आई

ती करपत राहाते

उन्हा तान्हात, थंडी-वाऱ्यात

कधी जात्याखालच पीठ होत

कधी भट्टीतील वीट होत

बारादिस बारोमास.

पदर खोचून कंबरेला

काढते गाळ विहिरीतला

ग्यासबती डोक्यावर घेऊन

जळते इनामदाराच्या वरातीला

भांगलते शेत सावकाराचे

काढते शेताबरोबर

पोराच्याही आयुष्यतले तण

शेणातील कीडा काय शेणातच राहात नाही म्हणत

करते वजाबाकी काट्याची

शाबूत ठेवतमाणुसकी

बेरीज करून माणसाची.

काळ बदलला

बदलली आईची गोष्टसुद्धा

आई

पोराच्या वाढीसाठी ग्राईप वाटर

संतुलित आरोग्याच्या सॊदर्यासाठी

सव्हलोन -संतूरचा ब्रान्ड होते

उज्ज्वल भवितव्यासाठी

टुशनचा खाजगी क्लास होते

पोरं शिकतात

शिकून शहाणी होतात

गुगलवर सर्च करत

आई समजून घेतात

आई भारावते

हरखून जाते

आमच्या वाटयाला नाही

निदान पोराच्या वाट्याला तरी आलं म्हणत

भरल्या संसारातून आई जगाचा निरोप घेते

पोरं कोसळतात

वादळात उन्मळून पडलेल्या झाडांसारखी

तू भरल्या संसारातून निघून गेल्यास

आज बारा दिवस होत आहेत

ईश्वर तुझ्या आत्म्यास शांती देवो

चिन्या,जम्बो,पिल्या ....

शिवाय

माफक व योएग्य दरात पिझ्हा मिळेल

बदलत्या काळात बदलत जाते आईचे वर्तमान

आई पिझ्हाची ओर्डेर होते

मेल्यानंतरही पोराच्या धद्यासाठी

आई चार बाय पाचचा कॉलम होते

जयप्रभू कांबळे