मोकळेपणा...

पुरुषांची लैंगिक अभिव्यक्ती कायम vulgar स्वरूपातच का बाहेर पडते?

कायम या शब्दावर पहिला जोरदार आक्षेप. हस्त किंवा कोणत्याही मैथुनाला वल्गर म्हणत असाल तर दुसरा जोरदार आक्षेप.
बाकी, फक्त आयआयटीतल्या पुरुषांची अभिव्यक्ती कायम वल्गर स्वरूपात बाहेर पडत असेल तर माहित नाहि ब्वॉ ;)

एका महत्त्वच्या विषयावरील लेख अगदीच सरसकटीकरण करणारा वाटल्याने मुळ विषयाशी संबंधीत प्रतिसाद द्यावासा वाटत नाहिये असे खेदाने म्हणावेसे वाटते. :(

ऋषिकेश,

तुमचे निष्कर्ष जरा चुकले आहेत. हा धागा जरा पुढे गेला तर मी "कायम वल्गर" असे का म्हणतो ते कळायला मदत होईल.

हस्त किंवा कोणत्याही मैथुनाला वल्गर म्हणत असाल तर

हा दुसरा घाईघाईत काढलेला निष्कर्ष. मी फक्त लैंगिकतेच्या पुरुषी अभिव्यक्तीबद्दल माझे निरिक्षण नोंदवले. त्याला सरसकटीकरण म्हणणे मला योग्य वाटत नाही.माझी बायको म्हणते आजकालच्या मुली फर्टीलिटी ट्रिट्मेटबद्दल आपापसात अगदी सहज गप्पा मारतात. पुरुषांमध्ये हा मोकळेपणा कधिच दिसला नाही. असो...

>>पुरुषांच्या लैंगिक जीवनाबद्दल असा मोकळेपणा मला आजतागायत दिसला नाही. कधी मित्रांनी wetdreams किंवा हस्तमैथुनाबद्दल बोललेले आठवत नाही. पुरुषांची लैंगिक अभिव्यक्ती कायम vulgar स्वरूपातच का बाहेर पडते?

असहमत. माझा असा अनुभव आहे की ज्या गोष्टींविषयी गांभीर्यानं बोलायला लोक कचरतात त्यांबद्दल ते मोकळे होण्यासाठी समोरचा माणूस ते तितक्याच गांभीर्यानं घेईल ह्याविषयी त्यांना विश्वास वाटणं गरजेचं असतं. तो विश्वास वाटला की लोक आपापल्या कामजीवनाविषयी, विशेषतः त्या संदर्भात असलेल्या असुरक्षितता किंवा भीती किंवा गंड यांबद्दल मोकळेपणानं आणि गांभीर्यानं बोलतात.

एखादा पुरुष आपल्या खोलीत हस्तमैथुन करताना दिसला तर सर्द होणं, किंवा 'तू हस्तमैथुन करतोस का?' ह्या प्रश्नावर कावराबावरा होणं ह्यामधून 'लेखक लैंगिकतेबद्दल मोकळा नव्हता' एवढाच निष्कर्ष काढता येतो. पण तो त्याचा व्यक्तिगत प्रश्न झाला.

ऋ ह्यांच्याशी सहमत -१००%

@तर्कतीर्थ -

मी ह्या विषयावर माझ्या मित्रांशी आणि समवयस्क भावडांशी नेहमीच अगदी मोकळेपणाने बोललो आहे. आणि मित्र म्हणजे एक ठरावीक 'ग्रूप' मधले नव्हे तर वेगवेगळ्या मित्रांशी (शाळेत, कॉलेज, होस्टेल, ऑफीस ई. ) झालेल्या गप्पा तितक्याच मोकळ्या होत्या/आहेत. त्यात कुठल्याही ग्रुप मधे असे कधीच काही 'vulgur' वाटले नाही. काही वेळेस तर ह्या संवादांमुळे काही मित्रांना ह्याचे फायदेही झाले (ज्या मित्रांचा संगणक, अंतरजालाशी तेव्हा फार सबंध नव्हाता तेव्हा बाकी लोक्स आपआपले ज्ञान पाजळायचे त्यातून ह्यांना माहिती कळायची उदा. हस्तमैथुनामूळे वंध्यत्व येतं, अकाली वृद्धत्व येतं इ. अंधश्रद्धा आमच्या अश्या मोकळ्या चर्चांमूळे कायमच्या दूरच झाल्या).

