.
.
मी मुळातच असा हक्क कोणालाच
मी मुळातच असा हक्क कोणालाच नको हेच मांडलं आहे. त्यातून पुरुषाला नको हा मुद्दा वेगळा घेऊन त्यावर मत दिलं आहे.
असं आहे ना अजो, की उदा. "हळदीकुंकवाला विधवांनाही सवाष्णींसोबत बोलावलं जावं अन कुंकू लावलं जावं" अशी चर्चा (या चर्चेशी कोणतेही साम्य नाही) चालू असेल तर हळदीकुंकवासारख्या प्रथेला विरोध आणि विधवांना वेगळं न पाडण्याला विरोध हे दोन्ही मुद्दे अनेक बाबतीत एकमेकांना छेदतात. असे बरेच वाद आहेत की ज्यात एकेक किंवा एकामागून एक घ्यावे लागतात.
ऑलराइट गाइज, माझी मतं मांडून
ऑलराइट गाइज,
माझी मतं मांडून झालेली आहेत. स्त्रियांचे रिप्रोड्क्टीव हक्क कोणकोणते असावेत याबद्दल पैचान कौन यांनी दिलेल्या यादीशी एक मुद्दा सोडल्यास सहमती आहे. बालक दयामरण हक्क याबद्दल ननिंशी सहमती आहे.
सर्व प्रतिसादकांचे आभार.
बाकी कृपाळू कनवाळू नैतिक लोकहो तुमचे चालुद्या... चकलीकेकब्रिगेडप्रमाणेच बांडगुळ हक्क संरक्षण समितीची स्थापना करा.
माणसाच्या स्वभावावरचा तुमचा
माणसाच्या स्वभावावरचा तुमचा गाढ विश्वास बघून धक्का बसला. आणि तरीही तुम्ही लोक आशावादी आणि आम्ही निराशावादी. :-)
असं बघा, हजारो वर्षांपूर्वी सगळेच जंगलात राहायचे. पोरं पटापटा मरायची (म्हणे) आणि मारायची म्हटलं तरी फारच सोपं होतं ते आणि अडवायलाही कोणी नव्हतं, पण अशी सगळी मोकळीक असून मुले मारण्याची व खाण्याची पद्धत काही चालू झाली नाही बहुसंख्य टोळ्यांमध्ये. काही टोळ्यांमध्ये मेलेल्या आप्ताचं मांस खायचे हे खरंय पण ते त्यांच्यामते प्रेमापोटी.
प्रेमापोटी मांस खाणे हे तुम्हाला आत्ता अर्थातच विचीत्र वाटेल पण त्या लोकांनाही पोट भरलेलं असतानाही कामासाठी जिवंत आप्तांना सोडून जाणे तितकंच विचीत्र वाटलं असतं कदाचित. असो.
सर्व प्रतिसादकांचे आभार. मी
सर्व प्रतिसादकांचे आभार.
मी आपले आभार नाकारत आहे. तत्त्वतः सगळेच अधिकार स्त्रीयांना द्यायला मला काहीही हरकत नाही. पण स्त्रीयांना अकारण बाळाशी, विशेषतः त्याच्या जीवाशी अनिष्ट प्रकार करायचा अधिकार नसावा. बाळ निर्माण करणे व मोठे करणे हे कष्टाचे काम आहे अशी निसर्गरचना आहे पण ते त्याला संपवण्याचे कारण असू शकत नाही. हे तुम्हाला मान्य नसेल तर तुमचे विचार अतिशय क्र्र झालेले आहेत आणि निषेध्य आहेत.
निसर्गरचना!किती सोयीस्कर!
=)) निसर्गरचना!
किती सोयीस्कर! त्याच निसर्गात दुर्बळांनी मरावे (आणि प्रसंगी त्यांच्या जन्मदात्यांनी व भावंडांनी त्यांना मारावे) असा कठोर नियम आहे पण... असो.
सगळी समाजरचना झाल्यावर, तिचे फायदे उचलल्यावर मग श्रीमंतांनी फडतूसांना मारण्याच्या गप्पा केलेल्या चालतात सगळ्यांना पण एका दुर्बळ जीवाला जिवंतपणीच्या मरणयातनांतून काही कळायच्या आधीच सोडवून एका निरोगी जीवाला मोकळा श्वास घेता येणार असेल तर कळवळायला होतं. मज्जा आहे.
अवांतर शंका: डावीकडे झुकलेले म्हणजे लूजर बायस असलेलेच असले पाहिजेत का?
एका दुर्बळ जीवाला
एका दुर्बळ जीवाला जिवंतपणीच्या मरणयातनांतून काही कळायच्या आधीच सोडवून एका निरोगी जीवाला मोकळा श्वास घेता येणार असेल तर कळवळायला होतं.
किमान मी तरी आवर्जून "मेडिकल ग्राउंड", "वैद्यकीय कारण" यावर जोर देऊन मुद्दे मांडणे सुरु केले होते. केवळ हक्क म्हणून हक्क (नकोय / लादले गेलेय / चुकून झाले / जबाबदारी नकोय इत्यादि कारणांनी) गर्भपाताचा "हक्क" - निरोगी बाळाबाबत- असणं आणि त्यातही फक्त स्त्रीला असणं या मुद्द्याला विरोध होता.
जिवंतपणी मरणयातना होणार आहेत अशी खात्री अथवा गृहीतके या हक्काचा मागणीत नव्हती म्हणून त्यावेळी विरोध मांडावासा वाटला.
हेसुद्धा आत्ता परत आवर्जून नोंदवावंसं वाटलं म्हणून नोंदवलं.
निसर्गात दुर्बळांनी मरावे असा
निसर्गात दुर्बळांनी मरावे असा कठोर नियम आहे
निसर्गात असा कोणता नियम नाही. एक अज्ञात प्रकारचा(सुरुवातीला आणि संख्येने) व्हायरस अमेरिकेच्या अध्यक्षांना मारू शकतो. मग सर्वात दुर्बल सर्वात सबलाला मारतो असे म्हणायला चालू करणार. हे सबल, दुर्बल शब्द फार संदिग्ध आहेत. उगाच अवांतर नको.
श्रीमंतांनी फडतूसांना मारण्याच्या गप्पा केलेल्या चालतात .
अजूनतरी गब्बरला ऐसीवर एक समर्थक मिळायचा आहे.
एका दुर्बळ जीवाला जिवंतपणीच्या मरणयातनांतून काही कळायच्या आधीच सोडवून एका निरोगी जीवाला मोकळा श्वास घेता येणार असेल तर ...
या वा अशा केसमधे आपल्या वा कोणाच्याही मताचा आदर आहे. सहमती वा असहमती ही तांत्रिक वा भावनिक बाब झाली. पण टिंकूने अधिकारांबद्दल केलेले विधान अनक्वालिफाइड आहे. त्याला विरोध आहे.
अहो सध्या श्रीमंतांची
अहो सध्या श्रीमंतांची टक्केवारी काय? त्यांना वर्क फोर्स म्हणुन कीती टक्के लोक लागतील?
उदा : सध्या ५% अ-फडतुस ( श्रीमंत हा शब्द चुकीचा आहे ) असतील, तर त्यांना १५% फडतुस वर्क फोर्स लागेल. उरलेला ८०% फडतुसांचा वर्ग एक्स्ट्राच आहे.
खरे तर हा उपाय समाजवाद्यांकडुन यायला पाहीजे कारण फडतुसांची संख्या कमी झाल्यामुळे ते फडतुस रहाणार नाहीत.
पण समाजवाद्यांची दुकाने फडतुस हे फडतुस रहाण्यावरच अवलंबुन असल्यामुळे ते असले कधी करणार नाहीत.
कै च्या कै पाण्चट प्रतिवाद
कै च्या कै पाण्चट प्रतिवाद करु नका :-)
भलताच व्हायरस आफ्रिकेतल्या सुदृढ मुलांना मारतोय म्हणून मी माझ्या मतिमंद अपत्याला सबळ समजू का?
