व्हॅलेंटाईन्स डे आणि आमचे रेड वेल्व्हेट पाककौशल्य
आयुष्यात आतापर्यंत व्हॅलेंटाईन्स डेची येथेच्छ टवाळी केल्यानंतर, आता आमच्या पोटी असे कन्यारत्न जन्मले आहे की ज्याची गणना 'जन्मतः रोमॅंटिक' या सदरात होते. त्यामुळे आजकाल त्यांच्या सामाधानासाठी आम्हाला व्हॅलेंटाईन्स स्पेशल बेकिंग वगैरे करावे लागते. तसे गोड खाण्याला काही कारणच असावे लागते असेही काही नाही म्हणा! असो. तर आज मी हे रेड वेल्व्हेट कपकेक बनवले, त्याची कृती खालीलप्रमाणे:
साहीत्य
१ १/४ कप (१२५ ग्रॅम) मैदा
१/४ छोटा चमचा बेकिंग पावडर
१/४ छोटा चमचा मीठ
१ मोठा चमचा (१० ग्रॅम) कोको पावडर
१/४ कप (५७ ग्रॅम) लोणी
३/४ कप (१५० ग्रॅम) साखर
१ मोठे अंडे
१/२ छोटा चमचा व्हनीला एक्स्ट्रॅक्ट
१/२ कप (१२० मिली) ताक
१ मोठा चमचा लाल रंग
१/२ छोटा चमचा पांढरे विनेगर
१/२ छोटा चमचा बेकिंग सोडा
बटरक्रीम आयसिंग साहित्य
२ कप (२३० ग्रॅम) आईसींग साखर
१/२ कप (११३ ग्रॅम) लोणी
१ छोटा चमचा व्हनीला एक्स्ट्रॅक्ट
२ मोठे चमचे दूध किंवा क्रीम
ओव्हन १८० से ला तापवून घ्यावा. मैदा, बेकिंग पावडर व कोको पावडर एकत्र चाळून ठेवावे.
एका भांड्यात ताकामध्ये लाल रंग मिसळून ठेवावा.लोणी आणि साखर एकत्र करून फेटावे, हलके झाल्यावर त्यात अंडे घालून पुन्हा फेटावे.
त्यात नंतर तीन टप्प्यात आळीपाळीने मैद्याचे मिश्रण व ताकाचे मिश्रण मिसळून घालावे. नंतर व्हनीला एक्स्ट्रॅक्ट घालावा. एका छोट्या वाटीत व्हिनेगर मध्ये सोडा मिसळावा वा तो फुगल्यावर त्वरित केकच्या मिश्रणात घालावा. मिश्रण कपकेकच्या साच्यांमध्ये घालून १५ ते १८ मिनिटे ओवन मध्ये ठेवावे. कपकेकच्या मधोमध काडी खुपसून बाहेर काढल्यास ती स्वच्छ बाहेर आली म्हणजे कपकेक तयार झाले असे समजावे. ओव्हनमधून बाहेर काढल्यावर केक्स पूर्णपणे गार होऊ द्यावेत. बटरक्रीम फ्रॉस्टिंगसाठी लोणी फेटून फलके झाल्यावर त्यात थोडीथोडी साखर मिसळत फेटत रहावी. पूर्ण फेटून झाल्यावर त्यात व्हनीला एक्स्ट्रॅक्ट व दूध मिसळून घ्यावे. मिश्रण आयसिंग बॅगमध्ये घालून कपकेकवर हवे तितके पसरावे,वरून चेरी वगैरे घालून सजवावे. मी कपकेकवर खास व्हॅलेंटाईन स्पेशल हृदयाच्या आकाराची चकमक(एडीबल) घालून आमच्या बाईसाहेबांना अतिशय खूश केले.
धन्यवाद
अभिप्रायांबद्दल सगळ्यांचे आभार. राजेश, मला खाद्यपदार्थांची छायाचित्रे काढायला खूप आवडतात पण त्यामुळे आमच्या कुटुंबावर मात्र भलताच जुलूम होतो. बिचाऱ्यांना माझी रंगसंगती आणि प्रकाशयोजना वगैरे जुळेपर्यंत ताटकळत वाट पहात रहावे लागते. माझ्या कन्येचा फ्रेममध्ये येऊ पहाणारा हात मला कित्येकदा मागे ढकलत रहावा लागतो. :-)
फोटोंविषयी
फोटो खरंच प्रेमाने आणि मन लावून काढलेले कळतात. रंगसंगतीसाठी विशेष प्रयत्न केलेले जाणवतात. लालपांढरं - त्यावर सोनेरी छटा एवढेच रंग... त्यातला एकसुरीपणा काढून टाकण्यासाठी एका फोटोत पॉइनसेटियाचं एक पान हलकेच आलेलं आहे.
बऱ्याच पाकृंमध्ये वरून काढलेले फोटो असतात. तुम्ही त्याविषयी विशेषतः पहिल्या फोटोत विचार केलेला दिसतो. तसंच फ्लॅश मारून काढलेले फोटो उपयुक्त असले तरी पदार्थातला जिवंतपणा कमी करतात.
तुम्ही इतर काही काढलेले दाखवण्यासारखे फोटो आहेत का? बघायला जरूर आवडतील.
त्याचबरोबर एक सूचना. या तीन फोटोंचे आकार वेगवेगळे आहेत. विशेषतः लहान फोटो कमी परिणामकारक वाटतात. ते आकार बदलता येतील का? फोटो टाकताना डावीकडे किंवा उजवीकडे अलाइन करण्याची सोय आहे. तसं केल्यास बाजूची जागा रिकामी न रहाता त्यात टेक्स्ट फ्लो होतं. तेही करून बघा.
