हल्लीच काय खरेदी केलंत ?

पुटपुटलाँच म्हणायचो त्याला लहानपणी.

कनौजमधे हे कसं तयार करतात यावर हा लेख पहा:

http://www.hindustantimes.com/more-lifestyle/mitti-attar-take-home-that…

माती खापरांच्या रुपात भाजून मग भट्टीत उकळून हायड्रोडिस्टिलेशन केलं जातं.

ज्य बेस ऑईलमधे हा अर्क उतरवला जातो त्या मूळ ऑईलच्या किंमतीनुसार १०० ते १००० रुपयांपर्यंत रेंज मिळते. (१० मिली) मी हायर एन्डचं मागवलं. अगदी खास मातीचा मोहक वास आहे. पण अगदी सौम्य अत्तर आहे. फाया ठेवल्यास नाकाला मस्त फील येतो पण खोलीभर किंवा दिवसभर घमघमाट टिकत नाही.

.....

रेकॉर्डप्लेअर मिळतात ५-६ हजारांपासून पुढे किंमती.

साधारण आठ हजाराला पडला. ५-६ हजारापासून पुढे ऑप्शन्स आहेत.

सर्व आरपीएमच्या रेकॉर्ड चालतात.

पीसीला जोडून एम्पीथ्री बनवता येतात.

एक्स्टर्नल स्पीकर्स लावता येतात.

आर्म हलका आहे. पण मॅग्नेट टाईपचा स्टायलस आहे.

घरी बसून पूर्ण पोर्टेबल प्लेअरवर समाधानकारक स्पष्ट आवाजात जुन्या रेकॉर्ड ऐकण्यासाठी उत्तम आहे.

अगदी साऊंड टेक्निशियन्स / इंजिनियर लोकांसाठी हा बनलेला नाही.

कमी किंमत हे बलस्थान आहे. एकदम हाय एंड , थिएटर इफेक्टवाले, ७.१ चॅनल, इक्वलायझर इत्यादि अपेक्षा असतील तर किंमत लाखावर जाईल.

नाही. नवीन थाळ्याही येतात अमेझॉनवर.

शिवाय जुनं ते जंक असं कोणाला वाटत नसेल तर त्यांजसाठी हे उपकरण आहे.

...३३-१/३ची थाळी ४५ किंवा ७८ला पळविणे (किंवा व्हाइसे व्हर्सा), थाळीला चरे पाडून त्यात ठराविक ठिकाणी पिन अडकविणे, असल्या गमतीजमती करता येतात काय तुमच्या 'आधुनिक तंत्रज्ञाना'त???

मी हि ऐकलंय असंच.
आता गवि ऐकवतील आपल्याला ;)

थाळ्या एकदाच वाजवायच्या. पण त्या थाळ्यांत अडकलेली अमूल्य गाणी काढून घ्यायची, हा ही उद्देश असू शकतो. त्याशिवाय,
७८ आर्.पी.एम. च्या रेकॉर्डस मधून गाणे जे ऐकू येते, ते आत्ताच्या डिजिटल्च्या तोंडात मारेल, अशा क्वालिटीचे असते, असा रिमार्क मी अलिकडेच एका दर्दी रसिकाकडून ऐकला. त्या अर्थी तो खरा असावा.

थाळ्या म्हणजे मला गाणीच अभिप्रेत होती. तीच ती जुनी गाणी कितीदा घासत बसायची. नवी गाणीही छान आहेत ब्वॉ. डिजिटलच्या तोंडात मारेल अशी क्वालिटी ८०००च्या एलपीप्लेअरमध्ये नसेल असा अंदाज आहे. शिवाय नव्या थाळ्या ज्या येतात त्या अनेकदा डिजिटलमधून थाळीवर आणल्या जातात. डिजिटलमध्ये ऑलरे़डी झालेला लॉस थाळीवर भरुन निघणार नाही. (आडात नाही तर पोहऱ्यात कुठून आणणार?). या व्यतिरिक्त थाळीच्या आवाजाचा तो विशिष्ट गेंगाणा टोन आणि पिन ओऱखडल्यासारखा किंचित बॅकग्राऊंड आवाजही डोक्यात जातो.

घरात ताजमहालची प्रतिकृती ठेवल्यासारखा एक नॉव्हेल्टी आयटम म्हणून ठीक आहे. पण प्रत्यक्ष काय उपयोग आहे याचा अंदाज घ्यायचा आहे.

>> रेकॉर्डस मधून गाणे जे ऐकू येते, ते आत्ताच्या डिजिटल्च्या तोंडात मारेल, अशा क्वालिटीचे असते,
..........पाश्चिमात्य शास्त्रीय संगीताबाबत म्हणजे वाद्यसंगीताबाबत (सिम्फनी, कन्चेर्तो, चेम्बर म्यूझिक, इ.) हा माझाही अनुभव आहे. त्यामुळे ते संगीत ऐकण्यासाठी माझे प्राधान्य तबकडीलाच आहे. मात्र गायनाविषयी - भारतीय वा पाश्चिमात्य - माहीत नाही.

अँटीक म्हणून मिरवता येईल.

कोणाला???

ठीक आहे. ५२ म्हणजे जरा जास्त वाटले कारण तेवढे खड्डे खणायचं काम मलाच करावं लागणार. ... काल दुपारभर मेहनत करून त्यांतले शेवटचे ६० कांदे पेरले. आणि ३-४ आठवड्यांपूर्वी पेरलेल्यातले ५ आता जमिनीबाहेर डोकं काढायला लागले आहेत.

अपार्टमेंटात खड्डे खणलेले, पेरलेले चालते?

डुरियन फळाचं आईस्क्रीम घेतलं.

अरे कर्मा! फील बॅड फॉर यू!!
पुलंनी पूर्वरंगात दूरीयान बद्द्ल लिहिलं होतं म्हणून इथे दूरीयान बाजारात दिसल्यावर मुद्दाम घेतला होता.
अशक्य पस्तावलो!!!
महाभिकार वास! नंतरचा आठवडाभर तो घराला लागलेला वास घालवण्यासाठी रोज अगरबत्या जाळत होतो!!
सोडे आणि सुके बांगडे परवडले...

हत्तीच्या पिल्लाने त्या शर्टावरचं डिझाईन पेंट केलंय, शर्ट नाय घातलेला. शर्ट माणसासाठीच आहे.