दोन भावंडांपैकी एक सुदृढ आणि एक दुर्बळ असेल तर एकाच वातावरणात राहताना सुदृढ भाऊ विषाणूच्या लागणीत मेला आणि दुर्बळ वाचला असे होते का?
कायतरी आपलं!
पण यावरून मुद्दा असा येतो की साथीच्या रोगात माझं दुर्बळ मूल दगावलं तर त्याची जबाबदारी माझ्यावर त्याला जगवण्याची सक्ती करणारा समाज घेईल का? ज्याच्यामुळे त्याला लागण झाली त्याला समाज शिक्षा करेल का? इथे मात्र तुमचं रक्षण तुम्ही करा बुवा म्हणून काखा वर करायला सगळे तयार असतील की नाही?
बाकी ज्यांना फडतूसांनी पोरवडा वाढवू नये असे वाटते त्यांना दुर्बळ मुलांनी जन्मतःच मेले पाहिजे हे पटायला हरकत नाही; फक्त त्यांच्या दृष्टीने सबळ-दुर्बळ म्हणजे श्रीमंत-गरीब असे असते.
शिवाय अधिकार हा अनक्वालिफाईडच पाहिजे. माझं मूल दुर्बळ आहे की नाही याचे सर्टिफिकेट मला भलत्याकडून आणावं लागणार असेल तर तो अधिकार कसला ढेकळाचा?
बाकी ज्यांना फडतूसांनी पोरवडा
बाकी ज्यांना फडतूसांनी पोरवडा वाढवू नये असे वाटते त्यांना दुर्बळ मुलांनी जन्मतःच मेले पाहिजे हे पटायला हरकत नाही; फक्त त्यांच्या दृष्टीने सबळ-दुर्बळ म्हणजे श्रीमंत-गरीब असे असते.
फडतुस म्हणजे दुर्बळ किंवा फडतुस म्हणजे गरीब. हे दोन्ही बरोबर नाही.
फडतुस म्हणजे जो दुसर्यांकडुन घेतो पण फारशी परतफेड करत नाही. एखाद्या बांडगुळासारखे समाजाला शोषुन मरणासन्न करतो.
पश्चाताप नाही झाला. मुळात
पश्चाताप नाही झाला. मुळात विषयच काँट्रोव्हर्शिअल आहे त्यामुळे सर्वसामान्यांकडून वेगळी रिअॅक्शन अपेक्षीत नाही.
आश्चर्य तेव्हा वाटतं जेव्हा पुरोगामी, स्त्रिवादी 'माझा गर्भपाताला नैतीक दृष्टीकोनातून विरोध आहे', 'पाच महिन्यांचा गर्भदेखील जगण्यास लायक जीव असतो' किंवा तत्सम विचार व्यक्त करतात. स्त्रिभृणहत्येला विरोध करताना आपण दुसर्याएका प्रौढ स्त्रिला तिच्या शरीराबद्दल निर्णय घेण्याचा हक्क नाकारत आहे हे लक्षात यायला हवं. अॅटलीस्ट त्यांनी याबद्दल विचार करायला चालू केलं तरी पुरेसं आहे.
कै च्या कै, तुम्हाला पुरोगामी
कै च्या कै, तुम्हाला पुरोगामी म्हणजे काय ते माहीतीच नाही.
खरा पुरोगामी म्हणजे
१. मीच बरोबर, दुसरे सर्व चुक.
२. माझे हक्क पण दुसर्यांची कर्तव्ये.
३. दुसर्याच्या डोळ्यातले कुसळ दिसते पण आपल्या डोळ्यातले मुसळ दिसत नाही.
४. नावडतीचे मीठ सुद्धा आळणी आहे असे म्हणणारे.
....
...
..
.
धर्मासाठी आईने बाळाचा बळी देऊन स्वतःचा जीवही दिला.
आणि दुसरीकडे ही बातमी वाचनात आली -
Pregnant Jehovah Witness Mother Refuses Blood Transfusion, Killing Her and Her Unborn Baby
स्त्रीचा स्वतःच्या शरीरावर
स्त्रीचा स्वतःच्या शरीरावर असणारा हक्क ही गोष्ट मला काही अंशी पटते, अगदी गर्भासंदर्भातही; पण जीवच नाही तर त्या हक्काचं काय करायचं? किंबहुना जीवच नाही तर तो हक्क बजावणार कसा, वगैरे प्रश्न या निमित्ताने पडले.
(व्यक्तिशः 'पैचान कौन' यांना हे अजिबात म्हणत नाहीये, पण इतर लोक काय म्हणतील ते त्यांचं त्यांना म्हणूदेत की. आपणच कशाला "अॅता ह्ये लॉक ह्ये म्हणतील" वगैरे लिहायचं. लोकांच्या तोंडी आपले शब्द, अडाणीपणा, ज्ञान इत्यादी कोंबल्याशिवाय समाधान होत नाही का?)
(टिंकू तिच्या मताचं
(टिंकू तिच्या मताचं स्पष्टीकरण देईस्तोवर थांबायची माझी तयारी आहे.)
गर्भपाताचा हक्क आईकडेच आहे (समजा) आणि तिने तो बजावला, पण त्यात तिचाच जीव गेला तर त्या हक्काची काय पत्रास? ही वॉशिंग्टनची कुऱ्हाड स्वतःच्या जीवावर चालवण्याची जबाबदारी कोणत्याही व्यक्तिवर टाकावी का? किंबहुना असं काही करत असल्यास ही व्यक्ती मानसिकदृष्ट्या सबल आहे असं समजता येईल का?
चर्चेनंतरची माझ्या मतांची यादी
१. गर्भपात करता येण्याचे कायदेशीर लिमीट २६-२८ आठवडे असावे.
२. गर्भपाताचा निर्णय घेण्याचा हक्क फक्त स्त्रिलाच असावा. पण जर स्त्रिला मुल हवे असेल आणि पुरुषाला नको असेल तर त्या मुलाची जबाबदारी पुर्णपणे नाकारण्याचा हक्क पुरुषाला हवा.
३. २६/२८ आठवड्यानंतर सिझर/इंड्युस्ड डिलीवरी करण्याचा निर्णय घेण्याचा हक्क फक्त स्त्रिलाच हवा. आणि त्यासाठी इमर्जन्सी सिच्युएशन येइपर्यंत वाट बघायची गरज नसावी.
४. मुल जन्मल्यावर सुरुवातीचा काही काळ बालकावर स्त्रिचा हक्क जास्त असेल. त्यानंतर मुलावर खर्च करतकरत हळूहळू पुरुषाचा वाटा वाढत जाऊन दोघांचं काँट्रीब्युशन समान होइल. त्यानंतर दोघांची समान जबाबदारी आणि हक्क.
५. सव्यंग बालकांना दयामरण देण्याचा हक्क पालकांना असावा. व्यंग लक्षात यायला काही वर्ष लागू शकतात. त्यामुळे कोणत्या वयापर्यंत हे करता येइल याचे लिमीट सरकारने मानसोपचार तज्ञांच्या मदतीने ठरवावे.
६. दयामरणासाठी गाइडलाइन्स सरकारने आखून द्याव्यात. पण अंतिम निर्णय डॉक्टरांच्या मदतीने पालकांना घेऊ द्यावा.
७. राइट टू लाइफ किंवा दयामरण हे 'फक्त' मरणाशी संबंधीत असल्याने त्यात कोणत्याही अब्युजचा हक्क अर्थातच नाही.
८. मृत बालकांची विल्हेवाट मृत प्रौढांप्रमाणेच लावली जावी.
९. अव्यंग बालकांनाही दयामरण देण्याचा हक्क पालकांना असावा. (५ ते ७ मुद्दे जोपर्यंत जाहीररीत्या मान्य केले जात नाहीत तोपर्यंत या ९व्या मुद्द्यावर जाहीर चर्चेचा हक्क राखून ठेवण्यात येत आहे.)
