तुझ्यात मी
विक्रम
मी तुझ्या पावली
नाद जणु पैंजणी
चकोर मी अन्
तू शुक्राची चांदणी
मी तुझ्या डोळ्यात
एक थेँब पाण्याचा
गोड तुझ्या ओठात
मिच हसू यौवनाचा
मी तुझ्या गोडव्यात
गालावरची लाली
भव्य तुझ्या ललाटी
मी ऐटबाज टिकली
मी तुझ्या स्वप्नात
तुला कवेत घेताना
मी तुझ्या रडूत
प्रेमाने कुरवाळताना
मी कुठे नाही?
मिच ठायी तुझ्यात
नसानसात मी तुझ्या
मिच तुझ्या अणुरेणूत
मी न कधी एकला
तुझ्याविना पूर्ण होतो
तुझ्यात रमलेला मी
तुझ्यातच पूर्ण होतो...
आशय शोधावा लागला मिळाला
आशय शोधावा लागला मिळाला नाहीच....एकतर्फी प्रेमिक स्क्रिझोफेनिया झाल्यावर जी काही वायफळ बडबड करतो तसे काहीसे असावे... मला नुसती जुळवा जुळव दिसतेय....अर्थहिन काव्य...त्यात व्याकरणाच्या चुका (मिच आणि यौवनाचे नसुन यौवनाचा) यमक जुळवण्यासाठी धडपड...तुम्हाला स्वचिंतनाची गरज आहे. (मनावर घेऊ नका ,पण पुन्हा एकवार विचार करा काव्य सापडेल.)
अशा प्रकारच्या कविता इकडचा
अशा प्रकारच्या कविता इकडचा तिकडचा बदल होऊन खूप पूर्वीपासून ढकलपत्रांद्वारे फिरत आहेत तेव्हा ही स्वतंत्र रचना मानण्यास कितपत सोयीचे असा विचार करतोय.