पण तुमच्या मित्राने तुम्हाला विचारलेल्या प्रश्नाने तुम्ही कावरेबावरे का झालात ह्याचे कुतूहल आहे (मैत्रिणीने विचारल्यास असे वाटणे समजू शकतो, तेही व्यक्तिशः मला तसे वाटणार नाही). तुमच्या मित्राने विचारलेल्या प्रश्नाने तुम्ही कावरेबावरे झालात म्हणून मला एक प्रश्न तुम्हाला विचारवा वाटतो, त्याने विचारलेला प्रश्न तुम्हाला खरंच 'vulgur' वाटला होता तेव्हा? तसे असल्यास मला वाटते तुम्ही तुमच्या वैयक्तिक विचारसरणीचा निष्कर्ष "पुरुषांची लैंगिक अभिव्यक्ती" ह्याच्याशी सरसकटपणे लावता आहात. हे माझे मत झाले, चुकही असू शकते.

"तेव्हा आमच्या शेजारच्या टेबलावर बसुन आमचा संवाद ऐकणारे एक प्राध्यापक महाशय उठले आणि आपला चहाचा कप घेऊन दुसर्‍या टेबलावर जाऊन बसले..." मला असे वाटते की प्राध्यापक साहेबांनी तुम्हाला उलट 'मोकळेपणा'च दिला असावा.. त्यांना असे वाटले असेल तुम्हाला उगीच त्यांचे व्यत्यय नको म्हणून ते स्वतःच तिथून तुम्हाला न रागावता व काही बोलता निघून गेले असावे. तसे असल्यास त्यांचा आदरच वाटतो.

(पण एक मोकळेपणाचा अभाव मला नेहमीच जाणवतो पुरुषांमध्ये. एक मुलगी तिच्या मैत्रिणीला किती सहज सांगते की तुझा भाऊ कसला चि़कणा आहे ओळख करुन दे ना असं .. तसं पुरुष त्याच्या मित्राला कधीच मोकळेपणाने सांगत नाही की तुझी बहीण कसली चिकणी आहे ते :P :) .. एका फोरवर्डेड विनोदात हे वाचलं होतं पण ते पटलं)

चि. जंतू

" ह्या प्रश्नावर कावराबावरा होणं ह्यामधून 'लेखक लैंगिकतेबद्दल मोकळा नव्हता' एवढाच निष्कर्ष काढता येतो."

त्या अनुभवापर्यंत मी नक्कीच मोकळा नव्हतो आणि माझ्या आजुबाजुचे वातावरण पण नक्कीच मोकळे नव्हते. कदाचित हा आमच्या जनरेशनचा परिणाम असेल. माझा एक मामेभाऊ (वीस वर्षांनी लहान)मला सांगायचा की आम्ही ब्लुफिल्म्स पाहिल्या म्हणुन आम्हाला आईबाबा मला कधीच रागावले नाहीत. मी ज्या वातावरणात वाढलो त्यात हे स्वातंत्र्य अशक्य होतं.

लेखन रोचक वाटले. त्याबद्दल बरीच भवति-न भवति होऊ शकेल.

यावरून एक दुसरा रोचक संदर्भ आठवला, तो येथे देतो.

