दोन विडंबने

१) काटा रुते कुणाला, यावरुन सुचलेले हे विडंबन आहे. माझ्यासारख्या खादाड रिकामटेकड्या रिटायर्ड म्हातार्‍यांचे हे दु:ख आहे.
खा खा सुटे तुम्हाला
म्हणते कुटुंब सारे
मज भूक आवरेना
हा खाद्यभोग आहे
फडताळ शोधु पाहे
कळ आतल्या जिवाची
चिरतोबरे भरावे
मज शाप हाच आहे
शोधु डबे पहातो
पडुनि अनर्थ होतो
नजरा अबोल सार्‍या
विपरीत अर्थ होतो
तो मान संपला की
काहीच आकळेना
ओशाळल्या जिवाला
मी सावरु पहातो ||

२) श्रावणात पुरणपोळ्या रिचवल्या
मऊसुत जायफळवाल्या
उलगडल्या, पोळीवर अलगद
शुध्द तुपाच्या धारा |
श्रावणात . . . .
होळीपासुन वाट पाहिली
ते सुख आले भारी
जिथे तिथे खवय्यांची लागे
ब्रह्मानंदी टाळी
माझ्याही पोटावर चढले
चरबीचे थर बारा
श्रावणात . . . .
दुलईच्या उबेत हरवले
वामकुक्षीचे पक्षी
निळ्या भिंतीवर
नाचु लागे
कवडश्यांची नक्षी
या जन्मीची ओळख सांगत
येई चहाचा इशारा |