मागणे

चौकस

झुकव डोके, खाली मान
आणि सावर, स्वतःचे भान ||

इंद्रधनुष्य आपले नव्हे
करडे दु:ख आपल्या सवे ||

फाकव ओठ, डोळे पूस
फिरव पाठ, बदल कूस ||

भुते झोपली राहूं देत
गोष्ट संपून जाऊं देत ||

पूर्वप्रसिद्धी: 'मनोगत' (ऑक्टोबर २००७)

राजेश घासकडवी Mon, 20/08/2012 - 22:25

लयीची किमया, थोडक्या शब्दांत दिलेल्या कठोर आज्ञार्थी शब्दांतून साधलेली आहे. या कठोर आणि त्रोटकपणातून सत्याचा कडवटपणा साठवलेला आहे.

अजून येऊ द्यात.