कथाकार सतीश तांबे यांच्या कथेमध्ये खालील अर्थाचा संवाद/उल्लेख आहे. तो या धाग्यातल्या विवेचनाशी संबंधित आहे असं मला वाटलं. तांबे (बहुदा एका पात्राच्या तोंडी) असं काहीसं म्हणतात:

"आपल्याकडे मुलींना सर्वात प्रथम पाळी येते त्याबद्दल आत्यंतिक काळजी घेतली जाते. मुलींच्या आया त्यांना पूर्वीपासून कल्पना देऊन ठेवतात. इतकं करून शाळेत जाणार्‍या एखाद्या मुलीला अनपेक्षितपणे पाळी आली तर त्याचा बडिवार माजवला जातो. सर्वतोपरीने काळजी घेऊन शेवटी तिला घरी पाठवलं जातं. मुलग्यांचं पौगंडावस्थेमध्ये येणं याची कुणीही दखल घेत नाही आणि त्याची गरजही निर्माण होत नाही. असं का असावं ? तर मला वाटतं की मुलींना पाळी येते तेव्हा त्याचा लालभडक डाग त्यांच्या कपड्यांवर दिसतो आणि त्याचा बभ्रा होतो. मात्र, मुलग्यांचा वीर्यस्त्राव - मग तो झोपेतला असो की जागेपणीचा असो, मुद्दाम घडवून आणलेला असो की नकळत घडलेला असो - तो transparent असतो आणि बहुतांशी त्याचे डाग दिसत नाहीत/पुसट असतात/विरून जातात. थोडक्यात मुलींच्या वयात येण्याचा बागुलबुवा किंवा त्याच्या भवतालची अधिकची संवेदनशीलता ही, निव्वळ त्या लैंगिकतेचं अपरिहार्य दर्शन लपवण्याबद्दलची असते. मुलग्यांचं वयात येणं हे गृहित धरलं जातं आणि त्याचा "इव्हेंट" होत नाही कारण त्याचे ठळक असे दृष्य परिणाम नसतात. "

वरच्या परिच्छेदातले शब्द तांब्यांचे नाहीत. माझ्या आठवणीतून लिहिलं आहे. पण मला हे विवेचन (किमान मला परिचित असलेल्या, मी ज्या वातावरणात वाढलो त्या भारतीय संदर्भात) पटलेलं आहे.

काय झाले वाटतं जेवण? काय बेत होता ब्वॉ आज? असे चारचौघात विचारले जाणे हे सहज आहे. त्यात कुणाला आक्षेपार्ह वाटत नाही. पण हीच गोष्ट लैंगिकते बद्दल विचारण आजही शिष्टसंमत नाही.

>>त्या अनुभवापर्यंत मी नक्कीच मोकळा नव्हतो आणि माझ्या आजुबाजुचे वातावरण पण नक्कीच मोकळे नव्हते. कदाचित हा आमच्या जनरेशनचा परिणाम असेल. माझा एक मामेभाऊ (वीस वर्षांनी लहान)मला सांगायचा की आम्ही ब्लुफिल्म्स पाहिल्या म्हणुन आम्हाला आईबाबा मला कधीच रागावले नाहीत. मी ज्या वातावरणात वाढलो त्यात हे स्वातंत्र्य अशक्य होतं.

आईवडिलांबरोबर ह्या गोष्टी बोलणं आणि समवयस्क मित्रांत बोलणं ह्यात फरक करायला लागेल. तुमचा मूळ मुद्दा हा समवयस्क पुरुषांमधल्या लैंगिक अभिव्यक्तीबद्दल असावा असं मला वाटतं. आईवडिलांशी बोलणं निषिद्ध असलेल्या अनेक गोष्टी समवयस्क मुलांत मोकळेपणे बोलल्या जात असायला हरकत नाही. किंबहुना तो एक महत्त्वाचा मोकळा अवकाश सर्वांना सर्व पिढ्यांत उपलब्ध असतो किंवा असायला हवा. त्यामुळे वयात येताना समवयस्क मुलांतदेखील लैंगिक गोष्टी गांभीर्यानं चर्चिल्या जात नसतील तर ते हानिकारक असेल हे मान्य. पण सरसकट तसंच होतं हे अमान्य. 'हस्तांदोलन' ह्या धाग्यात मागे मी म्हटलं होतं त्याप्रमाणे काही गोष्टी खास मराठी नागरी मध्यमवर्गीय (आणि त्यामुळे तेव्हा अल्पसंख्य असलेल्या) समाजात सर्रास असल्या तरी तो सरसकट सर्व समाजाचा गुणधर्म ठरत नाही.
!!!

