अंगाई: आली ग निज

बरेच दिवस 'छोट्यांसाठी'चे जग शांत होते.

आली गं निज, सांगुया तिज, आता नको मज खेळायचे!

ऐवजी आली गं निज, सांगुया तिज, आता नाही मज खेळायचे! बरे वाटेल का?

अजून येऊ द्या.

स्वानुभवाचे बोल अगदी मस्तच.

अं...मला झोप येतेय. मी झोपतोय....
मस्त अंगाईगीत!

मस्तच

सोपी शब्दयोजना आवडली. स्वल्पविरामांवर थोपटण्याचा ठेका धरता येतो हेही छान.
सानियांनी म्हटल्याप्रमाणे मज पेक्षा मला जास्त बरं वाटतं. मुळात हेतू नीज, तीजशी अनुप्रास साधण्याचा असावा. पण इतर ओळींमध्ये ते बंधन पाळलेलं नसल्यामुळे इथेही आवश्यक वाटत नाही.

सानियांनी म्हटल्याप्रमाणे मज पेक्षा मला जास्त बरं वाटतं

सानिया यांना खरड लिहिली होती, मात्र दुसरा तसा प्रतिसाद आल्यावर इथेच ती कल्पना लिहितो
==
अंगाईची कल्पना अशी आहे की बाळाला आई झोपवते आहे आणि बाळ झोपायला तयार नाहिये. डावीकडून सुरू होणारी कडवी बाळाची (बाळाच्या मनातली) आहेत आणि किंचित जागा सोडून थोडी उजवी कडे सुरू झालेली आईची. (अर्थात गाताना मात्र सारी अंगाई आईच गाणार आहे)
शेवटी आई बाळाला झोपवते व बाळ झोपल्याने त्याचे शेवटचे कडवे नाही .
पहिल्या कडव्यात, बाळाला झोपायचे नसल्याने, बाळ म्हणतेय की निज आली आहे, पण आता नको येऊस मला खेळायचे आहे

छान अलवार अंगाई आहे. आवडली.

>>मिटा शिंपले, झाकून मोती, निजेमधे खोल बुडायचे

हे फार आवडलं.

अशा या राती, मायेची कुस, किती दिस असे मिळायचे?
किति सुन्देर आनि खर्य ओलि आहेत या. य कवितेसाथि अभिनन्दन!

अंगाईगीत खूप छान जमून आले आहे.
अभिनंदन...

केवळ अप्रतिम :)

मस्त अंगाईला झोपेतून उठवत आहे.