१०. बांडगुळऐवजी स्वबीज, मतीमंदऐवजी स्पेशल बालक, अपंगऐवजी स्पेशल गरजा असे पर्यायी शब्द वापरल्याने क्यारक्टरीस्टीक्स बदलतात का? नाही ना? मग ज्यांना जो शब्द वापरायचाय त्यांनी तो खुशाल वापरावा.
११. "सव्यंगानादेखील जगायचा हक्क असावा" असे वाटणार्यांनी वैयक्तीक पातळीवर काँट्रीब्युट करावे. सांभाळणार्या संस्था, डोनेशन, दत्तक वगैरे 'स्वतःच्या' पैशातून, श्रमातून जरूर करावे. पण ऑप्ट आउट करायची इच्छा असणार्या पालकांवर सरकारकरवी दबाव आणू नये.
१०. बांडगुळऐवजी स्वबीज,
१०. बांडगुळऐवजी स्वबीज, मतीमंदऐवजी स्पेशल बालक, अपंगऐवजी स्पेशल गरजा असे पर्यायी शब्द वापरल्याने क्यारक्टरीस्टीक्स बदलतात का? नाही ना? मग ज्यांना जो शब्द वापरायचाय त्यांनी तो खुशाल वापरावा.
..अवश्य बदलतात कॅरक्टरिस्टिक्स.प्रश्न आणि विशेषतः उपाय मांडणार्याचे पूर्वग्रह फार महत्वाचे असतात.
सेक्स वर्कर,वेश्याव्यवसायातील स्त्रियांचा अमुक प्रश्न किंवा उपाय -छिनाल बाजार कुलटांचा प्रश्न किंवा उपाय.
पतीवर अवलंबून असलेल्या छळ निमूट सोसणार्या स्त्रियांसाठी अमुक करावे
-पायीची वहाण असलेल्यांसाठी अमुक करावे.
.गरीब- फडतूस
.गरजू- भिकारी..
आधीच एक निगेटिव्ह-पॉझिटिव्ह जजमेंट..
फरक पडतो.विधानकर्त्याच्या धारणेने फरक पडतो.बांडगूळ अन स्वबीज हे तर सर्वथा वेगवेगळ्या क्यारेक्टरिस्टिकचे शब्द आहेत.चुकीच्या गृहीतकांवर न्याय्य प्रपोजल्स येत नाहीत.अर्थात हे तुम्हाला कन्व्हिन्स करण्यासाठी नसून फक्त विधान रुपात मत देतोय.
क्रमांक ९ मध्ये पालकांऐवजी
क्रमांक ९ मध्ये पालकांऐवजी जन्मदात्री असा बदल सुचवतो. सरोगेट आईकडून मिळवलेल्या अपत्यांना मारण्याचा अधिकार पालक आईला नसावा. >> सरोगसीचा मुद्दा रोचक आहे. मला वाटतं पालक आणि सरोगेट आईने काँट्रेक्ट नीट करायला हवं. कोणती ट्रायमस्टर पार केली की किती मोबदला, पुर्ण वाढीच्या बाळाला त्याच्यावरील सर्व हक्कांसहीत हँडओव्हर करायला किती मोबदला वगैरे.
पालक
मला वाटतं पालक आणि सरोगेट आईने काँट्रेक्ट नीट करायला हवं. कोणती ट्रायमस्टर पार केली की किती मोबदला, पुर्ण वाढीच्या बाळाला त्याच्यावरील सर्व हक्कांसहीत हँडओव्हर करायला किती मोबदला वगैरे.
याच न्यायाने जर पालकांपैकी नवऱ्याने बायकोबरोबर आधीच काँट्रॅक्ट करुन ठेवले तर केवळ स्त्रीला हवा आहे म्हणून गर्भपात करता येऊ नये असे वाटते.
सरोगेट आई/बायको हायर केली
सरोगेट आई/बायको हायर केली म्हणजे गर्भपाताच्या निर्णयात हक्क मिळाला असे नाही. ग./इं.डि.च्या निर्णयाचे हक्क जन्मदात्रीकडेच असावेत. मोबदलामात्र स्टेजवाइज असावा म्हणजे पालक/नवरा जे कोणी पेमेंट करतय त्यांचेदेखील नुकसान होणार नाही.
बाकी लग्नात हे मुद्दे इम्प्लाइडच असतात हे मी मानत नाही. क्लिअरली बोलून, डिस्कस करून ऑनपेपर अॅग्रिमेंट हवी. कायदा काय सांगतो याबाबतीत कोणाला माहीत आहे का? (शरीरसुखास नकार देते किंवा देऊ शकत नाही हे घटस्फोटाचे व्ह्यालीड कारण आहे त्याचप्रमाणे) न सांगता गर्भपात करुन घेतला म्हणून किंवा इम्फर्टाइल आहे म्हणून घटस्फोट देता येतो का?
?
>>न सांगता गर्भपात करुन घेतला म्हणून किंवा इम्फर्टाइल आहे म्हणून घटस्फोट देता येतो का?
न सांगता गर्भपात केला तर मिळू शकेल बहुधा. इन्फर्टाइल आहे म्हणून बहुधा मिळणार नाही.
>>Riddikulus
लग्न आणि संसार हा दोन माणसांचा (आणि परंपरेने* दोन कुटुंबांचा) कारोबार आहे असे असताना एकतर्फी निर्णय हे करार मोडण्यास व्हॅलिड कारण असते. त्यात रिडिक्युलस काय ते कळत नाही.
*परंपरेशी मला फार देणेघेणे नाही.
http://www.legalserviceindia.
http://www.legalserviceindia.com/helpline/grounds_for_divorce.htm बहुतेक क्रुएलीटी या कारणाने घटस्फोट मागता येइल पण मिळेल की नाही शंका आहे. शरीरसुख आणि मोनोगमी यांच्याइतकं रिप्रोडक्शन इम्पलाइड नाहीय भारतीय विवाह कायद्यात.
www.legalserviceindia.com/articles/adp_tion.htm या लिंकवरुन युकेमधे The prospective fathers have no right to be consulted for the same. मला वाटतं बर्याच विकसीत देशातदेखील हेच असेल.
जब्बाबदारी नाकारणे.
आणि पुरुषाला नको असेल तर त्या मुलाची जबाबदारी पुर्णपणे नाकारण्याचा हक्क पुरुषाला हवा.
मंजे त्याच घरात बायको व मुल असणार. पुरुष बायकोची जबाबदारी स्वीकारणार आणि मुलाची नाकारणार. एकतर इतकं डिटेल्ड अकाउंटींग लिहिणार कोण? बायकोचं उत्पन्न नसेल किंवा मुलावर खर्च आहे त्यापेक्षा कमी असेल तर?
मुलाची जबाबदारी नाकारणे म्हणजे बाळंतपणात आणि नंतर बायकोला टोटल इग्नोर मारणे (म्हणजे जणू काही ती बाळंत इ नाही असे वागणे) असे होते का?
नंतर त्या मुलाने, समजा घर बापाच्या नावे आहे, तर घराच्या कंपाउंडच्या बाहेर जगावे का?
आणि समजा हे सगळे हिशेब मोजण्याकरण्याचा लै भारी मेकॅनिझम दोघांनी काढलाच तर पुरुष स्त्रीच्या मागे आणि स्त्री लेकराच्या मागे आणि अंततः नको असलेल्या बांडगूळापायी पुरुषाची आबाळा हा प्रकार होणारच.
------------------------------------------------------------------------------
मला वाटतं पुरुषावर आपण अन्याय करत नाही असं दाखवण्याकरिता आपण उगाच कैतरी अव्यवहार्य लिहित आहात. पुरुषाला मुल नको नि बायकोला हवे तर त्यांनी डायवोर्स घ्यावा हा एकच पर्याय उरतो. "पूर्णतः जबाबदारी नाकारणे" असलं काय जगात नसतं.
