वैचारिक वगैरे
प्रस्तावना -
एका खुशालचेंडू ऐसी-वाचकाने करमणूकीसाठी म्हणून हा धागा (अनावधानानेच अर्थात) उघडला.
त्यानंतरची मनस्थिती वर्णन करणारे हे करूण काव्य आम्हाला आमच्या गुहेबाहेर सापडले.
ते इथे देतो आहे.
=======================
कोण उन्हाळा भण्ण दुपारी
चालू होता फुल्लटू एसी-
टंकत टंकत कामावरती
वाचत बसलो होतो ऐसी!
लेखामागून लेख आडवे
धाग्यांनाही फुटती धागे
नव्या नव्या त्या श्रेणी येती
रोचकवांतर आगे मागे.
धागे कसले धगधगते हे
वैचारिकसे अग्निकुंड
टंकत त्वेषे अपुली प्रतिमा
हर एकाचे नवेच बंड
'विंदा' समजुनि वाचू गेलो
हाय! तो असा 'विदा' निघावा?
छंद कोणसा बाळगितसे जो
आलेखांचा भुगा पडावा?
टीपा अन् तळटीपांनाही
कमी न येथे पानोपानी
डोळे करती आर्त विनवणी
होता अक्षर वरती-खाली
वा़क्यामागुनि वाक्य चालली
प्यारेसुद्धा संपत येति!
इतुके सारे होउनिसुद्धा
दिग्गज म्हणति "नेति नेति"
अहोरात्र कुणी ऐसीवरति
विचार टंकीत असतो जागा
तुंबत जाते वाचनीयता
वाहत जातो विचार धागा...
कविता मस्त आवडली रे
कविता मस्त आवडली रे जांबुवंता! गेयता उत्तम आहेच, थोडी शरदिनीतैंची आठवण करून देणारीही वाटली ;)
उदा. डुडुळगावचा गोलंदाज.
र - ल वगैरे (अवांतर)
प्यारेसुद्धा संपत येति!
........हो ना ! एकदा जीभ जड झाली की 'र' काय 'ल' काय सारखेच..
.......बॅटमॅन आणि इतरसंस्थळविहारी मंडळींना यात एक अपघाती कोटी सापडावी
........या नंदनशेठना अपघातातही कोट्या सापडतात ! काही दिवस थालेपारट म्हणून अक्कलकोटला पाठवून द्यायला हवे. ;)
----------------
अस्वलभाऊ कविता मस्त. कवितेचे नांव 'फुल्लटू एसी' ऐसे ठेवायला हरकत नाही. :)
बाकी दिवसभर/रात्री काय चरता हो तुम्ही ?
नाऽय, नोऽ, नेव्हर..
हो ना ! एकदा जीभ जड झाली की 'र' काय 'ल' काय सारखेच..
"तुल्यास्यप्रयत्नं सवर्णम्" चे उदा. सांगताना खुद्द कात्यायनसाहेबांनी "ऋलृवर्णयोर्मिथ: सावर्ण्यं वाच्यम्" असे सांगितले आहे, तस्मात र-ल च्या सारखेपणासाठी फक्त जीभ जड होणे जरूर नाही. :)
पण नंदनशेठना अक्कलकोटला पाठवले तर ते नव्या अकलेने अजून कडे'कोट' सोडतील आपल्यावर, तेव्हा ते नकोच. ;)
अरेच्च्या, ही कविता वाचायचीच
अरेच्च्या, ही कविता वाचायचीच राहिली होती. त्यावरून 'आम्ही कोण' ही कैफियत आठवली. त्याहीपलिकडे जाऊन आम्हाला असले प्रश्न विचारण्याची जुर्रत करणारे तुम्ही कोण? असाही प्रश्न विचारलेला दिसला. पण सध्या तरी तसा प्रश्न विचारण्याची गरज वाटत नाही म्हणून आम्ही कोण एवढंच सांगतो.
आम्ही कोण म्हणून काय पुसता आयाळ पिंजारल्या?
ब्लॉगी, आंतरजालि लेख न तुम्ही का अामुचा वाचिला?
धागा संस्थळि ज्या ज्वलंत समिधा-काड्यांमुळे पेटला,
आम्ही होत तयांस सारत तरी का ना तवे देखिल्या?
ते आम्ही - नवबाजु दावुन तुम्हा विस्फारवू लोचने
ते आम्ही - करु प्रश्न सूतसरळा - मल्टीवेरीएटरी
डोळ्यादेखत घालुनी दरवडा आम्ही गुगालाघरी
त्याचे विद्धन वापरून सजवू ऐसी सदा अक्षरे
वीद्याची भरगच्च घेउनि सदा काखोटिला पोतडी,
दावू काढुनि ग्राफ तळ्टिपा आम्हीच लेखांमधे,
सत्याचे घट बैसवून करु या आम्ही तयांचा 'उदे'
ना-सत्त्यावर एकटेच तुटुनी की लोंबवू चामडी!
आम्हाला वगळा-गतप्रभ झणी होती विदावादळे!
आम्हाला वगळा-खलास चर्चा - बाकी मुकी अक्षरे!
आयला कसली गेय अन चपखल कविता
आयला कसली गेय अन चपखल कविता आहे. बाकी खुशालचेंडू संकल्पने बद्दल एक वाक्य मला अति प्रिय आहे -
“You show me a lazy prick who's lying in bed all day, watching TV, only occasionally getting up to piss, and I'll show you a guy who's not causing any trouble.”
― George Carlin, Brain Droppings