेल तर जरूर कळवा.
मी मॅच लाईव बघतोय.