बांडगुळऐवजी स्वबीज,
बांडगुळऐवजी स्वबीज, मतीमंदऐवजी स्पेशल बालक, अपंगऐवजी स्पेशल गरजा असे पर्यायी शब्द वापरल्याने क्यारक्टरीस्टीक्स बदलतात का? नाही ना? मग ज्यांना जो शब्द वापरायचाय त्यांनी तो खुशाल वापरावा.
यस्स. सहमत. तुमच्या बालकाने तुम्हाला आई म्हणण्याऐवजी "जनुकप्रेरित उच्चप्रतीचा गुलाम", "दुग्धपात्र", "सेक्यूरिटी गार्ड", "सफाई कर्मचारी", "क्वचितप्रसंगी आपल्या अस्तित्वासाठी निसर्गाने द्यावयाचा बळी" इ इ पर्यायी शब्द वापरल्याने गुणधर्म बदलणार नाहीत.
सव्यंग बालकांना दयामरण
सव्यंग बालकांना दयामरण देण्याचा हक्क पालकांना असावा.
बालकांना? टायपो आहे का?
----------------------------------------------------------
आज जन्मजात व्यंग असणार्या अडल्ट माणसांचा हे विधान अपमान करते असे वाटते. आजपर्यंत सर्व सव्यंग माणसांनी प्राप्त केलेल्या यशांची आपण एक यादी बनवू यात. हे कशावरून सिद्ध होतं कि त्यांची जगायची लायकी, पात्रता कमी असते? उदा. बांग्लादेशचे एक अध्यक्ष आंधळे होते. (ऑन अ लायटर नोट,आणि टींकूतैचे लॉजिक वापरून, आंधळा असूनही हा माणूस राष्ट्राध्यक्ष झाला, तेव्हा आंधळे नसूनही राष्ट्राध्यक्ष न होणारांत अजून काहीतरी मोठे व्यंग आहे असे समजून, नॉर्मल बालकांना देखिल उडवण्याचा अधिकार पालकांना द्यावा काय?)
--------------------------------------------------------
व्यंग असणे, व्यंग एका विशिष्ट मर्यादेपलिकडे असणे, दु:खद असणे, इ इ अशी विशिष्ट पार्श्वभूमी एखाद्या केसमधे असू शकते. सरसकट व्यंग असलेले लोक आनंदाने, अभिमानाने आपले जगतात. (ते जगत नाहीत म्हणणं देखिल एक प्रकारचा अपमान, मूर्खपणा आहे.) व्यंग नसलेले लोक दु:खात, निराशेत, गंड घेऊन जगतात. मग?
-----------------------------------
असा अधिकार आवश्यक स्पेसिफिक केसेस मधे असावा. त्याला देखिल शासकीय डॉक्टरांची संमती हवी.
इथे टिंकूंच्या भूमिकेविषयी
इथे टिंकूंच्या भूमिकेविषयी जरा चुकीचा अँगल वाटला म्हणून मला जाणवलेलं स्पष्ट करतो.
"दिसला व्यंगयुक्त की कर ठार" असा अप्रोच त्यांनी मांडलेला नसून "व्यंग अथवा अव्यंग बालकांना आयुष्य नाकारण्याचा अधिकार आईला असावा" असं म्हटलं आहे. आयांनी तो वापरावा अशी सक्ती नाहीच अर्थात (इतर निगेटिव्ह शब्दरचनेतून मत कोणत्या बाजूला आहे हे कळत असलं तरी)..आणि अगदी न्यायाधीशालाही स्वतःचं वैयक्तिक मत असू शकतं तेव्हा तो मुद्दा विरोधाचा नाहीच.
त्यामुळे हक्क आईला अनकंडिशनली असावा इतकाच मुद्दा वादग्रस्त आहे आणि धडधाकट जीव हा आईच्या (किंवा बापाच्याही) मालकीचा नसावा असं माझं मत आहे. त्याचा जगण्याचा हक्क त्याच्याच हवाली आहे. त्याला तो घेता येत नाही म्हणून तो आईबापांनी घ्यावा हे मान्य नाही. व्यंग / मेडिकल कंडिशन / कोणाच्याही जिवाला धोका हे सर्व वैद्यकीय मताने ठरलं जावं असा मुद्दा आहे.
याच नियमानुसार आईच्या स्वत:च्या जिवावर तिचा स्वतःचा पूर्ण हक्क आहे. त्यावर बाळ उठत असेल तर त्याला जगण्याचा हक्क नाही. पण हे निर्णय वैद्यकीय ऑब्जेक्टिव्ह प्रक्रियेने व्हेटेड असावेत. आईच्या (किंवा बापाच्या) मनानुसार नव्हे. आईला (किंवा बापाला) जीव परका वाटत असेल तर मग उलट निश्चितच त्या "अन्य" जिवाचा जगण्याचा अधिकार कायदेशीररित्या त्यांच्या हातात घेण्याची सोय नको.
"व्यंग अथवा अव्यंग बालकांना
"व्यंग अथवा अव्यंग बालकांना आयुष्य नाकारण्याचा अधिकार आईला असावा"
आणि
"स्त्री ही पोरे पैदा करण्याची फॅक्टरी आहे"
या दोन्ही विचारसरणी एकच आहेत. फक्त एक एकिकडून मालकि सांगतो दुसरा दुसरीकडून. पण दोघे म्हणतात सेमच.
===============================================================================================
याच नियमानुसार आईच्या स्वत:च्या जिवावर तिचा स्वतःचा पूर्ण हक्क आहे. त्यावर बाळ उठत असेल तर त्याला जगण्याचा हक्क नाही.
आईच्या जीवावर, आरोग्यावर बाळामुले येत असेल तरी तिथे स्त्रीला कोणताच अधिकार नसावा. 'आईला वाचवणे' हा नियम असावा. यात आईचा हक्क, इ इ बघायची गरज नाही.
टींकूतैची यादी पुढे चालू......
१२. मूल १८ वर्षांचे झाले कि त्याला पालकांना सव्यंग पालकांना व शिक्षकांना सक्तीचे दयामरण देण्याचा अधिकार असावा.
१३. आजी , आजोबा यांना दयामरण देण्याचा अधिकार १८ वर्षे झालेल्या मूलाला वैद्य लोकांच्या संमतीने असावा. यात फक्त मरणाशी संबंध आहे म्हणून याचा संबंध क्रूरतेशी लावू नये.
१४. अव्यंग पालकांना दयामरण देण्याचा अधिकार मूलांना वय २५ वर्षे झाले कि असावा. अशा पालकांना जगवावे असे कोणास वाटत असेल त्याने आर्थिक मदत करत करावी.
१५. सव्यंग आणि अव्यंग पालकांच्या मृतदेहाची वाट समान पद्धतीने लावण्यात यावी.
१६. सव्यंग आणि अव्यंग डॉक्टरांच्या दयामरणाचा अधिकार १८ वर्षे झालेल्या मूलांना असावा. यासाठी घराच्या सर्वात जवळ राहणारा डॉक्टरच ते निवडू शकतील.
१७. १६ वर्षे झालेल्या सव्यंग मुलीला आपल्या अव्यंग पित्याला तसेच २१ वर्षे झालेल्या अव्यंग मुलाला आपल्या सव्यंग आईला दयामरण देण्याचा अधिकार असावा. दयामरण सुईने द्यावे कि फाशी देऊन द्यावे हा अधिकार फक्त स्त्रीलाच असावा.
१८. आपल्या वरच्या पिढींचा रक्तपात करण्याचे स्वातंत्र्य फक्त ४० वर्षे ते ५२ वर्षे (पालक) आणि ५६ वर्षे ते ९२ वर्षे (आजोबा)इतक्याच पट्ट्यात असावे. मागे पुढे दयामरण दिले तर त्याला गुन्हा मानण्यात यावे.
१९. अपत्यांपैकी मुलात आणि मुलीत पालकांना दयामरण द्यायचे कि नाही यात मतभेद झाला तर अंतिम अधिकार मुलीलाच हवा. पण पालकांना जगवायचेच असे मुलाचे मत पडले तर पालकांच्या मृत्यूंन्ण्तर त्यांना जगवायचा खर्च अंदाज्याने मुलाने बहिणीस द्यावा.