मी शिक्षणासाठी इंग्लंडला गेले त्या काळची गोष्ट. आमच्या खेड्यात इंटरनेट नव्हतं, नुकतीच तिथे गेल्यामुळे लॅप्टॉपचे पैसे जमा झाले नव्हते. भारतातही नुकतंच केबलनेट वगैरे आलेलं होतं. त्यामुळे अर्बन डिक्शनरी माहित नसणारे तरूण लोकच इंटरनेटवर जास्त असतील.

आम्ही काही विद्यार्थी विद्यापीठाच्या घरात एकत्र रहायचो. सुरूवातीला मला सगळ्यांचे इंग्लिश उच्चार समजत नव्हते आणि पुरेशी मैत्रीही झाली नव्हती. काही महिन्यातच एकमेकांची पुरेशी ओळख पटल्यावर जो मोकळेपणा आला होता त्यातून झालेला गंमतीशीर संवाद. थंडीतल्या एका रविवारी घरातले बरेचसे काही ना काही कारणामुळे घरातून बाहेर असणार होते. घरी इंटरनेट नसल्यामुळे मुख्य टाईमपास व्हीडीओ गेम्स हाच होता. माईक एकटाच घरी असणार होता. त्याला कोणीतरी विचारलं, "तू एकटाच घरी कशाला रहातोस. तू पण माझ्याबरोबर चल किंवा घरी जाऊन ये. एकटा कंटाळशील."
माईक म्हणे, "नाही. मी कशाला कंटाळेन? माझं प्लेस्टेशन आहे, नवा गेम घेऊन आलं की झालं."
तरीही समोरचा, "अरे पण एकट्याला कंटाळा येईल. तू काय करणार घरी बसून?"
माईकने शांतपणे उत्तर दिलं, "हॅव अ वँक."
लोकांचं हसून झाल्यावर माझा ढ प्रश्न, "म्हणजे काय?"
माईक आणि आणखी एकाने तेवढ्याच शांतपणे, "मास्टरबेशन" असं उत्तर दिलं.
पुन्हा एकदा माझं अज्ञानप्रदर्शन आणि जोकवर हसले. यावेळेला मलाही हसता आलं.

मी काँप्युटरचा कोर्स करत होते. प्रॅक्टीकल्स्ना मेहनत अन चिकाटी लागायची लागायची, वेळखाऊ काम होते. क्लासमधले सगळेच तरुण अन टारगट होते. टीमवर्क होते, भरपूर मेहनतीनंतर एक प्रॉब्लेम सुटला.

माझ्या टीममध्ये आम्ही ४ जणं तरी होतो. दुसर्‍या टीममधल्याने आमच्या टीममधल्या एकाला अविश्वासाने विचारले - लेकीन तूने कुछ ट्राय मारा क्या? तूने कुछ किया क्या?
यावर हा उत्तरला - "नही सिर्फ हिलाते बैठा था" यावर जो हशा पिकला. मला हसता आले नाही, खूप ऑकवर्ड झालं होतं.

मला ऋषिकेश ह्यांचे म्हणणे पटले. बायका कदाचित periods आणि fertility बद्दल बोलत असतील, पण masturbation/ मैथुन ह्याबाबतीतल त्या क्वचितच बोलतात. त्याची कारणमीमांसा करायची म्हटला तर एकच गोष्ट माझ्या मनात येते: periods येणं/ infertile असणं ह्या नैसर्गिक गोष्टी आहेत, पण masturbation करणं ह्यामध्ये "करणं" आहे (एखादी गोष्ट जी आपण थांबवू शकतो), त्यामुळे मुली/ स्त्रिया कदाचित ह्याबद्दल बोलत नसाव्यात. पण त्या हि गोष्ट करत नाहीत ह्यावर माझा विश्वास नाही, पण त्या तसा करत नसाव्यात ह्यावर ठाम विश्वास असणारे बरेच सापडतील.