प्रकाशयोजना
माझ्या एका फोटोग्राफर मित्राने एकदा मला म्हटले होते की "फ्लॅश किल्स द पिक्चर". मला ते मनोमन पटलं पण त्यामुळे कधीकधी फारच गोची होते. आमच्या इथे सध्या नैसर्गिक प्रकाश फारच कमी आणि "कूल" आहे त्यामुळे कृत्रिम प्रकाशयोजना करावी लागते आणि प्लेटवर वगैरे प्रतिबिंब न पाडता हवा तसा, हवा तिथे प्रकाश मिळवणे थोडे कष्टप्रद होते. पण तरी एखादा फोटो हवा तसा आला की मजा येते. तुमच्या सूचनेप्रमाणे मी फोटो अलाइन करायचा प्रयत्न केला होता पण फ्लिकरवरून इथे फोटो आणायचे म्हणजे थोडे कटकटीचे वाटले. ते नीट काही दिसेनात म्हणून शेवटी कंटाळून असे लावले, शिवाय त्यातला एक फोटो क्रॉप केला आहे त्यामुळे वेगळा आकार!
मी खिरापत इथे एक मराठी फूड ब्लॉग लिहिते. तिथे थोडे फोटो आहेत (ते दाखविण्यासारखे आहेत की नाही ते देव जाणे :-))
प्रति
>>"फ्लॅश किल्स द पिक्चर". मला ते मनोमन पटलं पण त्यामुळे कधीकधी फारच गोची होते.
सहमत, पॉईंट एन शूट प्रकारात बॅकलाईट नावाचा फ्लॅश प्रकार आहे, तो प्रखर प्रकाशाच्या सावल्यांना कमी करतो, तरी देखील प्रखर प्रकाशामुळे रंगातील शेड्स हरवून जातात, तुमच्या चित्रांवरुन तुमचा कॅमेरा कॅनन डीएसएलआर (५००डी??) असावा असे वाटते आहे, ट्रायपॉड वापरून कमी प्रकाशात मॅन्युअल सेटींग्सवर उत्तम चित्र काढता येते, अर्थात तुमच्या चित्रांवरुन तुम्हाला ही किंवा अधिक माहिती आहेच हे लक्षात येते.
पण छायाचित्रकाराएवढा धीर इतरांना धरवत नाही, त्यामुळे बर्याचवेळा मनाजोगते चित्र न निघाल्याने वैताग येतो.
वरची चित्रे फारच सुंदर आहेत.
You don't make a photograph just with a camera. You bring to the act of photography all the pictures you have seen, the books you have read, the music you have heard, the people you have loved - ansel adams
कृती माझ्या ईमेल मध्ये आहे!
कृती माझ्या ईमेल मध्ये आहे! :-)
मी रुचीने सुचवलेली, आणि या ब्लॉगवर दिलेल्या कृती चे मिश्रण करून बिस्किट असे बनवले:
सामग्री:
१/३ कप नाचणीचं पीठ (हे सकस चं होतं, साखर आणि वेल्दोडा घातलेलं)
१/३ कप राजगीरा पीठ
१/३ कप साधी कणीक
५० ग्रॅम लोणी (अमुलचं)
१/४ कप नोतून गूड (१/४ कप पिठीसाखरे ऐवजी सध्या सीजन मध्ये असलेला खजूराचा पातळ गूळ वापरला; साखरयुक्त नाचणी पीठ वापरत नसलात तर १/२ कप पिठीसाखर घ्यावी)
१/२ चमचा बेकिंग पावडर
१/४ चमचा बेकिंग सोडा
१/२ चमचा वॅनिला एसेन्स
कणिक मळायला थोडेसे दूध
ओवन २०० डि. ला तापवून घ्यावा.
एका भांड्यात लोणी आणि गूळ (अथवा पिठीसाखर) एकत्र चांगले फेटून घ्यावेत. त्यात वॅनिला एसेन्स घालावे.
हळू हळू सगळी पिठं, आणि बेकिंग पावडर व सोडा त्यात मिसळावे.
कणीक थोडी कोरडी असेल, दुघाचा हात लावून चांगली एकत्र करून घ्यावी. अर्धा तास झाकण टाकून फ्रिज मध्ये ठेवावी.
जाड प्लास्टिकवर, अथवा असल्यास बटर पेपर वर कणीक लाटण्याने हवी त्या जाडीची (मी जेमतेम अर्धा सेंटिमीटर करायचा प्रयत्न केला) लाटून घ्यावी.
गोल वाटीने, किंवा अन्य कुकी कटर्सकापून बिस्किटाचे आकार कापून, बटर पेपर अथवा अलुमिनियम फॉइल लावलेल्या ओवनच्या ताटात एक-दोन सेंटिमीटर लांबलांब ठेवावेत.
ओवन मध्ये २० मिनिटं भाजावेत.
मी डबल प्रमाण वापरल्यावर २५-एक बिस्किटं तयार झाली.
जियो मेरे लाल!
"अरे वा" असं अगदी मनात म्हणते आहे तोच वाक्याचा उत्तरार्ध वाचल्यावर त्याचं लगेच "अरेरे!" असं झालं. अपत्यांसाठी व्हॅलेंटाईन डेसाठी काहीबाही करावं लागतं खरं!
असो. पण केक अगदी झकास मस्त दिसतो आहे. पहिल्या फोटोतला पुढचा केक पटकन उचलून तोंडात टाकावासा वाटला.