कुछ मीठा हो जाय..

नुकतेच जेवण झालेले असूनही तोंडाला अर्धा लिटर पाणी सुटले...
'जिन चीजोंसे जिंदगी जिंदगी लगती है, डॉक्टर लोग उन्हींको मना कर देते हैं' अशोककुमार

तुमच्या वड्यांपेक्षाही (तूर्तास बनवून बघितल्या नसल्याने) तुमचे लिखाण खुटखुटीत, सहज आणि आत्यन्तिक जिव्हाळ्याने केलेले असे झाले आहे.
केवळ वाचूनच, तुम्ही त्या बनविताना, मला बाजूला उभे राहून बघण्याचे समाधान मिळाले. धन्यवाद !
वड्या करून बघितल्या की जरूर कळवेन.

एक शङ्का : दुधाच्या भुकटीऐवजी निव्वळ दूध किंवा मिल्कमेड वापरून वड्या (तश्याच नाही झाल्या तरी जवळपास तश्या) होतात काय ?

वॉव! नक्की करणार

हे प्रकरण इतकं सोपं असेल असं वाटलं नव्हतं. अर्थात वाचताना सोपं वाटलं तरी केव्हा चुलीवरून उतरवायचं हे कळण्यासाठी काही वेळा चॉकलेटचं फदफदं किंवा चॉकलेट कॅनन बॉल्स करून बघावे लागतीलच. पण लागून लागून किती वाईट लागणार आहे? तेव्हा नक्की करून पहाणार आहे.

मापं वाटी आणि चमच्यांच्या प्रमाणात आहेत. त्यामुळे कप-टेबलस्पून किंवा मिलिलीटर मध्ये रूपांतर जड जातं आहे. एक वाटीसाठी तुम्ही १०० ग्रॅम बटर वापरत आहात तेव्हा वाटी म्हणजे साधारण ११६ मिलिलीटर असा अंदाज करता येतो. चमच्याच्या चित्रावरून टीस्पून - अंदाजे ५ मिलीलिटर प्रत्येकी असा अंदाज येतो. तुम्ही जेव्हा सहा चमचे चॉकलेट मिल्क पावडर म्हटलं आहे, ती सहा चमचे म्हणजे अंदाजे एका वाटीच्या किती प्रमाणात हे सांगाल का? साधारण १/३ते १/४ का?

सुरुवातीला साहित्यात नेसले एव्हरीडे असं बरोबर लिहीलंय पण पुढे
एव्हरेडीखेरीज अन्य दूधभुकटी असेल तर सरळ चाळणीतून पाडून घ्या म्हणजे एकदम सुंदर मिश्रण होईल. >> याइथे त्याची एव्हरेडी बॅटरी झालीये.

असो.

बाबा गेल्यावर बरीच वर्षं, बरीच म्हणजे वीसेक वर्षं हे बनवलंच नाही. मग मलाच पोरगं झालं तेव्हा बनवलं. त्याला न कळत्या वयात ते तितकंच आवडलं जितकं माझ्या बाबांना आवडायचं. तसाही एरवी बर्‍याचदा तो माझा बाप असल्यासारखा वागत असतोच. म्हणून मलाही बाबांना परत एकदा चॉकलेट करुन दिल्याचं समाधान मिळतं. >> गोडाधोडावर लिहीलेल्या लेखात हा काहीसा गहिवरून टाकणारा उल्लेख... मला एकदम विजय तेंडूलकरांनी त्यांच्या वडिलांवर लिहीलेल्या लेखाचीच आठवण झाली. त्यात त्यांनी त्यांच्या वडिलांची त्यांचा परममित्र कमलाकर सारंगसोबत तूलना केलीय आणि तुम्ही इथे तुमच्या वडिलांची तुमच्या मुलासोबत. खरंय.. आपल्यापासून कायमच्या दुरावलेल्या आपल्या जीवलगांना आपण आसपासच्या लोकांमध्ये शोधत राहतो आणि ते तसे सापडले म्हणजे गेलेल्या व्यक्तीमुळे झालेलं दु:ख काहीसं हलकं व्हायला मदत होते.