२०. आता वरील मुद्दे मान्य असतील तर खालील मुद्द्यांच्या दयामरणाचा हक्क राखून ठेवतो आहे.
२१. स्वतःच्या किंवा कोणाच्याही पालकांना दयामरण दिले तर जगातली संपत्ती कमी जास्त होते का? म्हणून वाटेल त्या पालकांना खुशाल संपवावे.
२२. पालकांच्या दयामरणाचा खर्च जर कोणास करायचा नसेल तर उगाच शामळू तत्त्वे दाखवून तो करायला लावू नये. शामळू तत्त्व वाल्यांनी एन जी ओ काढावी - 'आमोदीय दयामरण संस्था" इ इ किंवा तिला पैसे द्यावे. बाकी ज्यांना किटकिट नको त्यांनी शहरात कॉर्पोरेशनच्या हॉलमधे ठेवलेल्या कुर्हाडी एक दिवसाकरता फुकट घेऊन जाव्यात.
२३. दर ४ वर्षांनी वर्ल्ड कप संपला की देशात "पालक-बालक" महायुद्ध ठेवावे. त्यासाठी एकिकडे ० ते २५ व दुसरीकडे २५ ते १२० (वय) असे दोन गट करावेत. ज्या समोरच्या गटातले प्रारंभीच्या २०% लोक उरले कि युद्ध विराम घोषित करण्यात यावा.
२४. दर आय पी एल चा कप संपला कि प्रत्येक पालकाला आपल्या बालकाला सव्यंग आणि बालकांना पालकांना अव्यंग घोषीत करण्याचे स्वातंत्र्य २६ आठवडे मिळावे.
२५. वरील सर्व गोष्टी कायद्याप्रमाणे होत आहेत कि नाही हे ठरवण्याचे अधिकार फक्त जिवंत असलेल्या स्त्रीयांना असावेत.
२६. दयामरण, दयायुद्धे यांचे नियम सरकारने घालून द्यावेत पण अंतिम निकाल स्त्री काय म्हणते तेच योग्य असा द्यावा.
२७. मुलींना आपल्या पालकांना वयमर्यादा फिट बसत नसल्यामुळे दयामरण देता आले नाही तर किमान बापाचे तरी वय थांबवून ठेवण्याचा अधिकार देण्यात यावा.
२८. प्रत्येक अमावस्येला मुली आणि मुले यांच्यात दयामरण युद्ध व्हावे. कोणीही जिंकले तरी उरलेल्या मुलांपैकी ७०% मुलांना दयामरण घेण्याचा अधिकार आणि हक्क मुलींना देण्यात यावा.
(क्रमशः)
मुल जन्मल्यावर सुरुवातीचा
मुल जन्मल्यावर सुरुवातीचा काही काळ बालकावर स्त्रिचा हक्क जास्त असेल. त्यानंतर मुलावर खर्च करतकरत हळूहळू पुरुषाचा वाटा वाढत जाऊन दोघांचं काँट्रीब्युशन समान होइल. त्यानंतर दोघांची समान जबाबदारी आणि हक्क.
खर्च व्हायच्या अगोदर पुरुषाचा अधिकार खर्च कमी आहे म्हणून कमी असं काहिसं मत निघतंय. ते फार विचित्र आहे. मंजे ज्याकाळात अर्थ नावाची संकल्पना नव्हती त्याकाळात पुरुषाचा मुलांवर शून्य अधिकार ठेवायचा इरादा दिसतो.
---------------------------------------------------------------
अधिकार कमी, जास्त, समान असं काही म्हणता येत नाही. घर ही कॉंप्लेक्स आणि डायनामिक इंस्टिट्यूशन आहे. त्यातली कामे सामंजस्याने करायची असतात. हक्क, अधिकार ठरवत बसले आणि त्याचे हिशेब मांडत बसले तर घर मोडते. मूळात तुम्ही ही अधिकारांची नि हक्कांची लिस्टच बनवू शकत नाही. आणि कितीही फूलप्रूफ लिस्ट बनवली तरी लोचा करणारा करतोच.
जे बाहेर उठून दिसतं त्याचाच
जे बाहेर उठून दिसतं त्याचाच एन्व्ही होतो असं कुठंय?
इन जण्रल, अलीकडच्या थेर्या अशा धाटणीच्या आहेत की दि ऑसम पॉवर ऑफ क्रिएशन ही निसर्गाने फक्त स्त्रीलाच दिल्यामुळे पुरुषांची जळते आणि ते स्त्रियांना कंट्रोलमध्ये ठेवायचा प्रयत्न करतात वगैरे वगैरे. अहाहा जुना मातृसत्ताक काळ, अरेरे सध्याचा पितृसत्ताक काळ, वगैरे.
बाकी बूब्स-एन्व्ही अशक्य आहे. कैकजणांना बनियनच्या ऐवजी ब्रा शोभेल अशी आलरेडी स्थिती आहे. बाकी, त्यातूनही ओढूनताणून (पन नॉट इंटेंडेड) जर एन्व्ही करायचाच झाला, तर असा विचार करा की बूब्स म्हटल्यावर पुरुषमंडळी तिकडे टक लावून पाहणार म्हणजे पाहणारच. असा अवयव स्वतःला असावा जेणेकरून सर्व पुरुषांच्या नजरा आपल्याकडेच वारंवार वळत राहतील असे कुणा सरळ पुरुषाला वाटेल? (आनंदी पुरुष तूर्त सोडून देऊ.)
तापट आई-बाबा
एक प्रसंग :-
दोन लहान मुलं बोलताहेत.
पहिल्याचं म्हण्णं "आईबाबा किती तापट आणि मारकुटे असतात"
दुसर्याचं म्हण्णं "आईबाबा कित्ती छान, चांगले असतात. रागावतात थोडेसे कधीकधी. पण लाडही करतात. आईबाबा चांगलेच असतात."
आता, पहिल्याचं म्हण्णं खरं मानावं का दुसर्याचं ?
अशा स्थितीत बहुतांशवेळा 'ज्याचं त्याचं म्हण्णं ज्याच्या त्याच्या पुरतं बरोबर असू शकतं' ही शक्यता मान्य केली जाते.
.
.
तर , सांगायचं म्हणजे 'आईवडील हे उपयुक्त पशू आहेत' असं म्हण्णं चूक आहेच; असं काही नाही.
त्याचं म्हण्णं त्याच्या स्वतःच्या अनुभवावरून आलेलं असू शकतं.
ते त्याच्यापुरतं बरोबरही असणं शक्य आहे.
इतरांचे आईबाबा पशुतुल्य नाहित; पण ह्याचे आईबाबा पशुतुल्य, पाशवी आहेत; पाशवी वागतात; असे शक्य आहे.
सदर विधानकर्ता पशुचे अपत्य असणे शक्य आहे.
त्यास दरवेळी चूक म्हण्णे योग्य नाही.
जोवर त्याच्याबद्दलचे पुरेसे तपशील आपल्याकडे नाहित, तोवर त्याच्या पुरते त्याचे खरे; आपल्यापुरते आपले खरे.
काय म्हणता ?
पशू
विधानकर्त्याचे पालकांपैकी एक जण पशू आहे; असंही शक्य आहे.
म्हणजे असं बघा, कुत्रा आणि मानव, मानव आणि डुक्कर ह्यांचे अपत्य.
मला स्पेसिफिक शब्द आठवत नाहिये ह्या प्रकारास; पण काहीतरी स्पेसिफिक शब्द आंग्ल भाषेत ऐकल्यासारखा वाटतोय.
तुम्हाला कुणाला आठवतोय का ?
आणि एक शंका :-
त्या विधाकर्त्याने स्वतःहून दिलेली ही कबुली प्रामाणिकपणाचे थोर उदाहरण ठरावी काय ?
शिवाय , त्या पशुंच्या मांसाला तो आसुसलेला आहे की काय अशीही शंका येते.
