दुल्हेराजा....

मनोबा

दुल्हेराजा या चित्रपटाचे छानच रसग्रहण केले आहे तुम्ही.
मी पण एक दीड आठवड्यापूर्वी कुठल्याश्या चॅनेलवर हा चित्रपट पाहिलाय. एव्हरग्रीन या शब्दाचा अर्थ अशा चित्रपटांकडे पाहून कळतो.
नर्म विनोद आणि अफलातून टायमिंग आहे या चित्रपटात. कितीही वेळा पाहून कंटाळा नाही येत.
खूप मस्त रसग्रहण केलेय तुम्ही

मस्त रसग्रहण रे मनोबा. गोविंदा-कादर खान ही जोडीच अफलातून आहे. काय हसायचो हे पिच्चर बघून....अजूनही तसेच हसतो म्हणा. डोक्याला त्रास नाही, एकदम निर्भेळ करमणूक. डोके अंमळ बाजूला ठेवले की काम झाले. असे पिच्चर कमीच असतात एकूण. बर्‍याच पिच्चरमध्ये डोके बाजूला ठेवले तरी बोअर होते.

पहायला हवा.
बादवे गोविँदा ला ड्यान्स च्या बाबतीत भगवानदादा, अमिताभसोबत टाकल्याबद्दल निषेध.
जाड झाल्यावर एवढा ग्रेस राहीला नसेल त्याच्या डान्स मधे, पण बारीक होता तेव्हा, निलम, सोनम, किमी, चंकी बरोबरचे त्याचे चित्रपट, मस्त डान्स करायचा.

सर्वात लक्षात राहणारा विनोद* म्हणजे कादर खान मॅनेजर प्रत्येक वेळी (फितूर) जॉनी लिव्हरला विचारतो, "तुम मेरी तरफसे हो या उसकी तरफसे?" तेव्हा जॉनी लिव्हर "आपकी तरफसे" असे तोंडाने म्हणतो आणि बोट मात्र गोविंदाच्या दिशेने दाखवतो.

*हा विनोद याच चित्रपटात आहे असे वाटते.

जुन्या आठवणी उजळल्या हे वाचून. हा आणि असे बाकीचे गोविंदाचे पिच्चर आले तेव्हा मी कालिजात होतो.
'अखियोंसे गोली मारे', 'किसी डिस्को में जायें' वगैरे गाण्यांनी तेव्हा धुमाकूळ घातला होता. आमच्या 'खोली'वर टेपच्या डबड्यातून हीच गाणी अखंड वाहत असायची आणि आमचा एक डागदर होऊ घातलेला मित्र ही गाणी ऐकताना गोविंदास्टाईल नाचल्याशिवाय राहू शकत नसायचा.
विशेषतः किसी डिस्को में मधलं त्याचं ते 'उहू उहू' डोक्यात फिट्ट बसलं आहे.

लै भारी. मी दुल्हेराजा गोविंदा आणि रवीना टॅंडन पेक्षा जास्त वेळा पहिला आहे. साल गावाला जाताना बस मध्ये हाच पिक्चर लावायचे. प्रत्येक वेळा बघताना लै हसू येते. गोविंदा असरानि ची घेतो ते खुपच अफलातून आहे. गोविंदा च्या नाचाबाद्दल काय बोलायच. रितिक आणि शाहीद पेक्षा पण गोविंदा हा माझा आवडता डॅन्सर : ). जाता जाता एक अवांतर. या चित्रपटाचा दिग्दर्शक हर्मेश मल्होत्रा हा ऑस्कर ला जाणार्‍या भारतीय चित्रपट जी समिती निवडते त्यावर होता. त्याकाळात कसले कसले चित्रपट ऑस्कर साठी गेले असतील आपल्याकडून बघा : ) पण दुल्हेराजा खुल्लम खुल्ला प्यार करे असले चित्रपट रिलीस झाआल्यावर त्याच्याविरुद्ध मीडीया ने लै बोंबाबोंब केली की असला माणूस कसा ऑस्कर ला जाणारा चित्रपट कसा निवडू शकतो म्हणून. मग मल्होत्रा साहेबाना जाव लागल.

पुर्ण चित्रपटभर जबर टायमिंग असलेला गोबिंदाचा हा एकमेव चित्रपट असावा, मराठीत असंच लक्ष्मीकांतच जबरदस्त टायमिंग असलेलं नाटक आठवतं ते 'शांतेच कार्ट चालू आहे'.

गोविंदाचे चित्रपट ही माझी आवड नसली तरी त्याच्या नृत्यकौशल्याबद्द्ल आदर आहे.

गोविंदा डान्सर म्हणूनही चित्रपटात मानला जातो. पण रूढार्थानं त्याचं नृत्यकौशल्य,चापल्या,लवचिकता हृतिक-प्रभुदेवा ह्यांच्या जवळपासही जात नाही. तितकी चपळता त्याच्या नृत्यात दिसत नाही. मग तो काय किंवा "मेरे पिया गये रंगून " मध्ये रमून जाणारे मास्टर भगवान काय किंवा "छोरा गंगा किनारेवाला" मध्ये नाचणारा अमिताभ काय ह्यांचा पडद्यावरचा गाण्यातला वावर इतका जनप्रिय का ठरतो. कारण तेच :- ते जे करतात त्यात समरसून करताना दिसतात. गोविंदा ड्यान्स करताना स्वतः अगदि कम्फर्टेबल असतो. नृत्याचा तो आनंद घेतो. त्यामुळे ही मंडाळी फारशा शारिरिक कवायती नृत्यात करताना दिसली नाहित तरी ते पाहताना छान वाटते. ते गाण्याच्या लयीत जणू सामावून जातात. आम पब्लिकला त्यांच्या ह्याच गोष्टी जवळच्या वाटत असाव्यात.