बाकी तुम्ही अगदी शाळकरी वयातच ही सिद्धी प्राप्त केलीत त्याबद्दल तुमचं अभिनंदन. माझी तर इतक्या वर्षात मॅगी नूडल्सच्या पुढे या क्षेत्रात प्रगती झालेली नाहीये. चॉकलेट सारखा अवघड प्रकार तर सबंध आयुष्यात जमणार नाही. तुम्ही बनविलेलं चॉकलेट उत्तमच आहे. पण वेगन (दूध व दूधाचे उत्पादन आहारातून वर्ज्य केलेले) लोकांकरीता एखादा चॉकलेट प्रकार सुचवू शकाल काय? इतरांकरिताही तो चांगलाच ठरेल; कारण माझ्या माहितीप्रमाणे दूध व शर्करा रहीत (किंवा शक्य तितक्या कमी प्रमाणात साखर असलेले) डार्क चॉकलेट हे शरीराला खूपच हितकारी असते.

मी ही पाकृ करून बघितली आणि फसली. त्यात अर्थातच तुमचा दोष नाही. लेखात लिहिल्याप्रमाणे मी बेताचं पाणी म्हणजे फारच कमी पाणी घातलं बहुतेक. त्यामुळे मिल्कपावडर - कोको मिश्रण टाकल्यावर जे घट्ट गोळे झाले, त्यातून पुन्हा ते सावरलं नाही. लोणी घातल्यानंतर त्याचं तूप वेगळं आणि चॉकलेट वेगळं असंच राहिलं, खूप वेळ ढवळलं तरीही. या खूप वेळ ढवळण्यामुळे अर्थातच एकजीव न झालेलं, गुठळ्या झालेलं चॉकोलेटी मिश्रण जेव्हा गार करायला ओतलं तेव्हा ते गार होता होताच कडक व्हायला लागलं. मग मी शक्य तितकं पातळ करून शक्य तितकं कापलं.

गार झाल्यावर खुटखुटीत ऐवजी कुडकुडीत झालं. किंचित जळलं देखील असावं. बायकोच्या शब्दांत 'पाक चिक्कीवर गेला'. पण कुडुम कुडुम खायला मजा आली. पोराला 'हे बघ, टणक चॉकोलेट' असं उत्साहाने सांगितल्यावर त्यानेही खाल्लं. बिचारा साडेचार वर्षांचा आहे त्यामुळे अजून त्याची असल्या बाबतीत उदार दृष्टी आहे. वरच्या निम्मी रेसिपी केली होती. संपलीसुद्धा.

फिरून यत्न करून बघेन आणि मग सांगेन.

बादवे, पाणी नक्की किती घालायचं हे सांगाल का? म्हणजे साधारण अर्धी वाटी, पाऊण वाटी की एक वाटी...

करून पाहिली अन पहिल्या फटक्यातच मस्त जमली. वड्यांची चव आगळी वेगळी अन छान आहे.
मात्र अमूल बटरमुळे अंमळ खारट लागल्या. लोणी किंवा तूप घालून करता येईल का ?

खूपच छान आणि सुटसुटीत रेसिपी ! प्रथम प्रयत्नातच जमली!!
प्रत्येक step ला कृती सोबत images पण पाहत होते, त्यामुळेच बहुधा अचूक जमली असावी …
धन्यवाद . एक वेगळी च खमंग गोड चव आहे. वड्या तयार झाल्यावर अर्ध्या तासांत , अर्ध्याहून अधिक वड्या फस्त झाल्या …. ह्यातच काय ते आले!

अतिशय सविस्तरपणे आणि कमीत कमी चुका होतील अशा रीतीने लिहिलेल्या पाककृती साठी परत एकदा धन्यवाद !!

ही पाककृती वाचून 'संतुर' ची आठवण झाली.मागे एकदा वसंतराव देशपांडे म्हणाले होते, संतुरच्या तारांवरुन उंदीर जरी पळाला तरी गोडच आवाज येईल. तस्मात, पाककृती थोडी बिघडली तरी चव गोडच लागेल.