'फक्त
'फक्त स्त्रियांना'/'स्त्रियांनादेखील' हक्क नको म्हणणार्यांना नक्की काय भीती वाटते? असा हक्क मिळाला तर त्या ऑन अ व्हीम गर्भपात/सिझर/इंड्युस्ड डिलीवरी करून घेतील?? रोचक आणि उद्बोधक आहे. असो..
* जर प्लान्ड प्रेगन्सी असेल तर तिला काहीतरी वेगळे जाणवले तरच ती तो निर्णय डॉक्टरांच्या मदतीने घेइल. इमर्जन्सीपर्यंत थांबा म्हणण्यात अर्थ नाही.
* जर प्लान्ड प्रेगन्सी नसेल आणि गर्भपाताचा निर्णय घ्यायला उशीर झाला किंवा प्लान्ड प्रेगन्सीच होती पण सर्कमस्टन्सेस बदलल्याने आता ते मुल नकोय अशा केसमधेदेखील निर्णय तिलाच घेऊ द्यावा. कारण ते मुल समाजाला हवे आहे; तिला नकोय. त्या मुलात ज्याकाही कमतरता राहतील त्यादेखील समाजाची जबाबदारी.
कारण
>>असा हक्क मिळाला तर त्या ऑन अ व्हीम गर्भपात/सिझर/इंड्युस्ड डिलीवरी करून घेतील?? रोचक आणि उद्बोधक आहे. असो.
आता हा धागा अपडेटवल्यावर स्त्रियांना ऑन द व्हिम गर्भपात इ.चा हक्क असावा असे तुमचे म्हणणे नाही असे आता वाटत आहे.
पण निदान सुरुवातीला तरी गवि वगैरेंनी कोणत्या कंडिशनमध्ये करता यावा असे मांडल्यावर "आईला वाटते म्हणून" हे ही व्हॅलिड कारण असावे असे आग्रहाने मांडले गेले. त्यामुळे तसा ग्रह करून घेण्यात रोचक आणि उद्बोधक काही नाही.
गवि "फक्त इमर्जन्सीमधे ते
गवि "फक्त इमर्जन्सीमधे ते करता यावे" असे म्हणतायत. मी "आईला जाणवते/वाटते म्हणून हे ही व्हॅलिड कारण असावे" असेच अजूनही म्हणतेय. पण ते वाटणे म्हणजे व्हिम्जीकलच असेल असा समज का करुन घेतला गेला? She will have her own reasons to make up her mind and she should get doctors help in discussing and implementing those decisions may be with the waiting period of 1/2 weeks.
?
>>आईला जाणवते/वाटते म्हणून हे ही व्हॅलिड कारण असावे
'जाणवते' हे फार सब्जेक्टिव्ह आहे. पण ठीक आहे.
मूल सव्यंग असणार असे कळले असेल तर टर्मिनेशन करायला काही हरकत नाही (इमर्जन्सी नसली तरी). पण (मूल निर्व्यंग असेल तरी केवळ) 'जबाबदारी नको* म्हणून' हे व्हॅलिड कारण असू नये असे म्हणणे आहे.
*हे कारण तुम्ही मांडले आहे का ते आता आठवत नाही.
पण (मूल निर्व्यंग असेल तरी
पण (मूल निर्व्यंग असेल तरी केवळ) 'जबाबदारी नको* म्हणून' हे व्हॅलिड कारण असू नये असे म्हणणे आहे. >> माझ्यामते हेदेखील व्हॅलिड कारण असू शकते.
---------------------
मुळात मी "इच्छा/दयामरणला सपोर्ट करते" असे म्हणत असताना पण "पेपर अवघड गेला म्हणून, मुलीने नकार दिला म्हणून आत्महत्या होतात" असले प्रतिसाद आले होते. आणि त्यांना उत्तरं देत बसण्याऐवजी मी दुर्लक्ष केले. द्याट्स इट...
धागा http://aisiakshare.com/node/3930#comment-97929 या प्रतिसादातल्या मुद्यांनाच कॉपीपेस्ट करुन अपडेट केला आहे. वेगळे काहीही नाही. तरीदेखील थत्ते, गवि आणि गर्भाशयातून इंटरनेट एक्सेस करणारे 'खास' आयडी यांचे अभिनंदन! अमेझींग टेकनॉलॉजी!! ;-)
बादवे मी 'तो' शब्द कितीदा वापरलाय ते मोजा रे कोणीतरी :-P
आणि हो टिंकूच्या कोर्टात पुर्वि निर्दोष आहे. मृत गर्भाला कचर्यात टाकण्याबद्दल तिला वीसेक तासांची कम्युनीटी सर्विस करायला लावावी.
>> १. गर्भपात करता येण्याचे
१. गर्भपात करता येण्याचे कायदेशीर लिमीट २६-२८ आठवडे असावे.
तत्वतः सहमत. (म्हणजे २६ च का, २७ का नको? २८ बरोबर आहे का, २६ पाहिजे इ. या वादात न पडता)
२. गर्भपाताचा निर्णय घेण्याचा हक्क फक्त स्त्रिलाच असावा. पण जर स्त्रिला मुल हवे असेल आणि पुरुषाला नको असेल तर त्या मुलाची जबाबदारी पुर्णपणे नाकारण्याचा हक्क पुरुषाला हवा.
सहमत.
३. २६/२८ आठवड्यानंतर सिझर/इंड्युस्ड डिलीवरी करण्याचा निर्णय घेण्याचा हक्क फक्त स्त्रिलाच हवा. आणि त्यासाठी इमर्जन्सी सिच्युएशन येइपर्यंत वाट बघायची गरज नसावी.
यात "नंतर" हा शब्द महत्वाचा आहे. मुद्दा १ ग्राह्य मानला तर "नंतर" गर्भपात बेकायदेशीर आहे.
आता मुद्दा बघुया: "निर्णय घेण्याचा हक्क फक्त स्त्रिलाच". - याबद्दल सहमत.
आता बघुया: "सिझर/इंड्युस्ड डिलीवरी". - जर स्त्री हे करू बघतेय, म्हणजे तिला होणारे मूल हवे आहे.
* जर प्लान्ड प्रेगन्सी असेल तर तिला काहीतरी वेगळे जाणवले तरच ती तो निर्णय (assumed to be "सिझर/इंड्युस्ड डिलीवरी") डॉक्टरांच्या मदतीने घेइल. इमर्जन्सीपर्यंत थांबा म्हणण्यात अर्थ नाही. >> मान्य.
* जर प्लान्ड प्रेगन्सी नसेल आणि गर्भपाताचा निर्णय घ्यायला उशीर झाला किंवा प्लान्ड प्रेगन्सीच होती पण सर्कमस्टन्सेस बदलल्याने आता ते मुल नकोय अशा केसमधेदेखील निर्णय तिलाच घेऊ द्यावा. >> too bad. मुलाला जन्म देऊन सेफ हेवन लॉ वापरा.
४. मुल जन्मल्यावर सुरुवातीचा काही काळ बालकावर स्त्रिचा हक्क जास्त असेल. त्यानंतर मुलावर खर्च करतकरत हळूहळू पुरुषाचा वाटा वाढत जाऊन दोघांचं काँट्रीब्युशन समान होइल. त्यानंतर दोघांची समान जबाबदारी आणि हक्क.
too vague. स्त्रिचा हक्क जास्त (म्हणजे किती), हळूहळू (म्हणजे कसा) पुरुषाचा वाटा वाढत जाऊन (म्हणजे किती)...
मुल जन्मल्यावर त्याला एक human being आणि नागरिक म्हणून हक्क मिळतात. अमेरिकेच्या Declaration of Independence नुसार प्रत्येक नागरिकाला Life, Liberty and the pursuit of Happiness चा अधिकार आहे. म्हणजे त्याला "सज्ञान होईपर्यंत" जगायचा हक्क आहे. त्या हक्काचे रक्षण करणे हे सरकारचे कर्तव्य आहे.