Vulgarity बोलायचा झाला तर, एखादी गोष्ट vulgar किंवा ओंगळवाणी आहे ह्याचा प्रत्येकाचं मोजमाप वेगळ असू शकत. मुलींनी periods बद्दल बोलणं, पुरुषांनी mastubation बद्दल बोलणं ह्या दोन्ही गोष्टी मध्ये vulgar खरंतर काहीच नाही. आपली मानसिकता आपल्याला तसा विचार करायला भाग पाडते.
इथे एका लेखाची link देत आहे, ह्या विषयाशी थेट संबंध नाही, पण जवळून जाणारा विषय आहे .
http://genderbytes.wordpress.com/2010/12/17/is-it-a-crime-to-menstruate/

पद्व्युत्तर शिक्षण घेताना आपल्या मोकळेपणाच्या अथांग व्यासंगाचे प्रदर्शन व इतर अज्ञान बालकांना ज्ञान देण्याबद्दल असलेला उत्साह मी पुरूषवर्गात पाहिला आहे, काही मुली देखील क्वचित त्यांच्या अनुभवांबद्दल बोलत असत पण मुली आपापसात अधिक बोलत असतील अशी शंका होती.

प्रामाणिकपणे सांगायचे झाले तर लोकभाषेतील हस्तमैथुनासाठी वर वापरले गेलेले काही शब्द्प्रयोग ("हलवणे", "वॅन्क", " मुठ्ठ्या मारणे") हे मला (तरी) व्ह्ल्गर वाटतात. "माझे पिरीयडस आले" यात असलेला स्वच्छपणा/मोकळेपणा वरील पुरूषी भाषेत नाही.

आम्हाला जुनिअर कॉलेज मध्ये 'एका कपातून चहा पिला तर प्रेग्नंट राहत नाही' वगैरेसारखी लेक्चर्स एक दोनदा ठेवली होती. पण सेक्स म्हणजे काय किंवा मुले कशी होतात यावर काहीही ज्ञान दिले नव्हते.
वरचे वाचून एका प्रसंगाची आठवण झाली. आम्ही सिनिअर कॉलेजमध्ये असताना र. धो कर्वें बद्दल एक पुस्तक आम्ही मैत्रिणीनी वाचले होते. समागम करताना स्त्री पुरुष खरंच संपूर्ण नग्न असतात का, यावरच मी अडलेली (म्हणजे मनाला ते पटतच नव्हते, विविध कारणांनी :)). ते पुस्तक मला कितीस कळलं होतं कुणास ठाऊक? पण त्यानंतर माझ्या अतिशय साध्या, सरळ, नाकासमोर चालणार्या (म्हणजे माझ्यासारख्या उर्मट, बिनधास्त मुलीच्या अगदी उलट) मैत्रिणीने 'ते लिंग आपल्या एवढ्याशा जागेत कसे जात असेल?' असा प्रश्न विचारला आणि मी हादरूनच गेले. मुका आणि मिठीच्या पलीकडे आमचं ज्ञान खुंटलेल. मनाने त्याची कल्पनाही करायला संस्कारांनी बंदी घातलेली. आणि तिने कसले विचित्रच चित्र आमच्या दृष्टीसमोर उभे केले.आत्तापर्यंत तगीने धरून ठेवलेला अज्ञानाचा पडदा क्षणार्धात गळून पडला.
आज जेव्हा माझी दहा वर्षांची मुलगी मलाच सांगत असते कि प्रेग्नंट कसे राहतात/ बाळ कसे तयार होते त्याचे व्हिडीओ तिने शाळेत बघितलेत म्हणून, तेव्हा थक्क व्हायला होते. काय काळ बदललाय नाही?

