(गेले कालचे राहून)

नाकाला चाप लावायचा स्मायली अ‍ॅड करायला हवा! ;)

गेले कालचे राहून, माझे बोलायचे शब्द
नाही उरलीही शुद्ध, आली भयंकर पेंग

... अशा अर्थाचं विडंबन पाडण्याची इच्छा आवरली आहे. कोण साला बसमधे चढला होता, धड विचारही करता येईना!

गेले कधीचे राहून
माझे धुवायाचे मोजे
जवळ माझ्या बसायाला
सारी जनता लाजे
नाही वर्ज्य मला
साधे कांदा लसूण
आळसामुळे साठे
दातांवर कीटण
होता खांद्यावरुन ओणवे
का करिती लोक बंड
जवळ घेताक्षणी
तीही फिरवी तोंड |

हाहाहा... आळशी कुठले!

जमलेल नाही
याच्यापेक्षाही अधीक खुमासदार करता आलं असतं

सॉक्स अन बूट दोघेही रूममधे आल्या आल्या काढून बादली खाली झाकून ठेवले जात.
अन्यथा २ किंवा ३ पार्टनर्स असलेल्या रूमचा ग्यास चेंबर होत असे.
ते आठवले.

मस्त आहे. :) पण शेवट सुरवातीला येऊन मिळायला हवा होता वर्जिनल काव्याप्रमाणे असं उगाच वाटलं.

पण तुमच्या विडंबनावर पु.लंच्या विडंबनाचा शैलीचा प्रभाव जाणवतो.
एक प्रयत्न -
गेले द्यायचे राहून तुझे लेखाचे देणे
माझ्यापास आता थोड्या श्रेण्या आणि बरेच प्रतिसाद.
.......
आता कळफलक घेतो कण्हत हाताला,
होतात श्रेण्या निरर्थक आणि प्रतिसाद अवांतर.

कविता नि प्रतिसाद दोन्ही सुंदर