५. सव्यंग बालकांना दयामरण देण्याचा हक्क पालकांना असावा. व्यंग लक्षात यायला काही वर्ष लागू शकतात. त्यामुळे कोणत्या वयापर्यंत हे करता येइल याचे लिमीट सरकारने मानसोपचार तज्ञांच्या मदतीने ठरवावे.
आधीचेच आर्ग्युमेंटः प्रत्येक नागरिकाला Life, Liberty and the pursuit of Happiness चा अधिकार आहे. म्हणजे त्याला "सज्ञान होईपर्यंत" जगायचा हक्क आहे. त्या हक्काचे रक्षण करणे हे सरकारचे कर्तव्य आहे. मूल नको असेल तर सेफ हेवन लॉ नियमानुसार वापरा.
६. दयामरणासाठी गाइडलाइन्स सरकारने आखून द्याव्यात. पण अंतिम निर्णय डॉक्टरांच्या मदतीने पालकांना घेऊ द्यावा.
सज्ञान व्यक्ती (adult) असेल तर तिच्या इच्छेनुसार दयामरण द्यावे. याचा निर्णय ती व्यक्ती स्वतः घेऊ शकेल किंवा तशी परिस्थीती नसेल तर लीगल गार्डियन घेऊ शकेल. उदा: टेरी शायवो केस
७. राइट टू लाइफ किंवा दयामरण हे 'फक्त' मरणाशी संबंधीत असल्याने त्यात कोणत्याही अब्युजचा हक्क अर्थातच नाही.
काय म्हणायचे आहे ते कळले नाही. शिवाय "राइट टू लाइफ किंवा दयामरण" हा एक स्वतंत्र विषय आहे.
८. अव्यंग बालकांनाही दयामरण देण्याचा हक्क पालकांना असावा.
क्रमांक ५ चे उत्तर बघावे.
९. "सव्यंगानादेखील जगायचा हक्क असावा" असे वाटणार्यांनी वैयक्तीक पातळीवर काँट्रीब्युट करावे. सांभाळणार्या संस्था, डोनेशन, दत्तक वगैरे 'स्वतःच्या' पैशातून, श्रमातून जरूर करावे. पण ऑप्ट आउट करायची इच्छा असणार्या पालकांवर सरकारकरवी दबाव आणू नये.
पहिल्या २ वाक्यांशी सहमत. अल्झायमर झालेले वृद्ध आई-वडील हे पण या कॅटेगरीत येतात.
* ऑप्ट आउट करायची इच्छा असणार्या पालकांवर सरकारकरवी दबाव आणू नये.
सरकारचे काम म्हणजे नागरिकाच्या मूलभूत हक्काचे रक्षण करणे. बाकी उत्तर क्रमांक ५ प्रमाणे.
>> टिंकूच्या कोर्टात पुर्वि निर्दोष आहे. मृत गर्भाला कचर्यात टाकण्याबद्दल तिला वीसेक तासांची कम्युनीटी सर्विस करायला लावावी.
पूर्वी पटेलवर गुन्हा सिद्ध झाला आहे. त्या पुढे अपील करू शकतात, कायदा पटत नसेल तर जनमताचा रेटा वापरून बदलून घेऊ शकतात. जे कायदे आहेत, त्याचे पालन करणे जरुरीचे आहे. (सगळे कायदे योग्य आहेत किंवा पटणारे आहेत असे म्हणत नाहीये मी). इन्कम टॅक्स भरायला आवडत नाही, तरी तो भरावा लागतो, तसे आहे हे.
पहिल्या मुद्द्याविषयी
पहिल्या मुद्द्याविषयी:
ठराविक कालावधीनंतर गर्भपात बेकायदेशीर करण्याचे कारण म्हणजे आईच्या जिवाला धोका होऊ शकतो.
In the U.S., the Supreme Court decisions in Roe vs Wade and Doe vs Bolton: "ruled that the state's interest in the life of the fetus became compelling only at the point of viability, defined as the point at which the fetus can survive independently of its mother. Even after the point of viability, the state cannot favor the life of the fetus over the life or health of the pregnant woman. Under the right of privacy, physicians must be free to use their "medical judgment for the preservation of the life or health of the mother."
बिझनेस ऑपॉर्च्यूनिटी
सज्ञान व्यक्ती (adult) असेल तर तिच्या इच्छेनुसार दयामरण द्यावे.
इथे मला एक व्यवसायाची संधी दिसते. कधीकधी काही काही लोकांना परिस्थितींमुळे जीव नकोसा होता. मंजे बायकोचं अफेर निघालं, गर्लफ्रेंडने डिच्चू दिला, बांडगूळ मेलं, तरणा पोरगा मेला, कोवळा नातबांडगूळ मेला, नोकरी गेली, घरच्या सामानाचा लिलाव झाला, पाय तुटले, डोळे गेले, स्वतःचा फ्रॉड अचानक जगाला कळला, जेल झालं, इ इ इ ...
तर एक फोन नंबर एकदम फेमस करायचा. जसा १०० आहे तसा. म्हणायचं आता मन बदलण्यापूर्वी तुम्ही दयामरणाला हो म्हणा. आम्ही घरी येऊन तुम्हाला पिक अप करू. आमच्या ऑफिसात/दयामरणाच्या कारखान्यात (जे काय ते) सगळी व्यवस्था आहे. सगळी कागदपत्रं, सरकारी उपचार, विल, इंशुरन्स, इ इ दणादण पूर्ण करू. वाटल्यास निर्णय कायम ठेवण्यासाठी तुमचा मूड अजून अॅग्रॅव्हेट करू. (त्यासाठी वेगळे पैसे.). तुमचा मूड सामान्य व्हायच्या आत तुम्ही मेलेले असाल याची १००% खात्री. नैतर पैसे परत. सरकार पण या क्षेत्रात निवेश करू शकते - पी एस यू काढू शकते - "हिंदुस्तान दयामरण लिमिटेड", वैगेरे.
शिवाय इच्छामरण कशाप्रकारचे
शिवाय इच्छामरण कशाप्रकारचे पाहिजे आहे त्याकरितादेखील वेगवेगळे पैसे, आणि मेल्यावर अंत्यविधी कशाप्रकारचे पाहिजेत त्याप्रमाणेही, उदा. हिंदू असेल तर नेहमीच्या लाकडांऐवजी चंदनाचे लाकूड हवे असेल तर वेगळा चार्ज, किंवा एखादी हाय अल्कोहोलवाले ज्वलनशील पेय शिंपडून जाळणे, वगैरे. मुसलमान असेल तर थडग्याची सजावट, ख्रिश्चन असेल तर शवपेटीच्या स्पेसिफिकेशनप्रमाणे वेगवेगळे पैसे इ.इ.इ. बाकी धर्मांचेही आपापल्या पद्धतीने कस्टमायझेशन वगैरे.
+१
तसं नसावं म्हटलं तर गब्बरला राग यायचा.
------------------------------------------------------------------------------------------
शिवाय क्रेडिट कार्ड नको असतान ते कार्डवाले जसे फोन करून सतावत असतात तसे करण्यासाठी कॉल सेंटर ठेवावे.
उदा.
ट्रिंग ट्रिंग.
"हलो."
"गुड मॉर्निंग सर. क्या मेरी बात अरुण भास्कर से हो रही है?"
"वैसे तो मेरा करेक्ट नाम अरुण भास्करराव जोशी है। लैकिन खैर, कहिए।"
"सर, आप के लिए हमारे पास एक स्कीम है।"
"मैं अभी बिझी हूं। आप विकेंड पे कॉल किजिए।"
"सर, बस दो मिनिट।"
"बोलिए।"
"सर, मैं क्विकली टू हेवन लिमिटेड, दिल्ली, से बोल रहा हूं। कृपया बताएंगे आजकल में आपका मूड कैसा रहता है?"
"मतलब?"
"सर, अगर आप को लगता है कि आप जान से तंग आ गए है तो हमारे आप की समस्या का बहोत बढिया समाधान है।"
"जैसे?"