या परिच्छेदातील "गोविंदा ड्यान्स करताना स्वतः अगदि कम्फर्टेबल असतो. नृत्याचा तो आनंद घेतो." या ओळी सोडल्यास संपूर्ण परिच्छेदाशी असहमत. गाण्याची जाण असल्यामुळे लय आणि ताल त्याच्या अंगात भिनलेले आहेत. दुर्दैवाने, केवळ लोकप्रियतेच्या आहारी जाऊन, किंवा तशाच प्रकारचे चित्रपट मिळाले म्हणून, त्याचे नृत्यकौशल्या फारसे दिसून आले नाही. माझ्या माहितीप्रमाणे, त्याने डिस्कोसारख्या काही नृत्यप्रकारांचे प्रशिक्षण घेतले आहे. नुकतेच पाहिलेले त्याचे हे 'भेळपुरी' नृत्य. भेळपुरी येवढ्याचकरता की यात, डिस्को, रोबोटिक्स, मूनवॉक आणि बॉलिवूड असे अनेक प्रकार एकत्रित केले आहेत. यात त्याच्याबरोबर नाचणार्‍या इतर मुली व्यवसायाने नर्तिका/नृत्यदिग्दर्शिका आहेत, त्याच्यापेक्षा वयाने बर्‍याच लहान आहेत, पण त्यांच्या तोडीचे गोविंदा नाचला आहे. चेहर्‍यावरच्या भावांचा विचार केल्यास, तो या मुलींच्या अनेक पावले पुढे आहे.
https://www.youtube.com/watch?v=8bFWE1pS3EE

भगवान आणि अमिताभ यांच्या नृत्यचापल्याशी गोविंदाची तुलना करणे अन्यायकारक वाटते.

प्रभुदेवा किम्वा हृतिक किम्वा हल्लीच्या DID मध्ये येणार्‍या पब्लिकच्या मानानं त्याच्या शारिरीक कवायती तितक्या दिसत नाहित. असे आम्ही म्हणतो तेव्हा गोविंदाला ड्यान्स येत नाही असे आमचे म्हणणे नाही. लय आणि ताल त्याच्या अंगात चांगल्यापैकी भिनले आहेत हे मान्य आहे. उलट त्यामुळेच ड्यान्स करताना त्यात तो शोभून दिसतो; विजोड्,बोजड विचित्र वाटत नाही.(विजोड बोजड ड्यान्स चा नमुना पहायचे असल्यास अभिषेक बच्चन, राज बब्बर ह्यांची काही गाणी पहावीत. ताल भिनला नसल्याने ते त्यात अवघडल्यासारखे वाटतात. )

दीवाना मस्ताना आणि साजन चले ससुराल हे दोन चित्रपट दुल्हेराजापेक्षा जास्त चांगले असावेत असे वाटते. अर्थात साजन चले ससुरालमध्ये थोडा मेलोड्रामाही आहे. दीवाना मस्ताना आऊट अँड आऊट कॉमेडी होता. दुल्हेराजाला काही स्टोरीच नव्हती. उगीच विनोद दाखवायचे म्हणून त्याच्या आजाबाजूला एक अपहरण वगैरे काहीतरी अतर्क्य गोष्ट रचली होती असे वाटते.

गोविँदा चा हिरो नं १ चांगला होता, बावर्ची वरुन उचलेला. साजन चले ससुराल ठिक.
खूप पूर्वी पाहीलेत त्यामुळे नक्की आठवत नाही, पण बहुतेक दुलारा नाव होतं, तो थ्रिलर पण छान होता. आणि शोला और शबनम पण चांगला होता.
रविना आणि राणी सोबत त्याने चित्रपट केले ते बोअर होते.

९० च्या दशकातले डेविड धवन-गोविंदा- वाशू भग्नानि (निर्माता)-आनंद-मिलिंद (संगीत दिग्दर्शक )- समीर (गाणी)- कादर खान-शक्ति कपूर हे कॉंबिनेशन असणारे चित्रपट मनोरंजनाची हमी देणारे होते. भले लोक त्याना गल्लाभरु चित्रपट म्हणोत. दीवाना-मस्ताना तर कहर होता

मजा आली वाचताना, आणि प्रतिक्रियाही :) दुल्हेराजा पाहिला आहे, पण तेव्हा एकापाठोपाठ एक अशाच टाईपचे गोविंदाचे चित्रपट पाहिल्याने डोक्यात गोंधळ जाला आहे. आता पुन्हा बघायला पाहिजे. राजा बाबू, साजन चले ससुराल, कुली नं १ हे तिन्ही फुल टाईमपास होते. शाहरूख ने राजा बाबू ला 'घटिया' म्हंटल्यावर कुली नं १ की साजन चले मधल्या एका गाण्यात त्याला प्रत्युत्तर असलेले कडवे होते ('तुझको मिर्ची लगी तो मै क्या करू' मधे). तेही जबरी उत्तर होते.

करिश्मा आधी जरा मड्डम छाप होती, पण गोविंदाच्या चित्रपटांत तिचे देशी-करण मस्त जमले होते.

सर्व वाचकांचे आभार.
दुल्हेराजा अवश्य पहावा असं पुनश्च सुचवतो.