जेन्युइन शंका- डॉक्टर डॉक्टर हा खेळ युनिव्हर्सल आहे काय? परवा एका इंग्रजी ब्लॉगवरही त्याचा उल्लेख वाचलेला =))

मूळ धाग्याशी अवांतर आहे पण परवाच माझ्या सहा वर्षांच्या मुलीशी झालेले संभाषण आठवून अजूनही हसू येते आहे.
नवर्याला सहज मुका देताना पाहिल्याने कन्यकेने "डर्टी किस" अशी टिप्पणी करून आपला चेहेरा ओंजळीत लपवला हे पाहून आम्ही फारच चपापलो. हे काय नवीनच असे म्हणूनच मी थोडी चाचपणी केल्यानंतरचे संभाषणः
मी: हे डर्टी किस काय प्रकरण आहे आणि तू ते कुठे ऐकलस?
मुलगी: मी नाही सांगणार, तू चिडशील.
मी: मी मुळीच नाही चिडणार, तू सांग.
मुलगी (घाबरत) : आफ्टरस्कूल केअरमधे विकी सांगत होती.
मी: ही विकी कोण? तुझ्या वर्गात आहे का?
मुलगी: नाही, ती चौथीत आहे.
मी: तिने अजून काय सांगितले?
मुलगी: चौथीत गेल्यावर मला पीनट्स बद्दल शिकावे लागेल.
मी: पीनट्स??? पीनट अ‍ॅलेर्जी का?
मुलगी: नाही गं...पीनट्स...म्हणजे प्रायव्हेट पार्ट.
मी (हसून हसून दमल्यावर) : मला तर फक्त खायचे पीनट्स माहिती आहेत. तिने अजून काय सांगितले?
मुलगी: मी नाही सांगत, तू खरंच चिडशील.
मी: मी नाही गं चिडत..तू पहातेयस ना की मी हसतेय.
आतापर्यंत हसू लपवत काही ऐकलेच नाही असे दाखवणारा नवरा (माझ्या कानाशी कुजबुजत): तू उगीच तिला जास्त विचारत बसू नकोस..ती अजून लहान आहे.
(त्याच्या कपाळावरचा घाम मला स्पष्ट दिसतोय... या पुरुषांना लैंगिक संभाषणात मोकळेपणा की काय ते कळतच नाही ;-))

मुलगी: तिने सांगितले की मुलेमुली एकमेकांना डर्टी किसेस देतात आणि मग लग्न झालेले नसताना त्यांना मुले होतात.
मी (चहाटळपणे): लग्न झालेल्या लोकांनी डर्टी किसेस दिले तर काय होते?
मुलगी (लाजत): काही नाही.
मी: मग मी डॅडीला किस दिला तर तू का लाजलीस?
नवरा (माझ्याकडे चिडून पाहत) : आता पुरे झालं. (मुलीकडे पाहत): त्या विकीकडे तू लक्ष देत जाऊ नकोस.
मुलगी (त्याच्यकडे दुर्लक्ष करत): आणि विकी अजून खूप घाणारडे शब्द वापरत होती...इतके घाणारडे शब्द की मी बोलूच नाही शकणार..'एस वर्ड'!
मी: एस वर्ड?? मला सांग ना. मी खरंच नाही चिडणार.
मुलगी (घाबरत) : सेक्स.
नवरा: आता बास.
मी: बेटा, तो घाणेरडा शब्द नाही पण मोठ्या लोकांनी वापरायचा शब्द आहे. विकीला तो शब्द कोणी सांगितला?
मुलगी: चौथीत गेल्यावर त्यांना शिकावं लागतं शाळेत. पण आई सेक्स म्हणजे काय?
मी: अगं ते समजायला तू अजून छोटी आहेस, चौथीत गेल्यावर शिकशीलच.
नवरा (मनातल्या मनात): सुटलो.
नवरा (प्रकट): आता बास.