"सर, यदी आप को हल्के से भी लगता कि आपकी जिदंगी सरदर्द बन चुकी है तो आप हमारा ०११-३०२ नंबर घुमाईए. हम सब संभाल लेंगे। आप को बिलकुल परेशानी नहीं होगी। हमारे लोग सारा कुछ देख लेंगे। सर, वो इच्छामुक्ती लिमिटेडवालों कि सर्विस एकदम बेकार है। एकदम देसी। कम चार्जेस के नाम में लटका देते हैं।"
"पर अभी तो मेरा मूड एकदम ठिकठाक है।"
"कोई बात नहीं सर। कभी और। हम आप को डिस्काउंट भी देंगे।"
"..."
"सर कोई रेफरन्स?"
.
.
गरोदर व बाळंत स्त्रीयांसाठी
टीवीवर, रेडिओवर पुजारी 'भगवान के हफ्ते भर के चढावे से कई सस्ता है आयोडिन नमक' असे म्हणतो अशी प्रेग्नंट बायकांसाठी जाहिरात येत असते.
त्याच्यानंतर ती आमिरखान लहानबाळाला आईचे स्वतःचे दुध किमान सहा महिने पाजवा म्हणून जाहिरात येते. कधीकधी पहिले दूध पाजा, वाया जाऊ देऊ नकात अशी अॅड येते.
आता या जाहीराती संपल्या कि खालची जाहिरात चालू करायची -
"महिलाओं, क्या आप प्रेग्नंट है इसलिए खुश है? सबसे पहले इस मानसिकता से बाहर आइए। कृपया जान लिजिए कि ये बच्चा भविष्य में किसी भी तरह कि खतरनाक मुसीबत हो सकती है। इसे वैज्ञानिक भाषा में बांडगूल कहते है। क्या आप जानते है कि इस बला से निजात पाने के अनेक अधिकार सरकार ने आपको दिए है? अगर आपका गर्भ २६ सप्ताह का नहीं है तो इसे मिटाना घर से कुडा निकालने से भी आसान है।...
"क्या आप पहले से बांडगूल से परेशान है, त्रस्त है? और क्या आपका मर्द आपको बांडगूल गिराने से रोक रहा है? आप तुरंत १०० नंबर डायल करके पति को घर से बाहर और बांडगूल को बदन से बाहर कर सकती है।"
मग हे झालं कि लॅक्टोजेन, बॉर्नविटा आणि कॉर्नफ्केक, बिस्किटांच्या जाहिराती. मग लगेच ...
" क्या आपके बच्चे कि आयु पाँच साल से कम है और क्या आप उस कि शरारतों से तंग आ चुकी है? परेशान मत होईए, सरकार आपके इस परेशानी को समझती है। कृपया आप के बच्चे का 'शिशू देहदंडन अभियान' के अंतर्गत पंजीकरण किजिए। इसके पश्चात १० दिनो में सरकार आपको बच्चे से मुक्ति देने के लिए कटीबद्ध है।"
मग त्यांच्या नंतर
अंडरटेकर म्हटले की मला एकच
अंडरटेकर म्हटले की मला एकच आठवतो.
ठळक
'लेखक' ट्याग मध्ये पाहिलं तर 'अरुणजोशी' हे नाव सर्वाधिक वेळेस दिसलं.
जिथे इतरांचं नाव आहे(उदा:- ऋ, मेघना ह्यांचे काही धागे) तिथेही सर्वाधिक ब्याटिंग आमच्या अजोंनीच केलेली आहे.
इतर सगळीकडे एकीकडे आणि अजो दुसरीकडे अशी परिस्थिती आहे.
अर्थात वेगवान शतक, वेगवान द्विशतक हा बहुमान मात्र केवळ द वन अॅण्ड ओन्ली राधिका ह्यांनाच जातो.
च्यामारी दोन्-चार तासात दोनेकशे प्रतिसादांचा पाऊस म्हंजे कै चेष्टा नै.
"सिझर/इंड्युस्ड डिलीवरी". -
"सिझर/इंड्युस्ड डिलीवरी". - जर स्त्री हे करू बघतेय, म्हणजे तिला होणारे मूल हवे आहे. >> Not necessarily. तिला मुल हवे असेल किंवा नसेल. पुढे तुम्ही दोन्ही मुद्दे डिस्कस केले आहेतच फक्त त्या वाक्याशी असहमती नोंदवतेय.
too vague. स्त्रिचा हक्क जास्त (म्हणजे किती), हळूहळू (म्हणजे कसा) पुरुषाचा वाटा वाढत जाऊन (म्हणजे किती)... >> ते त्या दोघांनी डिस्कस करुन ठरवावे. TomKat काँट्रेक्टचा रेफरंस घ्या वाटल्यास ;-). गर्भपात/इंड्युस्ड डिलीवरीच्या निर्णयातदेखील पुरुषांना हक्क असावा असे प्रतिसाद आल्याने लिहीलं की त्याततर नाहीच पण त्यापुढेदेखील काही काळ स्त्रिचा हक्क जास्त कारण तिचं बायोलॉजिकल काँट्रीब्युशन जास्त.
म्हणजे त्याला "सज्ञान होईपर्यंत" जगायचा हक्क आहे. त्या हक्काचे रक्षण करणे हे सरकारचे कर्तव्य आहे. मूल नको असेल तर सेफ हेवन लॉ नियमानुसार वापरा. >> जगायचा हक्क आणि त्याचे सरकारकडून संरक्षण कधी चालू व्हावे याबद्दलचे माझे मत धाग्यात दिले आहे.
काय म्हणायचे आहे ते कळले नाही. शिवाय "राइट टू लाइफ किंवा दयामरण" हा एक स्वतंत्र विषय आहे. >> त्या मुद्द्याला शुचि. यांच्या या http://aisiakshare.com/node/3930#comment-97464 प्रतिसादाचा रेफरन्स आहे.
हा धागा फक्त बालक दयामरणासंबधीत चर्चेसाठी आहे त्यामुळे सज्ञान, अल्झायमर झालेले वृद्ध आई-वडील वगैरे कॅटेगरीबद्दल चर्चा इथे नको.
बाकी मी पुर्विचा 'टिंकूच्या' कोर्टातला न्यायनिवाडा सांगितला.
She will have her own reasons
She will have her own reasons to make up her mind and she should get doctors help in discussing and implementing those decisions may be with the waiting period of 1/2 weeks.
आणि मूळ मसुद्यातला सहावा मुद्दा
६. दयामरणासाठी गाइडलाइन्स सरकारने आखून द्याव्यात. पण अंतिम निर्णय डॉक्टरांच्या मदतीने पालकांना घेऊ द्यावा.
हे दोन्ही चांगले मुद्दे आहेत. इतकेही चालेल. "तिरस्कार" बेस्ड हत्या होऊ नये हा उद्देश साध्य करण्यासाठी तपशिलातले बदल करुन एकूण तेवढे टाळावे इतकाच मूळ अर्थ.
हा देखिल स्त्रीचाच अधिकार.
आता हत्या, मरण वगैरे दळण जरा बंद करून स्त्रीच्या जन्म देण्याच्या अधिकाराबद्दल चर्चा होऊन जाऊदेत. :-)
होऊन जाऊ देत चारशे प्रतिसादांचा धागा, हाकानाका!
दु:खाच्या, दुर्दैवाच्या आणि
In reply to गप्प बस्स की आता. विषय जरा जास्तच by अंतराआनंद
दु:खाच्या, दुर्दैवाच्या आणि इतर अशा परिस्थितीजन्य जागी जर असे निर्णय घेतले गेले तर त्याकडे सहानुभूतीने पाहता येईल. प्रश्न कोणत्या जेंडरला कोणता अधिकार असावा नसावा हा नाही, प्रश्न असे बाळे मारायचे वैगेरे अधिकार सुखासुखी का असावेत असा आहे.
लोक 'फक्त आईलाच' वर फोकस करताहेत पण 'मारायचा अधिकार असावा' हा विचार अधिक चिंताजनक आहे.