काळ काम आणि वेग

सकाळी सकाळी रात्रीची आठवण, पु.ल. एक साठवण.
जायफळाच्या नादाने कॉफीचा मृत्यू.
जिराफाच्या कानाने ऐकलेल्या घंटा, चर्चचे टोले-बम् भोले!
इति चडफडाट.कॉम.
स्वप्नातून बाहेर यायची वेळ येते, पण- स्लोली स्लोली.
.
सकाळी सकाळी ब्रश केला की बरं वाटतं. मग माझ्या मनातली पुटं मी काढून टाकतो.
माझे न्यूरॉन्स मग गोगलगायीच्या वेगाने कासवाच्या वेगापर्यंत जातात, पण - स्लोली स्लोली.
.
आरशापुढे उभं राहून दातांना नमस्कार करून जेव्हा माझा ब्रश पुढे दाढांपर्यंत पोचतो तेव्हा सिग्नल असतो लाल.
मग पिकप घेऊन थोडी चक्कर मारल्यासारखी निव्वळ एक नक्कल करून ब्रश पुन्हा जबड्याबाहेर येतो.
घनघोर जलप्रपात वॉशबेसिनमधे पडता पडता चहाच्या आधणावरचा खदखदता वास माझ्या नाकपुड्यांपर्यंत येतो, पण - स्लोली स्लोली.
.
आंघोळ: एक सोपस्कार ह्या परिसंवादात भाग घेण्याचं निमंत्रण मला येतच असतं
नाईलाजाने ते स्वीकारून मी शॉवरला उपकृत करतो आणि केसांना तरीही वंचित ठेवतो. *LOL*
दिलवालेतल्या काजोलचा विरह सहन करून मग एक टॉवेल माझ्यापर्यंत येतो, मी त्याच पावली बाहेर जातो.
आधणाचा बट्याबोळ झालाय तसा त्या निमकाळरंगी टोस्टाचा होऊ नये म्हणून प्रयत्न चालूच असतात, पण - स्लोली स्लोली.
.

घडयाळ नामक एक शत्रू - त्यात डिजिटल दु:खाचे ९ वाजतायेत.
टोस्टरच्या रागाची परीसीमा होणारं "खट्ट" - कानात सर्र्कन घुसलंय.
तयार झालेल्या चहाचे घोट घशात घालताना- (जास्त झालेलं!) आलं झणझणलंय.
माझं केवळ तिफेर लक्ष, कारण चौथा फेर कामं करण्यात गुंतलाय, पण - स्लोली स्लोली.
.

फायर ब्रिगेड मोड ऑन करून मग माझे अवयव चालू होतात.
कपडे, भांग, चेहेर्‍यावरचं रोगण आणि पायाला कवचबूट सगळे सगळे.
रेडी झालेले जबड्याचे चारी स्नायू सॅल्यूट करतात. हसनेका बॉस.
इतक्यात ,, आयडिया थोडा चेंssssज.
.
कवी: मेरे कू लगता है की आज शायद वर्क फ्रॉम होम करनेका.
वाचकः तो फिर फुकटमे च्यायला मेरा टैम वेस्ट किया, वोह भी... स्लोली स्लोली.

.

~ऐसीचे नवकवी तोतया ह्यांना सप्रेम अर्पण.