झॅटमे झिंगा नि दरीयामे खसखस. Updated
काल लेख लिहायला घेतला तेवढ्यात वाघीन आली. तीने डरकाळी फोडून मला कामाला लावले. माझी बॉस नव्हे बॉसीन मॅड्म आहे. तीचे नाव वाघ्मॅडम आहे. आम्ही तीला खाजगीत वाघीन म्हणतो. तीच्या चेहर्यावर नेहमी खुनशी भाव असतात. जगात सगळ्यात सुंदर आणि हुश्शार आपणाच आहोत अशा अविर्भावात वाघीन वावरते. ऑफीसमधे सर्वजण तीला चळाचळा कापत असतात. तीच्या चेहर्यावर मी ४ वर्षात कघीही प्रेमळ, मैत्रीचे, वास्त्ल्याचे भाव पाहील्याचे स्मरत नाही. तर वाघीनीने डिस्टर्ब केल्यामुळे कालाइवजी आज इथे तुम्हाला एक प्रष्न विचारीत आहे.
हा प्रष्ण मला माझ्या एका मैत्रीनीने विचारला आहे.आज संध्याकाळपर्यंत उत्तर दिले नाही तर मी तुला कधीच भेटणार नाही असा दम दिला आहे. आमची मैत्री टिकवणे आता तुमच्या हातात आहे. तरी कृपया मला ह्या प्रष्नाचे उत्तर दिल्यास मी आपला आजन्म आभारी राहील. तर प्र्ष्न आसा आहे.
उरात होई धडधड
क्षणात होई तळम्ळ
दरीत मासा घुसे
वस्तु निघे पांढरी.
कळावे
आपला नम्र
टांगापल्टी.
जे इंद्रियांच्या पल्याड आहे
जे इंद्रियांच्या पल्याड आहे आणि त्यामुळे मर्त्य मानवाला अनाकलनीय आहे त्यावर फक्त धर्म आणि अध्यात्माच्या क्षेत्रात इतकी चर्चा होते असा आजवरचा समज दूर झाला आहे :-) (बरीचशी विज्ञानातही होते, पण त्यात सामान्य माणसे भाग घेऊ शकत नाहीत!)
एकविसाव्या शतकात(आणि पुढेही) असे चमत्कार होत राहणार याबाबत आता काही शंका नाही :-)
दरीत टांगा पल्टी
उरात होई धडधड
क्षणात होई तळम्ळ
दरीत मासा घुसे
वस्तु निघे पांढरी.
ऑफिसात नेहमीसारखी कामचुकारगिरी करत असताना वाघीण आली. त्यामुळे उरात धडधड आणि पोटात गोळा आला. काम करत नसल्यामुळे स्क्रीन दरीसारखा खोल आणि मोकळा दिसत होता. त्यातल्या त्यात काम करतो आहे असं दाखवण्यासाठी कुठल्या तरी आयकॉनमधे माऊस घुसवला. तर ब्लँक (पांढरं) डॉक्युमेंट उघडलं. मग वाघीण बॉसला कळायचं ते कळलंच. तिनं चारचौघांसमोर तुमची यथेच्छ मारली. ही फजिती मैत्रिणीच्या एका 'हितचिंतका'नं पाहिली आणि तिच्याकडे तुमची चुगली केली. आता मैत्रीण तुमची परीक्षा घेते आहे की किती खरं बोलता आणि फजिती कबूल करता का. खरं बोललात तर सगळा बावळटपणा मैत्रिणीपाशी कबूल करावा लागेल. खोटं बोललात तर मैत्रीणीला फसवताय हे तिला कळेल. अशा एका वेगळ्या खाईत तुमचा टांगा पल्टी करून तुमचे घोडे फरार झालेत.
इथे कोणालाही उत्तर माहीत नाही
इथे कोणालाही उत्तर माहीत नाही नवल आहे. एका मित्राने असे सांगीतले.
एक लेकूर्वाळी स्त्री धुणे धुण्यासाठी नदीवर जाते. मैत्रीणींबरोबर धुणे धूत असताना तीला वेळेचे भान रहात नाही. अचानक तीच्या लक्षात येते की बाळाची उठायची वेळ झालेली आहे. तीच्या उरात धडधड होते. तीच्या जीवाची घालमेल होते घरी जाण्यासाठी.ती तडक घरी जाते आणि बाळाला पाजते.
हे नक्की काय आहे?
शीर्षकाखाली लेख लिहायचा चुकून राहून गेला का?