स्त्रीचा ऋतुस्त्राव आणु पुरुषाचे हस्तमैथुन म्हणजेच लैंगिकता असे या चर्चेचे गृहितक दिसते आहे. आईने आपल्या मुलीला ती ऋतुमती होण्या आधी तशी कल्पना देणे आणि बापाने आपल्या मुलाला तसे काहीही न सांगणे हे किंवा स्त्रियांनी आपल्या ऋतुस्त्रावाबद्दल मोकळेपणाने बोलणे म्हणजे तो खुल्लमखुल्लेपणा आणि पुरुषांनी आपल्या हस्तमैथुनाबद्दल उघडपणे न बोलणे किंवा तसे कुणी बोलले की अस्वस्थ होणे म्हणजे व्हल्गॅरिटी असाही एक हायपॉथिसिस दिसतो. इतक्या बंदिस्त चिरेबंदीत काही निष्कर्षाप्रत येणे कठीण आहे. मोकळेपणा विरुद्ध चोरटेपणा आणि श्लील विरुद्ध अश्लील असा काही वाद असता तर काही बोलता आले असते.
बाकी भारताबाबत बोलायचे तर (सरसकटीकरणाचा संभाव्य आरोप सहन करुनही) भारत हा एक मोठ्या प्रमाणावर लैंगिक वैफल्य आलेल्या लोकांचा देश आहे. मुलांमध्ये लैंगिक भावना जागृत होणे, उत्थापन होणे, समागमाची भावना होणे आणि प्रत्यक्षात समागमाची संधी मिळणे यामध्ये बराच मोठा काळ जातो. दरम्यान हे सगळे सळसळत्या वीर्याचे जवान आसुसल्या नजरेने येणार्‍याजाणार्‍या स्त्रियांची छाती-नितंब न्याहाळत, गणेशोत्सवाच्या गर्दीत मिळेल तिचे मिळेल ते कुरवाळत, सविताभाभी-वेलम्मा बघत कापडा-फडक्यांत आपल्या कोट्यावधी शुक्राणूंचा निचरा करत असतात. हे असह्य झाले आणि सगळे शरीर 'आता बाई हवी' म्हणून बंड करुन उठले की मग जी हाती येईल ती मादी भोगली जाते. एरवी साठ वर्षाच्या बाईवर आणि चार महिन्यांच्या बालिकेवर झालेल्या अत्याचाराचे काय समर्थन आहे? त्यातून अनैसर्गिक संभोग-गुदमैथुन वगैरे म्हणजे आणखी वरच्या पातळीवरचा आनंद -एक्सटसी - अशी समजूत आंतरजाल आणि पिवळ्या कागदांत मिळणारे साहित्य यांनी करुन दिली आहे. त्यामुळे कामसुखाची -आम्ही कॉलेजात असताना गमतीने करत असू तशी - लिंगभोगाचे घर्षणजन्य सुख ही व्याख्या कालबाह्य होऊन तिला परपीडनाचे एक परिमाण प्राप्त झाले आहे. (दिल्ली रेप केस)
बाकी मुले लैंगिकतेविषयी बोलताना अधिक अश्लील बोलतात -आणि खुलेपणानेही बोलतात - हे खरे असावे. आमच्या होस्टेलच्या मजल्यावर एकूण मुले किती, त्यातली रोज हस्तमैथुन करणारी किती, प्रत्येक हस्तमैथुनात निचरा होणारे वीर्य किती, मग हे सगळे एकत्र केले तर दररोज आपल्या होस्टेलवर किती वीर्य गोळा होईल अशी अभ्यासपूर्ण चर्चा होत असे. दार बंद करुन कुणी आत एकटा असला की दारावर लाथा-बुक्क्यांचा वर्षाव होई आणि बावरलेल्या चेहर्‍याने त्याने दार उघडले की 'पाटल्या, रोज मुठ्ठी नको मारत जाऊस साल्या..' असे म्हणून त्याच्या पाठीत धपाटे मारले जात. परीक्षेच्या दिवसांत तर काय, हस्तमैथुन हा झोप घालवण्याचा हमखास उपाय होता. 'तू जाऊन ये, मगे मी जातो' असे ठरवून होत असे. ब्ल्यू फिल्म पहिल्यांदा बघताना आळीपाळीने बाथरुममध्ये जाऊन येणे यात काही वावगे कुणालाच वाट्त नसे. आमच्यापैकी एकाने चक्क वृत्तात बसणारे 'लिंगस्तोत्र' लिहिले होते. त्याचे मोठमोठ्यांदा वाचन होई. लैंगिक शिव्या तर काय वाक्यागणिक एक वापरल्या जात. कायम चूर्णाच्या जाहिरातीतल्या 'मैं कब्ज हूं' असे म्हणणार्‍या राक्षसाच्या उद्गाराचे 'बाईला फ्रीज हवा' च्या धर्तीवर विडंबन होत असे. त्या काळात आमच्या काही मोकळ्या मैत्रिणी 'आम्हीही लैंगिक बोलतो, पण ते फार कमी आणि अगदी सूचक असे असते' असे सांगत असत. मला वाटते, लैंगिक उपासमार झाल्याने मुले ही मुलींपेक्षा जास्त फ्रस्ट्रेट होत असावीत. यावर काही संशोधन झाल्याचे कुणाच्या पहाण्यात आहे काय?

आत्ताच माझ्या एका मित्राचे फेसबुकवर आलेले स्टेटस फार महत्त्वाचे वाटते. तो लिहितो - "Today's parents will never be able to talk to the kids about sex: they do not have the ability , knowledge or language. "

लैंगिक अभिव्यक्तीसाठी "भारतीयांकडे योग्य भाषा नाही" हा मुद्दा मला सर्वार्थाने पटतो कारण माझ्या व्ह्लगरतेच्या आक्षेपाला तो पुष्टी देतो.

फ्रस्ट्रेशनबद्दल बोलायचे झाले तर मुली/बायकांच्या कामेच्छांना आपसात बोलताना तरी वाट मिळते की नाही काय माहिती. त्या तसे जास्त काही बोलत नाहीत याचा अर्थ त्यांना कामेच्छा तितपत होत नाही असे मानणे गैर आहे. त्यांना फ्रस्ट्रेशन नक्कीच येत असावे, आणि ते जर पुरुषांइतके नसेल तर त्याची कारणे निव्वळ जीवशास्त्रीय असतील असे नाही. सामाजिक कारणेही तितकीच महत्वाची आहेत, उदा. स्त्रीच्या सेक्शुआलिटीची गळचेपी इ.इ. आणि या सगळ्याचा डैरेक्ट संबंध जीवशास्त्राशी लावताना हे मधले दुवे नजरेआड केल्या जाऊ नयेत असे वाटते.

मुलांचे/पुरुषांचे फ्रस्ट्रेशन हे पिवळी पुस्तके, पोर्न, इ. बघून सारखी कामेच्छा चाळवल्यामुळे जास्त वाढते. ते नसते तर फ्रस्ट्रेशन नक्कीच काही प्रमाणात का होईना, कमी झाले असते. बर्‍याच मुलींसमोर या दोन गोष्टी येत नसल्याने कामेच्छा चाळवणे हे जास्त होत नसावे. पॉर्न किंवा पिवळी पुस्तके वाचणार्‍या मुली बर्‍याच असतीलही, पण परिचयातल्या काही मुलींना-ज्यांबरोबर मोकळेपणाने बोलू शकतो अशांना हे प्रकार फारसे परिचयाचे नव्हते.

लैंगिकतेसंदर्भात टेडवरची काही भाषणं अचानक सापडली. 8 great talks about love

यातली दोन ऐकून झाली:
Helen Fisher: Why we love, why we cheat
आणि
Mary Roach: 10 things you didn't know about orgasm

रोचक आहेत.

नेटफ्लिक्सवर हीच भाषणं इथे उपलब्ध आहेत.

लेख पहील्यांदा वाचला तेव्हा पिरीयड्सच्या वेदनाबद्दल बोलणे आणि मास्टरबेशनच्या आनंदाबद्दल बोलणे एकाच मापात कसं काय येउ शकतं वाटलेलं.
पण प्रतिसाद/चर्चा खूप छान चालुय.
स्त्रियांना कामसुख दिल्यामुळे मुलं लाघवी होतात >> आता कळलं लाघवी लोकं एवढी कमी का असतात ते ;-) =))